Page 183 - ebook 10.10.63
P. 183

คนเราเกิดมาในชะตาชีวิตหนึ่งการได้มาเจอกันไม่มีค�าว่าบังเอิญ  อยู่ที่ผลบุญ

                          ี
                            �
                                                                   ิ
                                                                                              ี
                                                                     ้
                                     ั
              ผลกรรมท่ทาร่วมกนมาแต่อดีตชาติมาในชาตนีได้เกิดมาและได้รู้จักพ่ป้อม และได้
              มาเป็นลูกน้องเป็นผู้ใต้บังคับบัญชาของพ่ป้อมเราพบกันก็ด้วยวาสนาผูกพันกัน
                                                               ี
                                                                                      ี
                                                                              ี
                                                 �
                                            ี
              มาระยะเวลาเกือบ20ปีท่ได้ทางานร่วมกัน ขอบคุณพ่ป้อมท่ไว้วางใจให้หน่อย
              ทางานด้านเงินเดือน ด้านค่าใช้จ่ายของบริษัท พ่ป้อมในความรับรู้ของหน่อยเป็น
                                                                      ี
                �
              คนเก่ง  เจ้าระเบียบ  สะอาด ละเอียดถี่ถ้วน  เวลาท�างานส่งต้องเรียบร้อย  ห้ามผิด
                                                                                                      ิ
                              ี
              พลาด เวลาท่พ่ป้อมตาหนิหน่อยก็จะตาหนิเร่องงานท่เราทาผิดจริง ๆมใช่ใช้
                                                             �
                                ี
                                                                                      �
                                                                                ี
                                                                     ื
                                        �
              อารมณ์ส่วนตัว
                     ภาพในอดีตผุดขึ้นมาอีกครั้ง ผู้หญิงตัวเล็ก ๆ รูปร่างสมส่วน ไว้ผมหน้าม้า

              ใส่แว่น จะแต่งตัวสวยทุกวัน ส่วนใหญ่มักเป็นกระโปรงเข้าชุดกัน จะใส่สีประจ�าวันนั้น
              ๆ ก่อนท�างาน ในมือจะถือแก้วกาแฟ แววตาคมกริบ เธอมักไม่ค่อยยิ้ม เมื่อนั่งที่โต๊ะ

              ท�างานแล้วจะไม่ลุกไปไหนเลย ไม่รับประทานอะไร ไม่เข้าห้องน�้า จนกว่าจะเที่ยง หรือ


                                            ่
                                                                                            ั
                                                    �
                                                             ั
                                            ี
                                                                             ี
                                 ั
                ิ
              เลกงาน หน่อยรบร้ได้ว่าพป้อมทางานหนกมาก และเครยดมากเช่นกน ภาพเหล่าน                           ี ้
                                    ู
                                                                                                       �
                                                                      ั
                                                                                            ิ
              วนเวียนซาแล้วซาเล่าเป็นเวลาหลายปีจนกระท่งปี2559 หน่อยเร่มสงสัยทาไม
                         �
                         ้
                                  �
                                  ้
              ลายมือพี่ป้อมเปลี่ยนไป  เป็นลายมือที่หวัด  และเริ่มไม่เป็นตัว เวลาเขียนเช็ค  มีผิด
              พลาด ซึ่งไม่ใช่วิสัยของพี่ป้อมเลย และเริ่มหลงลืมบางสิ่งบางอย่าง หลังจากนั้นไม่
              นาน พี่ป้อมก็ป่วยท�างานไม่ได้  เมื่อพี่ป้อมไม่ได้ท�างาน  พี่ป้อมเปลี่ยนไปเป็นคนละ


              คน เป็นผู้หญิงที่ใจดีแววตาที่อ่อนโยนเวลามองมาที่หน่อยชัดในความทรงจ�าเสมอ
              และชอบทานเมล่อนที่หน่อยเอามาฝากและมักมีMessageมาทักทายทั้งใน
              Facebookและทาง Line เสมอเป็นเจ้านายที่มิใช่เจ้านาย เหมือนญาติ เหมือนพี่  และ

              ในชีวิตพี่ป้อม ก็ไม่มีใครเลยนอกจากพี่อ๋า  คุณนัท และแม่

                        วันนี้พี่ป้อมจากไปแล้ว  สิ่งดี ๆ สิ่งต่าง ๆ ที่พี่ป้อมท�าไว้มากมาย ทุกคน


              ล้วนจดจ�าและไม่ลืมหากวันนี้ถ้าพี่ป้อมยังอยู่ และแข็งแรง บริษัทเราอาจมิใช่เป็นแบบ


              นี้ก็ได้   คิดถึงพี่ป้อม คิดถึงจริง ๆ   หน่อยเป็นคนไม่ชอบแสดงออกไม่ชอบประจบ

                                                                                                  ี
              เป็นคนค่อนข้างกระด้างและไม่เรียบร้อยเวลาพูดจาก็อาจไม่ค่อยเข้าหูวันน้มีโอกาส
   178   179   180   181   182   183   184   185   186   187   188