Page 7 - ebook 10.10.63

่
้
ั
สัตว์ทั้งปวง ทั้งที่เป็นคนหนุ่ม คนแก่ ทังทีเป็นคนพำลและบณฑิต ทังที ่
้
่
ั
ื
ี
มงมและยำกจน ล้วนแต่มีควำมตำยเป็นที่ไปถึงในเบ้องหน้ำ เปรียบเสมือนภำชนะดินที ่
ช่ำงหม้อปั้นแล้ว ทั้งเล็กและใหญ่ ทั้งที่สุกและยังดิบ ล้วนแต่มีกำรแตกท�ำลำยเป็น
ั
ุ
่
ทีสด ฉนใด ชีวิตแห่งสัตว์ทั้งหลำยก็มีควำมตำยเป็นเบ้องหน้ำ ฉันน้น
ั
ื
วยของเรำแก่หง่อมแล้ว ชีวิตของเรำริบหรี่แล้ว เรำจักละพวกเธอไป สรณะ
ั
ของตัวเองเรำได้ท�ำไว้แล้ว ภิกษุทั้งหลำย พวกเธอจงเป็นผู้ไม่ประมำท มีสติ มีศีลเป็น

อย่ำงดี มีควำมด�ำริอันตั้งไว้แล้วด้วยดี ตำมรักษำซึ่งจิตของตนเถิด

ี
ในธรรมวินัยน้ ภิกษุใดเป็นผู้ไม่ประมำทแล้ว จักละชำติสงสำร ท�ำที่สุดแห่งทุกข์ได้

อำนน์ พวกเธอทั้งหลำยจงมีตนเป็นประทีป มีตนเป็นสรณะ อย่ำเอำส่งอ่นเป็น
ื
ิ
สรณะเลย จงมีธรรมเป็นประทีป มีธรรมเป็นสรณะ อย่ำมีส่งอ่นเป็นสรณะเลย
ิ
ื
ภิกษทังหลำยบดน้ เรำขอเตือนเธอทั้งหลำยว่ำ สังขำรทั้งหลำยมีควำมเส่อมไป
ื
ั
้
ุ
ี
เป็นธรรมดำเธอทั้งหลำย จงถึงพร้อมด้วยควำมไม่ประมำทเถิด
ขอน้อมเคำรพพุทธวจน ธรรมะจำกพุทธโอษฐ์ ด้วยเศียรเกล้ำ

ี
ด้วยกำรกระท�ำอันเป็นกุศลน้ ขอจงเป็นพลวปัจจัยส่งผลให้คุณแม่อรวรรณ
อำศิรวำทวณิชย์ ไปสู่ภพภูมิที่ดี ขอให้เป็นเหตุเป็นปัจจัยให้ทุกท่ำนที่มำร่วมกัน

ี
ประกอบพิธี ณ สถำนที่แห่งน้ เกิดปัญญำ ได้ดวงตำเห็นธรรมในที่สุด