Page 7 - 245

κά δίνουν την απάντηση σε αυτό το ερώτημα και λένε ότι τότε έχουμε
ολιγοψώνιο. Λοιπόν, «ολιγοψώνιο είναι η κατάσταση εκείνη στην Αγο-
ρά, στην οποία μόνο λίγοι αγοραστές ζητούν από πολλούς πωλητές μία
υπηρεσία ή ένα προϊόν και επομένως μπορούν να ασκήσουν πίεση στις
τιμές ή/και στις συνθήκες προσφοράς εκείνου του αγαθού».
Όχι μόνο στην Ευρώπη, αλλά και σε πολλές χώρες του πλανήτη μας
- και φυσικά και στη χώρα μας - βλέπουμε ότι η ζήτηση έχει περάσει στα
χέρια λίγων ανθρώπων και αυτοί δεν είναι άλλοι, παρά οι αλυσίδες των
σούπερ μάρκετ. Οι διακινητές αλλά και οι παραγωγοί, γνωρίζουν τι ση-
μαίνει αυτό και βιώνουν κάθε μέρα - εκτός από την πίεση που ασκούν
οι αγοραστές για χαμηλές τιμές και προσφορές - και τις συνθήκες που
θα διακινηθούν ή και θα παραχθούν ακόμα τα προϊόντα. Ο παραγωγός
δεν έχει πλέον δύναμη να διαπραγματευτεί σε συνθήκες ολιγοψωνίου.
Πού να πάει να πουλήσει τα προϊόντα του, όταν το μεγαλύτερο μέρος της
Αγοράς το ελέγχουν 4-5 Όμιλοι Εταιρειών, οι οποίοι ενδιαφέρονται μό-
νο για το πώς θα μεγιστοποιήσουν τα κέρδη τους, από την πώληση των
αγροτικών προϊόντων. Τα μανάβικα είναι πλέον ελάχιστα, ενώ οι Λαϊκές
Αγορές που θα ήταν μια κάποια αντίσταση στην «εξουσία των αλυσί-
δων», βλέπουμε ότι είναι δέσμιες σε αναχρονιστικούς θεσμούς και στη
δόξα των περασμένων χρόνων.

Αλλού κοιτάει η εξουσία!
Το πρόβλημα αυτό, δηλαδή η παντοδυναμία των αλυσίδων και οι επι-
πτώσεις τους στην αγροτική παραγωγή, είναι γνωστό στις Κυβερνήσεις
των περισσότερων Ευρωπαϊκών Χωρών, ιδίως των Χωρών εκείνων
όπου η αγροτική Οικονομία είναι ισχυρή. Δυστυχώς, μέχρι σήμερα δεν
έχουν παρθεί μέτρα, τα οποία θα μπορούσαν να περιορίσουν την «πα-
ντοδυναμία των αγοραστών». Σκόρπιες ιδέες έχουμε ακούσει, οι πε-
ρισσότερες από αυτές να είναι όμως ανεφάρμοστες ή ατελέσφορες…
Αντίθετα, το σύστημα της εξουσίας για να καμφθεί και η όποια τυχόν
αντίσταση των παραγωγών, επέτρεψε στα προϊόντα τρίτων Χωρών να
μπαίνουν ελεύθερα στις Αγορές, πληρώνοντας ελάχιστους ή και καθό-
λου δασμούς Έτσι, όταν σε ένα προϊόν οι τιμές πάνε να βελτιωθούν λί-
γο, μέσα σε λίγες μέρες φτάνουν στη Ε.Ε. προϊόντα τρίτων Χωρών και ο
παραγωγός σκύβει ξανά το κεφάλι στην παντοδυναμία των αλυσίδων,
δεχόμενος τις τιμές που του προσφέρουν.

Είναι πολιτική η απόφαση
Όσα δισεκατομμύρια ευρώ και να ρίξουν στη νέα Κ.Α.Π. οι Βρυξέλλες,
ο αγροτικός τομέας θα φθίνει χρόνο με το χρόνο. Κανένας νέος δεν θα
θέλει να ασχοληθεί με αυτό το επάγγελμα, από το οποίο κερδίζει ελάχι-
στα χρήματα και πολλή ανασφάλεια. Για να αναστραφεί η κατάσταση,
πρέπει πρώτα από όλα το επάγγελμα του παραγωγού αγροτικών προϊό-
ντων να γίνει κερδοφόρο - και το κλειδί για να επι-
τευχθεί αυτό, δεν είναι να μεγαλώσει τον κλή-
ρο του ο παραγωγός ή να εφαρμόσει την
«ευφυή» γεωργία ή να οργανωθεί σε Ομά-
δες Παραγωγών.
Το κλειδί για να έρθει το χαμόγελο, η αι-
σιοδοξία και για να γεμίσει με νέους αν-
θρώπους η ύπαιθρος, είναι να βελτιωθούν
οι τιμές των προϊόντων. Αυτό το «κλει-
δί», δυστυχώς, το κρατάνε στα χέρια λί-
γοι άνθρωποι, οι οποίοι μετριούνται
στα δάχτυλα των χεριών μας. Η πολι-
τική εξουσία, της χώρας μας, αλλά
και της Ευρώπης, έχει τη δύναμη να
αντιστρέψει αυτήν την κατάσταση.
Θέληση χρειάζεται. Υπάρχει;

Τάκης Ορφανός

ΙΟΥΝΙΟΣ 2019 ● ΤΕΥΧΟΣ 245