Page 191 - ความต้องการแรงงานของครัวเรือนภาคการเกษตรตามชนิดสินค้าและขนาดฟาร์ม

144

ตารางผนวกที่ 2.2 เปรียบเทียบความแตกต่างในการส่งออกแรงงาน ในแต่ละประเทศ ดังนี้

ปริมาณการส่ง ค่าจ้างแรงงาน ค่าตอบแทนท ี่ ค่าใช้จ่ายในการ ประเภทแรงงานที่ต้องการและการ
ประเทศ
แรงงาน บริษัทได้ ด าเนินงานต่อราย ฝึกอบรม
ไทย มากที่สุด 300 บาท/วัน 50% 150,000 จ๊าก/คน แรงงานทั่วไป (แรงงานไร้ฝีมือ)
ประมาณ หรือประมาณ 4,000 ไม่มีการฝึกอบรมเป็นเพียงการแนะน า
1,000 คนต่อ บาทต่อคนถูกที่สุด สถานประกอบการ ภาษา วัฒนธรรม

เดือน ไทย เป็นต้น
มาเลเซีย ประมาณ 200 300บาท/วัน 100% ใกล้เคียงประเทศไทย แรงงานทั่วไป (แรงงานไร้ฝีมือ)
คนต่อเดือน ไม่มีการฝึกอบรม

สิงคโปร์ ไม่แน่นอน แล้วแต่ประเภท - ใกล้เคียงญี่ปุ่น แรงงานมีฝีมือ ที่ต้องมีการฝึกอบรม
แรงงาน ก่อนเดินทางไปท างาน
ญี่ปุ่น ไม่แน่นอน 1.3 ล้านจ๊าก หรือ - 3,000 ดอลล่า หรือ แรงงานมีฝีมือ ที่ต้องมีการฝึกอบรม

33,000 บาทต่อ 105,000 บาท เรียนภาษาก่อนเดินทางไปท างาน
เดือน
เกาหลี ไม่แน่นอน 3ล้านจ๊าก หรือ เป็นการส่งออก 800,000 จ๊าก แรงงานทั่วไป และแรงงานมีฝีมือ ที่

ใต้ 77,000 บาทต่อ แรงงานระหว่าง หรือ 20,500 บาท ต้องมีการฝึกอบรม เรียนและสอบ
เดือน รัฐต่อรัฐ (แรงงานจ่ายให้รัฐบาล) ภาษาเกาหลีก่อนเดินทางไปท างาน
ที่มา : จากการสัมภาษณ์

หมายเหตุ : เกาหลีใต้เป็นการการส่งออกแรงงานระหว่างรัฐต่อรัฐรัฐบาลเป็นผู้จัดส่งแรงงาน

บริษัทผู้ส่งออกมีความต้องส่งออกและแรงงานพมามความต้องการเข้ามาท างานในประเทศไทยมาก
ี
่
ที่สุด เนื่องจาก
2.1 ในแง่บริษัทจะได้ปริมาณแรงงานที่ส่งออกมายังไทยมากกว่า ถึงแม้ค่าตอบแทนที่บริษัทจะได้จาก

มาเลเซียนจะมากกว่าก็ตาม
2.2 ประเทศไทย การเข้า- ออก และกฎเกณฑ์ ง่าย น้อย และสะดวกกว่าประเทศอื่นๆ

2.3 ค่าด าเนินการในการส่งออกแรงงานของประเทศไทยน้อยกว่าเมื่อเปรียบเทียบกับประเทศอื่นๆ

2.3 ประเทศไทยจ้างแรงงานทุกประเภท โดยเฉพาะแรงงานไร้ฝีมือ
ดังนั้น ถึงแม้ว่า แรงงานมีความต้องการไปท างานที่เกาหลีใต้ สิงคโปร์ และญี่ปุ่นมากกว่า แต่เนื่องจาก

สาเหตุที่กล่าวท าให้ประเทศไทย เป็นที่ 1 ในการส่งออกแรงงาน