Page 41 - ศึกษาพระธรรมโรม NEXUS Online
P. 41

2
                                                       - ศึกษาพระธรรมโรม -

                   ์
                                                                                            ์
             1โครินธ 5:10          เพราะว่าเราทุกคนจำเป็นต้องปรากฏตัวต่อหน้าบัลลังก์ของพระคริสต…
             โรม 14:11             เพราะมีคำเขียนไว้ในพระคัมภีร์ว่า


                                             ู้
                                   “องค์พระผเป็นเจ้า  ตรัสว่า ‘เรามีชีวิตอยู่ตราบใด ทุกคนจะคุกเข่ากราบเรา
                                   และทุกลิ้นจะสรรเสริญ  พระเจ้า’ ”


                                         ิ
                   ์
                                                  ั
             อิสยาห 45:23          เราปฏญาณโดยตวเราเองจากปากชอบธรรมของเรา ถ้อยคำได้ออกไป และจะไม่หวนกลับมา
                                   ว่า ‘ทุกเข่าจะกราบลงต่อเราและทุกลิ้นจะปฏิญาณต่อเรา’
             โรม 14:12             ฉะนั้นเราทุกคนจะต้องทูลเรื่องราวของตัวเองต่อพระเจ้า

                                                                                                             ่
                    หลักสำคัญที่เปาโลได้ใช้อธิบายคือในที่สุดทุกคนต้องปรากฏต่อพระพักต์พระเจ้าและรับผิดชอบทุกสิ่งตอ
             พระองค์ เพราะทุกคนก็เป็นขององค์พระผู้เป็นเจ้า




                •  การไม่ตัดสินกัน (14:13-23)

             โรม 14:13-23          13ดังนั้นอย่าให้เรากล่าวโทษกันและกันอีกเลย แตจงตัดสินใจดีกว่าว่าจะไม่วางสิ่งซึ่งทำให้พ ี่
                                                                             ่
                                                                                                              ้
                                   น้องสะดุด หรือสิ่งกีดขวางทางของเขา 14ในฐานะที่ข้าพเจ้าอยู่ในพระเยซูองค์พระผู้เป็นเจา
                                   ก็เชื่อแน่ว่า ไม่มีอะไรที่เป็นมลทินในตัวเองเลย แต่ถ้าใครถือว่าสิ่งใดเป็นมลทินสิ่งนนก็เปน
                                                                                                             ็
                                                                                                         ั้
                                   มลทินสำหรับคนนั้น 15ถ้าพี่น้องเป็นทุกข์เพราะอาหารที่ท่านกิน ท่านก็ไม่ได้ประพฤติตาม
                                   ทางแห่งความรักเสียแล้ว พระคริสต์สิ้นพระชนม์เพื่อใคร ก็อย่าให้คนนั้นพินาศเพราะอาหาร

                                   ที่ท่านกินเลย 16ฉะนั้นอย่าให้สิ่งที่ดีสำหรับท่าน เป็นข้อตำหนิติเตียนของคนอื่นได้เลย 17
                                   เพราะว่าแผ่นดินของพระเจ้านั้นไม่ใช่การกินและการดื่ม แต่เป็นความชอบธรรมและสันติสข
                                                                                                              ุ
                                                                        ิ์
                                   และความชื่นชมยินดีในพระวิญญาณบริสุทธ 18คนที่ปรนนิบัติพระคริสต์ในลักษณะนี้ ก็เปน
                                                                                                             ็
                                                                                                              ิ่
                                   ที่พอพระทัยพระเจ้า และเป็นที่รับรองของมนุษย์ด้วย 19เหตุฉะนั้นให้เรามุ่งประพฤติในสง
                                   ซึ่งทำใหเกิดความสงบสุขและความเจริญแก่กันและกัน 20อย่าทำลายสิ่งที่พระเจ้าทรงสร้าง
                                          ้
                                   เพราะเห็นแก่อาหารเลย อาหารทุกอย่างปราศจากมลทินก็จริง แต่การกินอาหารซึ่งเป็นเหต ุ

                                                         ี
                                                              ็
                                                        ่
                                                                     ี
                                                  ็
                                                                                                            ี
                                      ้
                                   ใหผู้อื่นสะดุด ก็เปนสิ่งไมด 21เปนการดีท่จะไมกินเน้อสัตว์หรือเหล้าองุ่นหรือทำสิ่งใดๆ ท่จะ
                                                                          ่
                                                                               ื
                                          ุ
                                            ้
                                   เปนเหตใหพนองสะดด 22จงให้ความเชื่อของท่านเกี่ยวกับสิ่งเหล่านี้เป็นเรื่องระหว่างท่านกับ
                                     ็
                                               ้
                                                     ุ
                                              ่
                                              ี
                                   พระเจ้า ใครไม่มีเหตุติเตียนตัวเองในสิ่งที่ตนเห็นชอบแล้วนั้นก็เป็นสุข 23แต่คนที่มีความ
                                   สงสัยอยู่นั้น ถ้าเขากินก็มีความผิด เพราะเขาไม่ได้กินตามที่ตนเชื่อ ทั้งนี้เพราะการกระทำ
                                   ใดๆ ที่ไม่ได้เกิดจากความเชื่อก็เป็นบาปทั้งสิ้น
   36   37   38   39   40   41   42   43   44   45   46