Page 105 - 6. thai 21001

96

1. ภาษาไทยมีตัวอักษรเปนของตนเอง
เปนที่ทราบวาภาษาไทยมีตัวอักษรมาตั้งแตครั้งกรุงสุโขทัยแลว วิวัฒนาการตามความเหมาะสม

มาเรื่อย ๆ จนถึงปจจุบัน โดยแบงเปน 3 ลักษณะ คือ
1. เสียงแท มี 24 เสียง ใชรูปสระ 32 รูป

2. เสียงแปรมี 21 เสียง ใชรูปพยัญชนะ 44 ตัว

3. เสียงดนตรีหรือวรรณยุกตมี 5 เสียง ใชรูปวรรณยุกต 4 รูป
ํ
ํ
2. ภาษาไทยแทมีพยางคเดียวหรือเปนภาษาคาโดดและเปนคาที่มีอิสระในตัวเอง ไมตอง
เปลี่ยนรูปคําเมื่อนําไปใชในประโยค เชน

เปนคําที่มีพยางคเดียว สามารถฟงเขาใจทันที คือ

คํากริยา กิน นอน เดิน นั่ง ไป มา ฯลฯ
คําเรียกเครือญาติ พอ แม ลุง ปา นา อา ปู ยา ฯลฯ

คําเรียกชื่อสัตว นก หนู เปด ไก มา ชาง ฯลฯ

คําเรียกชื่อสิ่งของ บาน เรือน นา ไร เสื้อ ผา มีด ฯลฯ
คําเรียกอวัยวะ ขา แขน ตีน มือ หู ตา ปาก ฯลฯ

เปนคําอิสระไมเปลี่ยนแปลงรูปคําเมื่อนําไปใชในประโยค เชน

ฉันกินขาว
พอตีฉัน

คําวา “ฉัน” จะเปนประธานหรือกรรมของประโยคก็ตามยังคงใชรูปเดิมไมเปลี่ยนแปลง ซึ่งตาง

จากภาษาอังกฤษ ถาเปนประธานใช “I” แตเปนกรรมจะใช “ME” แทน เปนตน คําทุกคําในภาษาไทย

มีลักษณะเปนอิสระในตัวเอง ซึ่งเปนลักษณะของภาษาคําโดด
3. ภาษาไทยแทมีตัวสะกดตามตรา ซึ่งในภาษาไทยนั้นมีมาตราตัวสะกด 8 มาตรา คือ

แม กก ใช ก สะกด เชน นก ยาก มาก เด็ก
แม กด ใช ด สะกด เชน ผิด คิด ราด อด

แม กบ ใช บ สะกด เชน กบ พบ ดาบ รับ

แม กง ใช ง สะกด เชน จง ขัง ลิง กาง
แม กน ใช น สะกด เชน ขน ทัน ปาน นอน

แม กม ใช ม สะกด เชน ดม สม ยาม ตาม

แม เกย ใช ย สะกด เชน ยาย ดาย สาย เคย
แม เกอว ใช ว สะกด เชน เร็ว หิว ขาว หนาว