Page 7 - จากเวทีเดชานุเคราะห์สู่ราชนาวีไทย
P. 7
ี
ี
�
่
สาเหตุก็คือว่านักเรียนรวมเหล่าของญ่ปุ่นกาลังจะมาดูงาน ต่อไปผ่าไปพูดถึงทหารบกเสียน “...ด้วย ร้อยเอก
ท่อู่ทหารเรือฯ ตามโครงการทัศนศึกษาประเทศในกลุ่ม ดอกเตอร์สมัย ใจอินทร์ ซึ่งส�าเร็จการศึกษาจากประเทศ
ี
ี
อาเซียน ซึ่งโรงเรียนรวมเหล่าโบไดจัดขึ้น อังกฤษ เป็นผู้ท่มีความรู้ความสามารถ...ฯลฯ” ก็ร้อยเอก
ั
ี
�
ั
�
�
ี
ในการน้ทางผู้บังคับบัญชาได้ลงคาส่งให้ นาวาเอก น่นน่ะ คือยศท่ใช้สาหรับทหารบกแท้ ๆ ทาไมถึงเอามาเรียก
ี
ประเทือง ศรีสุข เป็นหัวหน้าควบคุมดูแลการต้อนรับ ทหารเรือก็ไม่รู้ แสดงว่าอาจารย์ท่านท่ลงนามมาคงไม่รู้
ี
ื
�
�
และบรรยายสรุปในฐานะท่เป็นเจ้าประจาสาหรับเร่องน ้ ี จักทหารเรือ
อยู่แล้ว เพราะว่าคณะไหนโรงเรียนอะไรก็ตาม เม่อไหร่ ผมเลยถือโอกาสน้เผยแพร่เสียเลยนะครับว่า
ี
ื
ท่มีการเดินทางมาเย่ยมชมอู่ทหารเรือพระจุลจอมเกล้า อันยศนนเราใช้เรียกไม่เหมือนกัน เช่น ทหารบกเรียก
้
ี
ี
ั
“พี่เทือง” จะต้องมีชื่อร่วมอยู่ในการต้อนรับด้วยทุกครั้ง “ร้อยตรี” แต่ของทหารเรือเรียก “ เรือตรี “ ในท�านอง
ั
ู
้
ี
สวนมากจะไดรับมอบหมายใหเป็นผบรรยายทงภาษาไทย เดียวกัน “ร้อยโท” กคือยศเดยวกบ “เรอโท” หรือ
็
้
้
้
่
ั
ื
และภาษาอังกฤษอยู่เสมอ “พันตรี” เท่ากับ “นาวาตรี” ดังนี้เป็นต้นครับ
ั
คราวน้ก็เช่นกันเพียงแต่เบากว่าคร้งก่อน ๆ มาก กลับมาเข้าเร่องดอกเตอร์นักมวยต่อดีกว่า หลังจาก
ื
ี
ื
ี
ั
่
�
ั
ี
ี
่
่
ู
ี
เนองจากผ้เยียมชมเป็นเพยงนกเรยน ๓ นาย ในคาสง ท่รู้ว่าสมัยฯ ได้รับอนุมติให้ไปสอนหนังสือท่จุฬาฯ ได้
จึงกาหนดให้นายทหารระดับเรือเอกเป็นผู้บรรยายสรุป ผมก็แวะเวียนไปหาสมัยฯ บ่อยขึ้น เพื่อรับฟังบรรยากาศ
�
ั
ั
ภายใต้การก�ากับดูแลของ “ไกด์อาชีพ” อย่างพี่เทือง ในน้น รวมท้งยอมให้เขาแอบมองนิสิตสวย ๆ แทนผมด้วย
ื
ี
ื
ทีน้บังเอิญว่าช่วงเวลาดังกล่าวพ่เทืองมีราชการอ่น เน่องจากสมัยฯ ยังโสด (จริง ๆ) แต่ก็ไม่ค่อยได้เร่องหรอกครับ
ี
ื
์
ั
นาวาเอก พิสิษฐ์ จิตร์นุสนธ ผู้อานวยการกองโรงงานเรือเหล็ก เพราะสมัยฯ กลับมาเล่าอะไรก็ไม่รู้เป็นต้นว่าใครน่งหลับ
ิ
�
ี
ั
ั
ซ่งเป็นผู้บังคับบัญชาท้งของพ่เทือง และของผม จึงมอบหมาย ส่งให้ไปว่งรอบตึก ใครคุยกันให้ยืนเรียน จนเด็กวิศวะ
ิ
ึ
็
ให้ผมไปปฏบติหน้าทแทน พดง่าย ๆ กคือไปเป็น รู้กันทั่วว่าอาจารย์ทหารเรือคนนี้ “เฮี้ยบ” เป็นบ้า
ี
่
ิ
ั
ู
ี
ื
“หัวหน้าเด็ก” น่นเอง เพราะนายทหารท่มีช่อในคาส่ง เรื่องของสมัยฯ คงจะไม่สมบูรณ์นัก ถ้าจะไม่ได้เล่าถึง
ั
�
ั
ึ
่
ั
ั
ิ
ดังกล่าว นอกจากผมแล้วคนอื่น ๆ ก็เป็นรุ่นน้องของผม ปางทเขาเข้าไปเก่ยวข้องกบบริษัทยกษ์ใหญ่บรษทหนง
ี
ั
ี
่
้
่
่
ทั้งสิ้น คือสมัยฯ ไดรับการทาบทามวาต�าแหนงรองผูอ�านวยการ
้
ึ
ึ
ึ
ี
ึ
ดังน้เอง ผมจึงต้องข้นไปพบสมัยฯ ซ่งเป็นหน่ง ศูนย์วิจัยของบริษัทดังกล่าว ซ่งมีผลประกอบการ
้
ู
ั
ื
้
ั
่
�
ู
�
์
ุ
ั
ั
ี
ในคณะต้อนรับ เพ่อบอกกล่าวให้เขารู้เสียหน่อยว่า ปละหลายพนลานกาลงวาง และผอานวยการศนยฯ คนปจจบน
็
ุ
ื
ผมได้รับมอบหมายให้มาแทน น.อ.ประเทืองฯ เน่องจากว่า กกาลงจะเกษยณอายในปีหน้า หากว่าไม่รงเกยจแล้ว
ี
ั
ั
ี
�
จะต้องมีการนาชมโรงงานต่อเรือเหล็ก และอาจจะต้อง ก็อยากจะขอเชิญไปทางานด้วย โดยทางศูนย์ฯ จะให้เป็น
�
�
มีการโม้เป็นภาษาญี่ปุ่นบ้างนิด ๆ หน่อย ๆ รองผู้อานวยการก่อน และเขยิบเป็นผู้อานวยการ
�
�
ั
ระหว่างท่น่งรอน้องในห้อง สายตาซอกแซก ในโอกาสต่อไป
ี
�
ของผมก็เหลือบไปเห็นหนังสือเชิญให้สมัยฯ ไปสอน “ทาไมเขาถึงจะมาอยากได้หมัยล่ะ” ผมอดสงสัย
ั
ั
ุ
หนงสอในจฬาลงกรณ์มหาวทยาลย แต่อ่านแล้วผม ไม่ได้
ิ
ื
อดจะน้อยใจแทนด็อกเตอร์สมัยฯ น้อยใจแทนราชนาว ี “คือยังงี้พี่...” สมัยฯ เล่า “เพื่อนโรงเรียนเก่าของผม
ไม่ได้ว่า อันกิจการงานทหารเรือน้นไม่สู้จะเป็นท่รู้จัก คนหนึ่งที่ท�างานในนั้นมาขอประวัติของผมไปท�าหนังสือ
ี
ั
�
แพร่หลายแก่บุคคลภายนอกเลย อย่างหนังสือราชการ อนุสรณ์ ในฐานะศิษย์เก่าดีเด่นของโรงเรียนสันกาแพง
ี
ึ
ั
�
ท่ทางจุฬาลงกรณ์มหาวิทยาลัยทามาน้น ข้นต้นอย่างดีว่า บังเอิญฝ่ายบุคคลของเค้ามาเห็นก็เลยทาบทามผ่านมา
่
้
้
่
ู
ื
“เรยนทานผบญชาการทหารเรอ...” แตพอเนือความ ทางเพื่อนอีกที”
ั
ี
นาวิกศาสตร์ 29
ปีที่ ๑๐๔ เล่มที่ ๔ เมษายน ๒๕๖๔
