Page 41 - นาวิกศาสตร์ เดือน มกราคม ๒๕๕๖
P. 41
… บทเร�ยนในขอนี้ คือ การตัดสินใจกำหนดเวลาการรุกผานแนว
ออกตีของกำลังทางบกในสถานการณที่กลาวมาแลว จะตองพ จารณา
ถึงความสำเร จของการควบคุมทะเลของกำลังทางเร อดวย…
ิ
หรือที่ใด ๆ ในโลกก็ตาม หากยังมีขีดความสามารถ กองกำลงนาวิกโยธน เพราะนอกจากการขาดแคลน
ั
็
ู
ื่
ั
ในการสงยานลก คลนแมเหลกไฟฟา อาวุธซัดสง อาวุธหนกที่มีขีดความสามารถในการเจาะทะล ุ
หรออื่น ๆ เขามาในพื้นที่ที่ฝายเราตองการควบคม ทะลวง เชน รถถัง หรือเฮลิคอปเตอรโจมตีแลว ยังไม
ุ
ื
ุ
ั
ไดจะตองถูกจัดการ สามารถไดรับการยิงสนบสนนจากปนใหญเรออีก
ื
ั
ิ่
ื
ุ
ื
ั
จากลกษณะของสงครามทางเรอดงกลาว สงที่ ทำใหการรกไมคบหนาเทาที่ควร และหากในทางตรงขาม
ั
ิ
ื
ึ
ึ
ื่
ี้
ู
ิ
ื
มุงในการปฏบัตการ คอ กำลงที่เคลอนที่ของขาศก ขาศกสามารถใชปนใหญเรอได ปกดานนอาจถกเจาะ
ั้
ั
มิใชพื้นที่ที่กำหนด ดงนนการแบงอาวไทยเปน ๒ และหากกำลงทางบกดานอื่นลงมาชวย ดานนนอาจ
ั
ั้
พื้นที่ปฏบัตการ ไมขึ้นแกกนตามหลกการ “การ เปนจดออนไดเชนกัน หรือไมอาจสามารถรุกคืบหนา
ั
ุ
ั
ิ
ิ
บังคับบัญชาเปนพื้นที่” (Area Command) จึงไมนา ไปได บทเรียนในขอนี้ คือ การตัดสินใจกำหนดเวลา
ั
เหมาะสม หลกการที่ใชนาจะเปน “เอกภาพการ การรุกผานแนวออกตีของกำลังทางบกในสถานการณ
บังคบบัญชา ในยุทธบรเวณของสงครามการ ที่กลาวมาแลว จะตองพิจารณาถงความสำเร็จของ
ิ
ั
ึ
เคลื่อนที่” การควบคุมทะเลของกำลังทางเรือดวย
๓. จากการสบสนระหวาง “การรบเปนพื้นที่” ๕. การปฏิบัติการยุทธสะเทินน้ำสะเทินบก
ั
ั
ื
ี
และ “การรบเคลื่อนที่” ในขอที่แลว ประกอบกับหวง เปนการโจมตจากทะเลโดยกำลงทางเรอ และกำลง
ั
ื
ื
เวลาที่ใชในการฝกจำกัด แตตองการใหมีการฝกครบ รบยกพลขึ้นบก ซึ่งอยูในเรอหรอยานตาง ๆ ที่
ื
ึ
ี่
ั
สาขาการปฏบัติ ทำใหการปฏบัตในสถานการณการฝก เกยวของกบการขึ้นบกบนชายฝงขาศก หรอชายฝง
ิ
ิ
ิ
ขั้นตอนแรก ที่ตองการใหไดมาซึ่งการควบคม ที่ขาศกยึดครอง ลำดบขั้นตอนของการปฏบัตการ
ิ
ึ
ั
ุ
ิ
ทะเลในพื้นที่ที่กำหนด ทุกครงผลการฝกที่ใชเวลาจรง ประกอบดวย การวางแผน การขึ้นสูเรือ การซักซอม
ั้
ิ
ุ
ั
ั
ู
ไมสามารถบรรลความตองการดงกลาวซึ่งไดแก การยาตรากำลงสที่หมาย และการโจมตี ทั้งน ี้
ิ
ึ
ื่
การทำใหกำลงรบขาศกหมดความสามารถที่จะเปน เนองจากเปนการปฏบัตที่ใชกำลงทหารนาวิกโยธน
ิ
ิ
ั
ั
ิ
ื
ภยคกคาม หรอขัดขวางการปฏบัตการของฝายเรา เขาบุกโจมตกำลงตานทานขาศกบนฝงตามสดสวนที่
ี
ุ
ึ
ั
ั
ิ
ั
ั
ั้
ั
ิ
ในพื้นที่ที่กำหนดไดทัน ตองเปลยนไปปฏบัตในขั้น กำหนดในการวางแผนไวแลว ดงนนกำลงรบยกพล
ิ
ี่
ิ
ั
ื
ั
ื
ั้
ั
ั
ตอไป ซึ่งผูรบการฝกมักจะแกปญหาดวยการ “จด ขึ้นบก หรอทหารนาวิกโยธนที่ไปกบเรอ นบตงแต
กำลังคุมกัน” การปฏิบัติการนั้น ๆ จึงอาจทำใหเกิด ออกเดนทาง จนถงพื้นที่ที่หมายยกพลขึ้นบกจะสญเสย
ี
ู
ิ
ึ
ึ
ั
ั
การสับสนวา สภาพสุดทาย (End state) ของภาวะที่ ไมได และกำลงตานทานขาศกจะตองถกตดรอน
ู
ไดมาซึ่ง “การควบคุมทะเล” เปนอยางไร ทำลายใหเหลอตามที่ตองการ หรออยางนอยจะตอง
ื
ื
๔. แนวรบทางบกที่การตรึงกำลังของทั้ง ๒ ฝาย ถกโดดเดยว มิใหมีการเพิ่มเตมหรอยักยายถายเท
ี่
ื
ู
ิ
ั
ุ
เผชิญหนากนตลอดแนวจากเหนอจรดใต โดยปก กำลงได และภยคกคามที่นากลวที่สดสำหรบกำลง
ุ
ั
ื
ั
ั
ั
ั
ิ
ทางดานใต ซึ่งตดตอกบชายฝงทะเลที่เปนแนวยาว รบยกพลขึ้นบกที่ปฏบัตการ คอ ภยทางอากาศ
ิ
ั
ื
ั
ิ
้
ื
ิ
ั
ขวางนั้น เปนกำลังของกองกำลังนาวิกโยธิน การรุก สวนอุปสรรคสำคญของกองเรอเฉพาะกจสะเทินนำ
ี
ั
โตตอบที่ใชแนวดงกลาว เปนแนวออกตโดยที่ยัง สะเทินบก ในพื้นที่ที่หมาย คือ สนามทุนระเบิดทางรับ
ิ
ุ
ั้
ั
ิ
ไมไดการควบคมทะเล โดยเฉพาะบรเวณดานใต บรเวณชายหาดที่จะทำการยกพลขึ้นบก ดงนน
ุ
ั
ที่กลาวมาแลว นบวาเปนจดออนอยางมากของ จึงยึดถือเปนหลักวา ในการปฏิบัติสะเทินน้ำสะเทินบก
นาวิกศาสตร ปที่ ๙๖ เลมที่ ๑ มกราคม ๒๕๕๖ 39
