Page 259 - เอกสารประกอบการประชุมวิชาการ ศูนย์วิจัยพืชไร่ขอนแก่น ประจำปี 2563 เล่มที่ 1
P. 259
254
วางแผนการทดลองแบบ RCB จานวน 7 ซ้ า 6 กรรมวิธี คอ สายพันธุ์ ไดแก่ พันธุ์ KK07-037,
้
ื
้
ู
KK07-250, KK07-599, อู่ทอง 15, อู่ทอง 17 และขอนแก่น 3 ใชอ้อยพันธุ์สะอาดปลกอ้อยลงกระถาง เมื่อ
ื
ื้
้
้
อ้อยอายุ 1 เดอน ตรวจวัดปริมาณเชอโรคใบขาวดวยวิธี Nested PCR เพื่อให้มั่นใจว่าตนอ้อยสะอาด น า
ั
ั
ั่
ี้
็
้
้
ี่
ี้
ี่
้
ี้
เพลยจกจน M. hiroglyphicus ตวเตมวัยทไดจากการเลยงเพิ่มปริมาณมาเลยงดวยตนอ้อยทแสดงอาการ
โรคใบขาวครอบด้วยหลอดพลาสติกเป็นเวลา 2 วัน ก่อนที่จะเลี้ยงด้วยอ้อยปกติเป็นเวลา 15 วัน เพื่อบ่มเชื้อ
ั่
ี้
ั
ี้
ื้
ั
ั
ี่
สมตรวจวัดปริมาณเชอโรคใบขาวในเพลยจกจนเพื่อให้แน่ใจว่าเพลยจกจนมีเชอภายในตวพร้อมทจะ
ั่
ื้
ุ่
ั่
ั
ี้
ถ่ายทอดเชอ น าเพลยจกจนทผานการบ่มเชอมาปลอยลงกระถางอ้อยชาข้อทครอบดวยหลอดพลาสตกท ี่
ี่
่
ื้
่
ี่
ื้
้
ิ
เตรียมไว้ข้างต้น จ านวน 5 ตัว/กระถาง จ านวน 5 กระถาง/ซ้ า เป็นเวลา 3 วัน ตามกรรมวิธีของ จริยา และ
ู
ยุพา (2018); วิสดา และยุพา (2018) จากนั้นน าแมลงออกแลวน าอ้อยออกจากกระถางไปปลกในแปลง
้
ุ
บันทึกการแสดงอาการโรคใบขาวทุก 2 สัปดาห์ สุ่มตัวอย่างอ้อยมาตรวจวัดปริมาณเชื้อโรคใบขาวเมื่ออ้อยมี
ื
่
อายุ 2 เดอนหลงปลกลงแปลง ดแลรักษา ใสปุ๋ย ให้น้ าตามความเหมาะสม และเมื่ออ้อยอายุ 10 เดอน ตด
ู
ั
ั
ื
ู
อ้อย บันทึกการแสดงอาการโรคใบขาวในอ้อยตอ
ปีงบประมาน 2563
1. การเก็บตัวอย่างและการเลี้ยงเพิ่มปริมาณแมลง
เลี้ยงเพิ่มจ านวนแมลงพาหะ M. hiroglyphicus โดยปฏิบัติตามวิธิในปีงบประมาณ 2562
2. ทดสอบปฏิกิริยาของพันธุ์อ้อยต่อโรคใบขาว
้
ื
วางแผนการทดลองแบบ RCB จานวน 3 ซ้ า 5 กรรมวิธี คอ สายพันธุ์ ไดแก่ พันธุ์ KK07-037,
ู
้
KK07-250, KK07-599, อู่ทอง 17 และขอนแก่น 3 ใชอ้อยพันธุ์สะอาดปลกอ้อยลงกระถาง เมื่ออ้อยอายุ 1
เดอน ตรวจวัดปริมาณเชอโรคใบขาวดวยวิธี Realtime PCR เพื่อให้มั่นใจว่าตนอ้อยสะอาด หลงจากนั้น
ื
้
้
ื้
ั
ปฏิบัติตามวิธีในปีงบประมาณ 2562
ผลและวิจารณ์ผลการทดลอง
ปีงบประมาณ 2562
้
ื้
การตรวจปริมาณเชอไฟโตพลาสมาก่อนการรับเชอจากแมลงพาหะ ดวยวิธี Nested PCR พบว่า
ื้
้
ี่
อ้อยทชาข้อไว้ทดสอบทั้ง 6 สายพันธุ์ ไดแก่ KK07-037, KK07-250, KK07-599, อู่ทอง 15, อู่ทอง 17 และ
ขอนแก่น 3 จ านวนพันธุ์ละ 10 ตัวอย่าง อยู่ในระดับสีเหลือง คือมีปริมาณเชื้อต่ ากว่า 10 copy/ul ในดีเอ็น
ั
้
เอพืช 25 นาโนกรัม (ตารางท 1) จากนั้นน าเพลยจกจน M. hiroglyphicus ตวเตมวัยทไดจากการเลยง
ี่
็
ี้
ี้
ั่
ี่
ั
ขยายมาเลี้ยงด้วยต้นอ้อยที่แสดงอาการโรคใบขาวเป็นเวลา 2 วัน และย้ายมาเลี้ยงด้วยอ้อยปกติเป็นเวลา 15
ี้
ั
ื้
ื้
ุ่
ั่
ั
ั่
ี้
วัน เพื่อบ่มเชอในตวเพลยจกจน จากนั้นสมตรวจวัดปริมาณเชอไฟโตพลาสมาในเพลยจกจนจานวน 42
ั
ตัวอย่าง ใช้เพลี้ยจักจั่นตัวอย่างละ 5 ตัว พบว่าทั้ง 42 ตัวอย่างมีเชื้อไฟโตพลาสมา น าเพลี้ยจักจั่นที่ผ่านการ
้
บ่มเชื้อมาเลี้ยงด้วยตนอ้อยที่เตรียมไว้ทดสอบปฏิกิริยาเป็นเวลา 3 วัน น าต้นอ้อยที่ถูกเพลี้ยจักจั่นดูดกินแลว
้
ี่
ุ
ออกจากกระถางไปปลกในแปลง บันทกการแสดงอาการของโรคใบขาวอ้อยทใชทดสอบปฏิกิริยา ทก ๆ 2
ึ
ู
้
ื
ั
ื
ั
สปดาห์ เป็นเวลา 6 เดอน ซึ่งไม่พบอ้อยแสดงอาการใบขาว เมื่ออ้อยอายุ 2 เดอน เก็บตวอย่างใบอ้อยมา

