Page 60 - ข้อกำหนดวินัย และการดำเนินการทางวินัย การอุทธรณ์ และการร้องทุกข์ ของข้าราชการครูและบุคลากรทางการศึกษา

51

กรณีที่อาจไม่ต้องตั้งกรรมการสอบสวนก็ได้
กรณีที่เป็นความผิดที่ปรากฏชัดแจ้งตามกฎ ก.ค.ศ.ว่าด้วยกรณีความผิดที่ปรากฏชัดแจ้ง พ.ศ. 2549
จะด าเนินการทางวินัยโดยไม่สอบสวนก็ได้ ซึ่งก าหนดไว้ดังนี้
ก. การกระท าผิดวินัยไม่ร้ายแรงที่เป็นกรณีความผิดที่ปรากฏชัดแจ้ง ได้แก ่
ิ
(1) กระท าความผิดอาญาจนต้องค าพพากษาถึงที่สุดว่า ผู้นั้นกระท าผิดและผู้บังคับบัญชา
เห็นว่าข้อเท็จจริงที่ปรากฏตามค าพิพากษานั้นได้ความประจักษ์ชัดแล้ว
(2) กระท าผิดวินัยไม่ร้ายแรงและได้รับสารภาพเป็นหนังสือต่อผู้บังคับบัญชา หรือ ให้ถ้อยค า
รับสารภาพต่อผู้มีหน้าที่สืบสวนหรือคณะกรรมการสอบสวน ตามกฎหมายว่าด้วยระเบียบข้าราชการครูและ

บุคลากรทางการศึกษา และได้มีการบันทึกถ้อยค ารับสารภาพเป็นหนังสือ
ข. การกระท าผิดวินัยอย่างร้ายแรงที่เป็นกรณีความผิดที่ปรากฏชัดแจ้ง ได้แก ่
ิ
(1) กระท าความผิดอาญาจนได้รับโทษจ าคุกหรือโทษที่หนักกว่าจ าคุก โดยค าพพากษาถึงที่สุด
ให้จ าคุกหรือให้ลงโทษที่หนักกว่าจ าคุก เว้นแต่เป็นโทษส าหรับความผิดที่ได้กระท าโดยประมาทหรือความผิดลหุโทษ

(2) ละทิ้งหน้าที่ราชการติดต่อในคราวเดียวกันเป็นเวลาเกินกว่า 15 วัน และผู้บังคับบัญชา
ั
ั
ได้ด าเนินการสืบสวนแล้วเห็นว่าไม่มีเหตุผลอนสมควร หรือมีพฤติการณ์อนแสดงถึงความจงใจไม่ปฏิบัติ
ตามระเบียบของทางราชการ
(3) กระท าผิดวินัยอย่างร้ายแรงและได้รับสารภาพเป็นหนังสือต่อผู้บังคับบัญชาหรือให้ถ้อยค า

รับสารภาพต่อผู้มีหน้าที่สืบสวนหรือคณะกรรมการสอบสวนตามกฎหมายว่าด้วยระเบียบข้าราชการครูและ
้
บุคลากรทางการศึกษา และได้มีการบันทึกถอยค ารับสารภาพเป็นหนังสือ
กรณีศึกษา กรณีที่จะเป็นความผิดฐานละทิ้งหน้าราชการ ต้องปรากฏข้อเท็จจริงว่าผู้ถูกกล่าวหา
ไม่มาปฏิบัติหน้าที่ราชการและไม่สามารถติดตามตัวได้นับแต่วันแรกที่ไม่มาปฏิบัติหน้าที่ราชการและต้องเป็น

เวลาติดต่อในคราวเดียวกันเกินกว่า 15 วัน และผู้บังคับบัญชาได้ด าเนินการตรวจสอบข้อเท็จจริงโดยสอบถาม
จากผู้บังคับบัญชาชั้นต้น เพอนร่วมงานไปถึงญาติหรือผู้ใกล้ชิดของผู้ถูกล่าวหาเพอหาสาเหตุการละทิ้งหน้าที่ราชการ
ื่
ื่
ว่ามีเหตุอันสมควรหรือไม่ และหากภายหลังผู้ถูกกล่าวหาได้ปรากฏตัวและแสดงตัวให้สามารถท าการสอบสวนได้แล้ว
ผู้บังคับบัญชาจะต้องด าเนินการสอบสวนจากตัวผู้ถูกกล่าวหาเพอให้ผู้ถูกกล่าวหามีโอกาสได้ชี้แจงแสดงพยานหลักฐาน
ื่
เพอต่อสู้แก้ข้อกล่าวหา เพอให้สอดคล้องกับหลักกฎหมายรับฟงความสองฝุาย และสอดคล้องกับมาตรา 30 แห่ง
ื่
ั
ื่
พระราชบัญญัติวิธีปฏิบัติราชการทางปกครอง พ.ศ. 2539 (ค าพิพากษาศาลปกครองสูงสุด ที่ อ. 207/2557)

ความผิดที่ปรากฏชัดแจ้ง

ความผิดวินัยไม่ร้ายแรง ความผิดวินัยอย่างร้ายแรง

- ต้องค าพิพากษาถึงที่สุดว่ากระท า - ได้รับโทษจ าคุกโดยพพากษาถึงที่สุดให้ลงโทษจ าคุก
ิ
ผิดอาญา หรือหนักกว่าจ าคุก
- ได้รับสารภาพเป็นหนังสือต่อ - ละทิ้งหน้าที่ราชการติดต่อในคราวเดียวกัน
ผู้บังคับบัญชา เป็นเวลาเกินกว่า 15 วันโดยไม่มีเหตุผลอันสมควร

- ได้รับสารภาพเป็นหนังสือต่อผู้บังคับบัญชา