Page 78 - ปกิณกะสาระ บุญส่ง - ปริยา นิลแก้ว

๗๒ จิปาถะสาระ

ใคร ๆ ก็คงยอมรับกันว่าพฤติกรรมหรือบุคลิกภาพที่บุคคลแสดงออก
่
ี
่
เปนสิงทีมีความหมายมาก ดังสุภาษิตไทยที่ว่า"ส าเนยงบอกภาษา กิริยาบอก
็
้
่
้
สกุล" ซึงคงแปลความหมายได ้ตรงกันว่า ค าว่าภาษาในที่นหมายถึงเชือชาติ
ี
้
ั
่
ของคน(คนที่ใช ้ ภาษาทีมีส าเนียงต่างกันมกมีเชือชาติที่ต่างกัน) ส่วนสกุลก็
ั
่
หมายถึงวงศ์ตระกูลนนเอง วงศ์ตระกูลใดที่เลี้ยงดู อบรมบ่มนิสัยกันมาอย่างดี
่
ลูกหลานย่อมมีกิริยาอาการเปนที่น่าประทับใจ น่าชืนชม
็
ั
ในทางจิตวิทยา นกจิตวิทยาท่านหนึ่งคือ เฮนรี่ เอ เมอเรย์ (Henry
A.Murray)ได ้เสนอแนวคิดเกี่ยวกับการแสดงบุคลิกภาพของบุคคลว่ามักสอด-
คล ้องกับความต ้องการที่จาเปน (Need) ที่บุคลน้นมีอยู่ ทั้งนี้เมอเรย์เสนอ
็

ั
ี
็

ความต ้องการที่จาเปนไว ้ ๑๕ ด ้าน เมื่อป ค.ศ. ๑๙๓๘ (พ.ศ. ๒๔๘๑) ต่อมา
มีการนาความต ้องการดังกล่าวมาวิจัยกัน และปรบปรุงเพิ่มเติมได ้มากด ้านขึ้น

ั
่
เปน ๒๐ ด ้าน ซึงสรุปได ้ว่า การแสดงบุคลิกภาพของคนเรามักสอดคล ้องกับ
็
็

ความมากน้อยของความ ้องการที่จาเปนแต่ละด ้าน
ต
ข ้าพเจ ้าใคร่เสนอความคิดเชิงวิเคราะห์ต่อบุคลิกภาพของบุคคลตาม

่
็
ความต ้องการที่จาเปนดังกล่าว โดยใครกล่าวในเบื้องต ้นว่า "ความพอดี หรือ
ทางสายกลาง (มัชฌิมาปติปทา)" นาจะเปนการแสดงออกของบุคลิกภาพที่
็
่
เหมาะสมมากที่สุด ถ ้าใครสุดโต่ง(มากเกินไปหรือน้อยเกินไป)ในด ้านใด ย่อม
มีความผิดเพี้ยน (abnormal) ในบุคลิกภาพด ้านน้นได ้
ั
จ
้
็
่
ต่อไปนี้ข ้าพเ ้าจะแสดงความคิดเห็นทีเปนการชีให ้เห็นถึงการที่บุค-
็
คลใดบุคคลหนึ่ง มีความต ้องการจ าเปนที่สุดโต่งแล ้ว บุคลิกภาพของเขาจะ
เปนอย่างไร โดยได ้หลอมรวมความต ้องการที่จ าเปนของเมอเรย์กับผลงาน
็
็
็
วิจัยทั้งหลายเปนฐานในการคิด ใน ๒๐ ด ้าน ดังต่อไปนี้ (ต่อไปจะใช ้ ค าว่า
ความต ้องการ ให ้หมายถึงตวาม ้องการที่จ าเปน)
ต
็
๑. ความต้องการด้านความส าเรจ (Achievement : To accomplish
็
something difficult. To master, manipulate, or organize physical
objects, human beings, or ideas. To overcome obstacles and attain
a high standard. To rival and surpass others.) ความต ้องการด ้านน ี้
ย่อมเปนแรงผลักดันให ้บุคคลแสดงพฤติกรรมทีมุงสู่ความส าเรจ โดยเฉพาะ
่
็
็
่
็

ความส าเรจในการท าบางอย่างที่ยาก ๆ การผ่านพ้นอุปสรรคใด ๆ และรักษา
มาตรฐานที่สูงๆไว ้ พร้อมทั้งการแข่งขัน และต ้องการให ้เหนือกว่าคนอื่น คง
ุ
่
่
ไม่มีใครปฏิเสธว่ามนษย์ทุกคนควรมีแรงจงใจใฝสัมฤทธิ์ กระท าสิงใดควรยึด
ู
็
็
ความส าเร็จที่มีประสิทธิผลเปนเปาหมาย ถ ้าใครมีมากเกินไปจะกลายเปนคน
้
ที่เอาจริงเอาจังมาก มีมาตรฐานสูง (คนอื่นอาจรับไม่ได ้) มีการแข่งขันสูง
และพยายามเอาชนะคนอื่นให ้ได ้ อยู่เสมอ ชอบท าในสิงที่คิดว่าคนอื่นท าไม่
่
ไ ้ มีความมุ่งมนกับความส าเร็จของชีวิต อย่างมากทีเดียว(ระวังจะไร้ความสุข
ด
ั่
หากมีการเปรียบเทียบกับผู้ที่เหนือกว่ามากๆ) ในทางตรงข ้าม ใครที่มีความ
็

ต ้องการทางด ้านนี้น้อย(ต ่า)หรือไม่มีเลย ก็จะเปนคนที่ทาอะไร ๆ แบบสุกเอา