Page 270 - E-BOOK DOUBLE STEAM 2019
P. 270
268 โรงเรียนสาธิตมหาวิทยาลัยศรีนครินทรวิโรฒ ปทุมวัน
ลักษณะสถำปัตยกรรมไบแซนไทน์
ศิลปะไบแซนไทน์ หมายถึงศิลปะของรัฐที่นับถือนิกายอีสเติร์นออร์โธด็อกซ์ซึ่งอยู่ในระยะเวลาเดียวกับ
อาณาจักรไบแซนไทน์แต่มิได้เป็นอยู่ใต้การปกครองของอาณาจักรไบแซนไทน์ เช่น ประเทศบัลแกเรีย เซอร์เบีย
หรือรุส รวมทั้งศิลปะของรัฐอาณาจักรเวนิส และราชอาณาจักรซิซิลี ศิลปะของผู้นับถือนิกายอีสเติร์นออร์โธด็อกซ์
ที่อาศัยอยู่ในจักรวรรดิออตโตมันมักจะเรียกว่า ศิลปะหลังไบแซนไทน์ ศิลปะไบแซนไทน์บางลักษณะที่เริ่มจาก
อาณาจักรไบแซนไทน์โดยเฉพาะการเขียนภาพแบบที่เรียกว่า รูปสัญลักษณ์ (icon) และสถาปัตยกรรมการสร้าง
ศาสนสถานยังคงท�ากันอยู่จนถึงปัจจุบันนี้ในประเทศกรีซ ประเทศรัสเซีย และบางประเทศที่อยู่ในเครืออีสเติร์น
ออร์โธด็อกซ์
ลักษณะสถำปัตยกรรมไบแซนไทน์
โดยทั่วไปลักษณะศิลปะไบเซนไทน์จะมีลักษณะใหญ่โตเข้มแข็ง
ในช่วงแรกของศิลปะไบแซนไทน์ ได้รับอิทธิพลที่ต่อเนื่องจากสถาปัตกรรมแบบโรมัน
การสร้างโดม (DOME) ที่มีเส้นผ่าศูนย์กลางขนาดใหญ่มากจึงต้องมีกาแพงหนา และใหญ่พอ
ที่จะรับน�้าหนักได้
การสร้างโบสถ์ไบเซนไทน์ อาจจะมีโดมหลายโดม หรือ โดมอันเดียวแต่ ภายในตรงกลางจะต้อง
มีโดมที่เป็นประธานขนาดใหญ่
มีลักษณะเป็นแบบ Complex Domes คือ มีโดมขนาดใหญ่ตรงกลาง และมีโดมเล็ก ๆ รองรับ
โดมใหญ่ ทาให้มีพื้นที่ใช้สอยภายในได้มาก
ลักษณะอาคารส่วนใหญ่เป็นโดมคลุมบนเนื้อที่กลม สี่เหลี่ยม หรือรูปหลายเหลี่ยม บางครั้งมีการ
จัดรูปทรงภายนอกเป็นโดมหลายอัน ต่างขนาดกัน ลดหลั่นกันไป โดยส่วนใหญ่ยึดหลักสมดุลชนิด 2 ข้างเท่ากัน
รอบแกนใดแกนหนึ่ง
บาซิลิกา (The Basilica) หรือกาแพงโดยรอบตัววิหาร

