Page 905 - รวมคำวินิจฉัย ของประธานศาลอุทธรณ์คดีชำนัญพิเศษ
P. 905

โจทก์แจ้งให้จ�ำเลยขนย้ำยทรัพย์สินออกไปจำกที่ดินและบ้ำนของโจทก์ แต่จ�ำเลยเพิกเฉย ท�ำให้

              โจทก์เสียหำยและไม่สำมำรถอำศัยในบ้ำนดังกล่ำวได้ ขอให้บังคับจ�ำเลยขนย้ำยทรัพย์สินออกไป

              จำกบ้ำนเลขที่ ๙๘/๒๖๖ หมู่ที่ ๑ ต�ำบลท่ำอิฐ อ�ำเภอปำกเกร็ด จังหวัดนนทบุรี ของโจทก์
                                                                        ื
                                          ี
                       จ�ำเลยให้กำรว่ำ กำรท่โจทก์กับจ�ำเลยจดทะเบียนหย่ำเม่อวันท่ ๔ มกรำคม ๒๕๕๐
                                                                              ี
                                         ี
              โจทก์กับจ�ำเลยไม่ได้มีเจตนำท่ต้องกำรจะแยกกันอยู่จริงและไม่ประสงค์ให้ผูกพันตำมทะเบียน
              กำรหย่ำ กำรจดทะเบียนหย่ำเป็นเหตุผลทำงกำรค้ำท่โจทก์กับจ�ำเลยตกลงกันเท่ำน้น ภำยหลัง
                                                                                      ั
                                                            ี
              จดทะเบียนหย่ำจ�ำเลยยังคงพักอำศัยอยู่ด้วยกันกับโจทก์ฉันสำมีภริยำและท�ำธุรกิจร่วมกันมำ
                                 �
                                                  ิ
              โดยตลอด โจทก์กบจำเลยร่วมกนซอทดนและบ้ำนพพำทจงเป็นสนสมรสหรอกรรมสทธรวม
                                              ื
                                           ั
                                              ้
                                                 ่
                                                 ี
                                                                                          ิ
                               ั
                                                                                            ิ
                                                                                            ์
                                                                   ึ
                                                             ิ
                                                                                  ื
                                                                         ิ
              โจทก์ไม่มีสิทธิฟ้องขับไล่จ�ำเลย ขอให้ยกฟ้อง
                                           ี
                                                   �
                                                         ิ
                                                                                         ั
                                            ้
                                            ี
                                               ู
                                �
                        �
                             ื
                             ่
                       จำเลยยนคำร้องว่ำ คดนอย่ในอำนำจพจำรณำของศำลเยำวชนและครอบครว ขอให้
                                                                                     ี
                           ื
              ศำลวินิจฉัยเร่องอ�ำนำจศำล ศำลจังหวัดนนทบุรีเห็นว่ำ กรณีมีปัญหำว่ำคดีน้อยู่ในอ�ำนำจ
              พิจำรณำพิพำกษำของศำลเยำวชนและครอบครัวหรือไม่ จึงส่งส�ำนวนให้ประธำนศำลอุทธรณ์
              คดีช�ำนัญพิเศษวินิจฉัย ตำมพระรำชบัญญัติศำลเยำวชนและครอบครัวและวิธีพิจำรณำคดีเยำวชน
              และครอบครัว พ.ศ. ๒๕๕๓ มำตรำ ๑๑
                                                      ั
                                                    ั
                                                         �
                       วนิจฉยว่ำ คดนโจทก์ฟ้องขอให้บงคบจำเลยขนย้ำยทรัพย์สนออกไปจำกบ้ำนพิพำท
                                                                           ิ
                                     ี
                            ั
                        ิ
                                   ี
                                     ้
              โดยอ้ำงว่ำ โจทก์เป็นเจ้ำของกรรมสิทธิ์ในที่ดินและบ้ำนพิพำทซึ่งโจทก์ซื้อมำหลังจำกจดทะเบียนหย่ำ
              แต่จ�ำเลยขัดขวำงไม่ให้โจทก์เข้ำไปพักอำศัยในบ้ำนพิพำท ส่วนจ�ำเลยให้กำรว่ำ กำรท่โจทก์
                                                                                           ี
              กับจ�ำเลยจดทะเบียนหย่ำเป็นเหตุผลทำงกำรค้ำโดยไม่ประสงค์ให้ผูกพนตำมทะเบียนกำรหย่ำ
                                                                            ั
              โจทก์กับจ�ำเลยยังคงอยู่กินด้วยกันฉันสำมีภริยำมำโดยตลอดและร่วมกันซ้อท่ดินและบ้ำนพิพำท
                                                                                ี
                                                                              ื
                                                                          ื
              บ้ำนพิพำทเป็นสินสมรส โจทก์ไม่มีสิทธิฟ้องขับไล่จ�ำเลย แม้กรณีเป็นเร่องโจทก์กล่ำวอ้ำงว่ำจ�ำเลย
                                                                            �
                                                  ั
                        ิ
                                                                                   ื
                                                                                        ั
                 ู
              อย่ในบ้ำนพพำทโดยละเมิด แต่กำรวนิจฉยว่ำโจทก์มอ�ำนำจฟ้องขบไล่จำเลยหรอไม่น้น จะต้อง
                                                            ี
                                                                       ั
                                              ิ
                            ี
              วินิจฉัยก่อนว่ำท่ดินและบ้ำนพิพำทเป็นสินส่วนตัวของโจทก์หรือเป็นสินสมรสระหว่ำงโจทก์กับ
                                     ี
                                                                   ึ
              จ�ำเลย อันเป็นข้อพิพำทเก่ยวกับทรัพย์สินระหว่ำงสำมีภริยำ ซ่งต้องบังคับตำมประมวลกฎหมำย
              แพ่งและพำณิชย์ บรรพ ๕ มำตรำ ๑๔๗๑ และ ๑๔๗๔ จึงเป็นคดีครอบครัว ตำมพระรำชบัญญัติ
              ศำลเยำวชนและครอบครัวและวิธีพิจำรณำคดีเยำวชนและครอบครัว พ.ศ. ๒๕๕๓ มำตรำ ๑๐ (๓)
                       วินิจฉัยว่ำ คดีนี้อยู่ในอ�ำนำจพิจำรณำพิพำกษำของศำลเยำวชนและครอบครัว

                                                     877
   900   901   902   903   904   905   906   907   908   909   910