Page 36 - ศึกษาพระธรรมโรม NEXUS Online
P. 36

5
                                                       - ศึกษาพระธรรมโรม -

                                                                                               16
                                   พระคัมภีร์ว่า “เท้าของคนเหล่านั้นที่นำข่าวดีมา ช่างงามจริงๆ หนอ”   แต่ไม่ใช่ทุกคนได ้
                                                   ิ
                                          ่
                                                        ิ
                                                     ั
                                   เชอฟงขาวประเสรฐนน อสยาหไดกลาวไววา “องค์พระผู้เป็นเจ้า ใครเล่าได้เชื่อสิ่งที่เขาได้ยิน
                                                     ้
                                                             ์
                                        ั
                                                                       ่
                                     ื
                                     ่
                                                                  ่
                                                               ้
                                                                      ้
                                             17
                                   จากเรา?”   ฉะนั้นความเชื่อเกิดขึ้นได้ก็เพราะการได้ยิน และการได้ยินเกิดขึ้นได้ก็เพราะ
                                   การประกาศพระคริสต  ์
                                                                                                      ี่
                                                                                              ้
                    เปาโลอธิบายถึงความจำเป็นและความสำคัญของการประกาศข่าวประเสริฐ ซึ่งคำว่า “ใช” ในข้อท 15 เปาโล
             ใช้คำที่มีรากศัพท์เดียวกันกับคำว่าอัครทูต คือ ทูตหรือผู้ประกาศที่นำข่าวสารออกไปตามที่ไดรับมอบอำนาจ
                                                                                        ้
             โรม 10:18             ข้าพเจ้าถามว่า “พวกเขาไม่ได้ยินหรือ?” เขาได้ยินแล้วจริงๆ“เสียงของพวกเขากระจาย
                                   ออกไปทั่วแผ่นดินโลกและถ้อยคำของเขาประกาศออกไปถึงสุดปลายพิภพ”
             สดุด 19:4             ถึงกระนั้น เสียงของมันก็ออกไปทั่วแผ่นดินโลกและถ้อยคำก็ออกไปถึงสุดปลายพิภพ
                ี
             โรม 10:19-21          19 ข้าพเจ้าถามอีกว่า “อิสราเอลไม่เข้าใจหรือ?” โมเสสกล่าวก่อนว่า“เราจะให เจ้าทั้งหลาย
                                                                                                    ้
                                                     ิ
                                                                                                20
                                                                                                              ้
                                   อิจฉาผู้ที่ไม่ใช่ชนชาตเราจะยั่วโทสะ เจ้าด้วยชนชาติที่โง่เขลาชาติหนึ่ง”  แล้วอิสยาห์กลา
                                                                                                     21
                                   กล่าวว่า“พวกที่ไม่ได้แสวงหาได้พบเราเราได้ปรากฏแก่คนที่ไม่ได้ถามหาเรา”  แต่ท่านได ้
                                   กล่าวถึงพวกอิสราเอลว่า“ตลอดทั้งวัน เรายื่นมือต้อนรับชนชาติซึ่งไม่เชื่อฟังและดื้อรั้น”

                    คำถามของเปาโลที่ว่า “พวกเขาไม่ได้ยินหรือ?” เปาโลได้กลาวสรุปในตอนท้ายของข้อท 18 ว่าทุกแห่งที่มีคนยิว
                                                                                           ี่
                                                                     ่
               ั่
             ที่นนก็มีการประกาศข่าวประเสริฐ และการที่พระพรตกแก่คนต่างชาติก็เป็นการทำให้อิสราเอลนั้นอิจฉา ซึ่งการที่พวก
             เขาจะได้รับพระพรบ้างก็อยู่บนพื้นฐานเดียวกันคือความเชื่อในพระคริสต
                                                                        ์


             4.  แผนการของพระเจ้าต่ออิสราเอล (11:1-16)


                                                                                                              ้
             โรม 11:1-6            1 ข้าพเจ้าจึงถามว่า “พระเจ้าทรงทอดทิ้งชนชาติของพระองค์แล้วหรือ?” เปล่าเลย ข้าพเจา
                                   เองก็เป็นชนชาติอิสราเอล เป็นพงศ์พันธุ์ของอับราฮัม เป็นเผ่าเบนยามิน  พระเจ้าไม่ทรง
                                                                                                  2
                                   ทอดทิ้งชนชาตินั้น ที่พระองค์ทรงเลือกไว้ก่อนแล้ว ท่านไม่รู้เรื่องซึ่งเขียนไว้ในพระคัมภีร ์
                                                                                                 3
                                   กล่าวถึงท่านเอลียาห์หรือ? ท่านได้กล่าวโทษพวกอิสราเอลต่อพระเจ้าว่า  “องค์พระผู้เปน
                                                                                                             ็
                                                                                                             ุ
                                   เจ้าพวกเขาได้ฆ่าบรรดาผู้เผยพระวจนะของพระองค์ แท่นบูชาของพระองค์เขาก็ได้ขด
                                   ทำลายลงเสีย เหลืออยู่แต่ข้าพระองค์คนเดียว และเขาแสวงหาช่องทางประหารชีวิตของขา
                                                                                                              ้
                                             4
                                                                                                  ้
                                                                                                              ็
                                          ์
                                   พระองค”   แล้วพระเจ้าทรงตอบท่านว่าอย่างไร? ว่าดังน “เราได้เหลือคนไว สำหรับเราเจด
                                                                                   ี้
                                                                         5
                                   พันคน ซึ่งเป็นผู้ที่ไม่ได้กราบไหว้พระบาอัล”  เช่นนั้นแหละ ปัจจุบันนี้ก็ยังมีพวกที่เหลืออย ู่
                                   ตามที่พระเจ้าได้ทรงเลือกไว้โดยพระคุณ  แต่ถ้าเป็นทางพระคุณ ก็ไม่ได้เป็นทางการ
                                                                        6
                                                               ิ
                                           ิ
                                   ประพฤต ถ้าเป็นทางการประพฤต พระคุณก็จะไม่เป็นพระคุณอีกต่อไป
   31   32   33   34   35   36   37   38   39   40   41