Page 184 - ebook 10.10.63

ี
ื
ี
ได้เขียนถึงพ่ป้อม ก็เป็นความรู้สึกท่มาจากใจ ทุกวันน้เพ่อนยังถามว่าเอาเมล่อน
ี

ไหม แสลงใจทุกทีเพราะคนชอบทานไม่อยู่แล้ว คนทุกคนเกิดมาล้วนต้องตายจาก
ี
ี
ั
พ่ป้อมเพียงไปก่อนเท่าน้นอีกไม่นานทุกคน ณ ท่ตรงน้ก็ต้องตามไปเช่นกัน ณ
ี
ั
ห้วงเวลาหน่งอาจไม่เคยรู้เลยว่าเคยรู้จักกันหรออาจได้กลบมาพบกนอกคร้ง
ั
ี
ึ
ื
ั
อ้างว้างเดียวดายแต่ไหนก็มีจุดสิ้นสุด
ด้วยรักและอาลัย
จาก เอกวีณา โภคาเสริมส่ง

“อยู่ให้คนเขารัก จากไปให้คนเขาอาลัยและคิดถึง” เป็นประโยคที่ตรงและ

ี
ิ
ื
ิ
ิ
่
ี
่
ู
ิ
ใช้ได้อย่างไม่เคอะเขนกบผ้หญงทชออรวรรณ อาศรวาทวณชย์(พป้อม)
่
ั
ี
อาศิรวาทวณิชย์ อยู่ให้คนเขารักคืออยู่อย่างผู้ให้ พ่ป้อมให้ในทุกแง่มุม ให้ในทุก
ั
ส่งท่สามารถให้และเราสามารถนาไปใช้ต่อได้ท้งการอุปถัมภ์ การส่งสอน การ
ั
ิ
ี
�
สนับสนุน การให้โอกาส โดยไม่เลือกปฏิบัติว่าจะให้กับใคร แต่อยู่ที่ใครจะน�าสิ่งดีๆที่
พี่ป้อมให้ไปใช้ได้มากเท่าไรกัน
จากไปให้คนอาลัย และระลึกถึง คุณงามความดีมากมายหลายอย่างที่พี่
ป้อมได้ท�าในช่วงที่มีชีวิตล้วนเป็นสิ่งที่ดีงามและน่าจดจ�า แม้กระทั่งช่วงสุดท้ายของ
ชีวิตก็ไม่วายที่จะท�าสิ่งดีๆ เพื่อเป็นอนุสรณ์และแบบอย่างดีๆในการใช้ชีวิตให้กับคน

ที่อยู่ภายหลังอย่างพวกเรา

จากความหวาดกลัวในวันแรกๆที่ได้ร่วมงาน กลับกลายเป็นความรัก,

ความผูกพัน และความศรัทธา

ี
�
ี
ตลอดระยะเวลากว่าสิบปีท่ได้ทางานอยู่ท่บริษัทแห่งน้ภายใต้การดูแลของพ่ป้อม
ี
ี
รับรู้และสัมผัสได้เลยว่าความจริงใจ ความรัก ความปรารถนาดี ในแบบที่ไม่ใช่เจ้า
นายกับลูกน้องเป็นอย่างไรแนวทางการปฏิบัติของพ่ป้อมกับพนักงานเป็นแบบ
ี

อย่างที่พี่ๆทุกคนซึมซาบ จดจ�าและน�าไปปฏิบัติต่อกับลูกทีมอย่างไม่รู้ตัว ไม่ว่าจะ