Page 821 - รวมคำวินิจฉัย ของประธานศาลอุทธรณ์คดีชำนัญพิเศษ
P. 821

ค�ำวินิจฉัยของประธำนศำลอุทธรณ์คดีช�ำนัญพิเศษ   นำย จ.                        โจทก์

                       ที่ วยช ๔๙/๒๕๖๑                                  นำงสำว ม.         จ�ำเลย


                       โจทก์ฟ้องว่ำ โจทก์คบหำกับจ�ำเลยฉันคนรัก ระหว่ำงที่คบหำกันโจทก์กับจ�ำเลย

                       ื
                          ี
                                                                                 ั
              ร่วมกันซ้อท่ดิน รถแทรกเตอร์ และเคร่องใช้ภำยในบ้ำน ร่วมกันสร้ำงร้วแสดงแนวเขต
                                                   ื
                                                         ื
                ี
              ท่ดินและซ่อมแซมปรับปรุงบ้ำนของจ�ำเลยเพ่อใช้อยู่อำศัยร่วมกัน ต่อมำโจทก์ทรำบว่ำ
                                                                                               ึ
                                                                                           ึ
              จ�ำเลยไม่รักโจทก์ จึงขอให้จ�ำเลยแบ่งกรรมสิทธ์ในทรัพย์สินดังกล่ำวแก่โจทก์ก่งหน่ง
                                                             ิ
                        ื
                                                             ี
              อันเป็นเร่องกำรขอแบ่งทรัพย์สินอันเป็นกรณีท่จะต้องบังคับตำม ป.พ.พ. บรรพ ๔
                                    ี
              ลักษณะ ๒ หมวด ๓ ท่จ�ำเลยให้กำรว่ำ โจทก์ให้ทรัพย์สินดังกล่ำวแก่จ�ำเลยโดยเสน่หำ
                                                                       ื
                                                                          ื
              ย่อมก่อให้เกิดประเด็นข้อพิพำทว่ำ โจทก์ให้เงินแก่จ�ำเลยเพ่อซ้อทรัพย์สินดังกล่ำวโดย
                                                               ี
              เสน่หำหรือไม่ ประเด็นข้อพิพำทดังกล่ำวเป็นกรณีท่จะต้องบังคับตำม ป.พ.พ. บรรพ ๓
              ลกษณะ ๓ ส่วนคำให้กำรของจำเลยทว่ำ โจทก์ผดสญญำหมนเพรำะส่งมอบทรพย์สิน
                               �
                                                             ิ
                                                   ่
                                                   ี
                                                                ั
                                            �
                                                                        ้
                                                                                          ั
                                                                        ั
               ั
                         ั
                                                 ี
                                                            ั
              เป็นของหม้นให้แก่จ�ำเลยน้อยกว่ำท่ตกลงกันน้นเป็นเพียงกำรยกข้อเท็จจริงประกอบ
                                                                  ี
              ข้อต่อสู้ในค�ำให้กำร มิได้ก่อให้เกิดเป็นประเด็นโดยตรงท่จะต้องวินิจฉัยว่ำ โจทก์ผิดสัญญำ
              หมั้นหรือไม่ คดีนี้จึงไม่เป็นคดีครอบครัว
                                        __________________________
                       โจทก์ฟ้องว่ำ โจทก์รู้จักและคบหำกับจ�ำเลยฉันคนรักเม่อปี ๒๕๕๗ ระหว่ำงเวลำคบหำกัน
                                                                    ื
                                   ื
                                      ี
              โจทก์กับจ�ำเลยร่วมกันซ้อท่ดิน ๑ แปลง รำคำ ๑,๖๐๐,๐๐๐ บำท รถแทรกเตอร์ ๑ คัน รำคำ
                                                                                  ั
              ๖๕๐,๐๐๐ บำท และเคร่องใช้ภำยในบ้ำนหลำยรำยกำร รำคำ ๓๕,๐๐๐ บำท อีกท้งร่วมกันสร้ำงร้ว
                                  ื
                                                                                               ั
              แสดงแนวเขตท่ดินเป็นเงิน ๑๐๐,๐๐๐ บำท และซ่อมแซมปรับปรุงบ้ำนของจ�ำเลยเพ่อใช้อยู่อำศัย
                            ี
                                                                                     ื
              ร่วมกันเป็นเงิน ๗๐๐,๐๐๐ บำท นอกจำกนี้โจทก์ยังให้เงิน ๑๐๐,๐๐๐ บำท และทองค�ำน�้ำหนัก
              ๑ บำท แก่จ�ำเลยเป็นของหมั้นและสินสอด แต่หลังจำกนั้นโจทก์ทรำบว่ำจ�ำเลยไม่รักโจทก์ โจทก์
                                                                        ี
                                                                        ่
              จึงขอให้จ�ำเลยแบ่งกรรมสิทธ์ทรพย์สนอันประกอบด้วยเงินท่ใช้ซ้อทดิน เงินท่ใช้ซ้อรถแทรกเตอร์
                                                                                   ื
                                         ั
                                                                                ี
                                                                     ื
                                                                  ี
                                       ิ
                                              ิ
                      ี
                          ื
                              ื
                                                            ั
                                                                                      ี
              และเงินท่ใช้ซ้อเคร่องใช้ภำยในบ้ำน กับเงินท่ใช้สร้ำงร้วแสดงแนวเขตท่ดิน และเงินท่ใช้ซ่อมแซม
                                                                           ี
                                                    ี
                                                                 ึ
              ปรับปรุงบ้ำนของจ�ำเลยดังกล่ำวข้ำงต้นให้แก่โจทก์ก่งหน่ง รวมเป็นเงิน ๑,๕๔๒,๐๐๐ บำท
                                                             ึ
              แต่จ�ำเลยเพิกเฉย ขอให้บังคับจ�ำเลยช�ำระเงิน ๑,๕๔๒,๐๐๐ บำท พร้อมดอกเบ้ยอัตรำร้อยละ
                                                                                    ี
              ๗.๕ ต่อปี ของต้นเงินดังกล่ำวนับแต่วันฟ้องเป็นต้นไปจนกว่ำจะช�ำระเสร็จแก่โจทก์
                                                     793
   816   817   818   819   820   821   822   823   824   825   826