Page 62 - นาวิกศาสตร์ มกราคม ๒๕๖๓
P. 62

ญี่ปุ่นมีกองทัพเรือทรงอำ�น�จที่ส�ม�รถรุกร�นฝั่งทะเลแผ่นดินใหญ่ได้
                                                                              �
             มหาเอเซียบูรพาในสงครามโลกครั้งที่สอง ญี่ปุ่นยึดครอง  รับรองจีนแผ่นดินใหญ่ อันทาให้หมู่เรือฝึกนักเรียนนายเรือไทย
                                                                                             ี
             ไต้หวันอยู่ ๕๐ ปี ซึ่งเมื่อญี่ปุ่นแพ้สงครามใน ค.ศ.๑๙๔๕   (มฝ.นนร.) ในฤดูร้อน พ.ศ.๒๕๑๕ ได้ไปอวดธงท่ไต้หวันด้วย
                                                                                     ี
             ไต้หวันจึงคืนกลับอยู่ในการปกครองของจีน แต่เกิดการ      หมู่เรือฝึกนักเรียนนายเรือในปีท่ไปไต้หวัน ประกอบด้วย
                          ั
             แย่งอานาจรบกนระหว่างพรรคก๊กมนต๋ง กบพรรค       เรือ  ๓  ลา  มีเรือหลวงประแส  อันเป็นเรือฟริเกต
                                           ิ
                 �
                                             ั
                                                                   �
                                                 ั
             คอมมิวนิสต์จีน โดยชัยชนะเป็นของพรรคคอมมิวนิสต์     ขนาด ๒,๐๐๐ ตัน รุ่นสงครามโลกของสหรัฐอเมริกา
              �
                                                                             ี
             นาโดย เหมา เจ๋อตุง ต้งสาธารณรัฐประชาชนจีน     เป็นเรอธง ของ พลเรือตร ประพัฒน  จันทวิรช (ยศขณะน้น
                                 ั
                                                                                           ั
                                                                                                    ั
                                                               ื
                                                                                     ์
              (People’s Republic of China – PRC) ใน ค.ศ.๑๙๔๙   ต่อมาท่านเป็น ผู้บัญชาการทหารเรือ พ.ศ.๒๕๒๖ ถึง
                                                                            ี
                                             �
                                           ิ
                                                                                     �
                                                                                 �
                              ั
                ส่วนพรรคก๊กมินต๋ง หรือจีนคณะชาต นาโดย นายพล   พ.ศ.๒๕๒๗) ขณะท่ท่านดารงตาแหน่งผู้บัญชาการ
                                                                            ึ
             เจียง ไคเช็ก ผู้แพ้สงครามกลางเมืองจีน จึงได้อพยพ   โรงเรียนนายเรือ  ซ่งท่านวางแผนการฝึกภาคไป
             ข้ามทะเลมาอยู่ไต้หวัน โดยประกาศต้งเป็นสาธารณรัฐจีน   ต่างประเทศยัง บรูไน มาเลเซียตะวันออก ไต้หวัน และ
                                        ั
                                                                                    ั
             (Republic of China – ROC) มีกรุงไทเปเป็นเมืองหลวง   สิงคโปร์ ครูประพัฒน์ฯ ท่านอาจหย่งรู้ว่า จากปี พ.ศ. ๒๕๑๕
                                           ี
                       ี
             ซ่งพยายามท่จะเป็นเอกราช ในขณะท่แผ่นดินใหญ่จีน   ไปไม่นานนัก ประเทศไทยคงรับรองจีนแผ่นดินใหญ่
              ึ
                                                                                ั
                                                                       ึ
                                 ึ
             ถือว่า ไต้หวันเป็นจังหวัดหน่งของจีน ด้วยรากฐานท่ญ่ปุ่น   แทนไต้หวัน ซ่งหลังจากน้นไป เรือหลวงไทยจะไม่ม ี
                                                   ี
                                                    ี
              �
             ทาไว้ขณะยึดครองไต้หวัน เจียง ไคเช็ก ได้บริหารและ   โอกาสเยือนไต้หวันอีกเลย ส่วนผู้เขียนอยู่ในหมู่เรือฝึก
                                                ิ
             ปกครองจนไต้หวันเจริญรุดหน้า โดยเฉพาะอย่างย่งทางด้าน  นักเรียนนายเรือไปไต้หวันในฐานะผู้บังคับการเรือหลวง
             เศรษฐกิจเทียบได้กับเกาหลีใต้ สิงคโปร์ ฮ่องกง ฯลฯ   ประแส
             ทางด้านการเมืองระหว่างประเทศ ก็มีหลายประเทศ       ตามแผนการฝึก หมู่เรือเดินทางจากเมืองลาบวน
                                 ั
             รับรองไต้หวันเป็นรัฐรวมท้งประเทศไทยด้วย โดยมิได้   ของมาเลเซียตะวันออก เดินเรือไปยัง เกาซุง (Kaohsiung
                 นาวิกศาสตร์   60
                 ปีที่ ๑๐๓  เล่มที่ ๑  มกราคม ๒๕๖๓
   57   58   59   60   61   62   63   64   65   66   67