Page 21 - หน่วยที่ 3 เพื่อนกัน
P. 21

ความรู้สำหรับครู



                                          นิทานเรื่อง  สุนัขจิ้งจอกจอมตะกละ




                                 ในป่าแห่งหนึ่ง  ยังมีสุนัขจิ้งจอกเกเร  เอาแต่หากินด้วยวิธีเอารัดเอาเปรียบและเที่ยวรังแกผู้อื่น
                     ไปทั่ว  ไม่มีสัตว์ป่าตัวไหนเลยที่ไม่เคยถูกมันกลั่นแกล้ง
                                           ื่
                                ลิงตัวน้อยเป็นเพอนลำดับต้น ๆ ที่ถูกแกล้งอยู่เสมอ  มันนั่งคิดหาทางแก้เผ็ดอยู่นานจน
                     หน้าผากเป็นรอยย่นยู่ยี่  สุดท้ายก็คิดแผนดี ๆ ออก  มันตีลังกาลงมาบอกกระต่ายที่อยู่ในโพรงใต้ต้นไม้
                     ด้วยความดีใจ  กระต่ายได้ยินก็ทำตาปริบ ๆ ไม่อยากเชื่อว่าแผนจะสำเร็จ  ลิงจึงว่า  “ถ้าอย่างนั้นเจ้าไป
                     คอยดูอยู่บนเนินสูงทางโน้นแล้วกัน”  ว่าแล้วลิงก็เดินไปหาสุนัขจิ้งจอก  แล้วถามคำถามสุนัขจิ้งจอกว่า
                       ี่
                     “พสุนัขจิ้งจอก  ท่านรู้ไหมว่าในโลกนี้เนื้ออะไรกินอร่อยที่สุด”  พอสุนัขจิ้งจอกไดยินคำว่า ‘อร่อย’ หูก็
                                                                         ิ่
                     ตั้งชันขึ้นมาทันที  “เจ้ารู้หรือ” ลิงยิ้มกรุ่มกริ่ม  ตอบว่า  “ข้าเพงจะได้ยินมาวันนี้เองว่า  ของอร่อยที่สุด
                     ในโลก  คือ  เนื้อสะโพกม้า  ทั้งหอม  หวาน  นุ่ม  กลมกล่อมเสียไม่มีที่ติ”  ลิงเห็นสุนัขจิ้งจอกเริ่ม
                                   ู
                     น้ำลายไหล  จึงพดต่อ  “แต่ถ้าจะกินเนื้อสะโพกม้าละก็  ต้องเอาหางของตัวเองผูกติดกับหางของม้าให้
                     แน่นเสียก่อน  เพราะม้าวิ่งเร็วมาก  เดี๋ยวคาดกันแล้วจะตามไม่ทัน”  สุนัขจิ้งจอกเลียปากแผล็บ ลิงรีบ
                                                                              ้
                     สำทับต่อ  “แหม...เมื่อกี้ข้าอยู่บนต้นไม้  เห็นม้าตัวหนึ่งสะโพกอวบอวนกำลังนอนหลับสนิท  นี่ถ้าใคร
                                      ้
                     อยากกินเนื้อสะโพกมาล่ะก็  พลาดไม่ได้เลยละ”  สุนัขจิ้งจอกได้ฟังดังนั้นก็ตกลงใจว่า  ต้องกินสะโพกมา
                                                                                                         ้
                     ตัวนั้นให้ได้  แต่อยู่ต่อหน้าลิงจึงต้องแสร้งทำเฉย  “อม...อร่อยจริงหรือเปล่าก็ไม่รู้ ดีไม่ดีถูกม้าเตะตาย”
                                                                 ื
                     ขาดคำสุนัขจิ้งจอกก็ลุกเดินจากไป  มันเดินไปได้ไม่ไกลนัก  ก็หันกลับมาดู  เห็นลิงไปแล้วจริงรีบวิ่งอาว
                                                                                                       ้
                     ไปหาม้าตัวที่ลิงบอกทันที
                                 ม้าหนุ่มซึ่งเหน็ดเหนื่อยมาทั้งวันกำลังหลับสนิทอยู่  สุนัขจิ้งจอกค่อย ๆ ย่องเข้าไป  เอาหาง
                                                              ้
                     ของตนผูกติดกับหางม้า  แล้วแยกเขี้ยวงับสะโพกมาเข้าเต็มแรง  ม้าที่กำลังหลับเพลิน  รู้สึกเจ็บแปลบที่
                     สะโพก  ก็เผ่นพรวดขึ้นแล้วโกยแนบไปโดยไม่ทันจะรู้ว่าเกิดอะไรขึ้น  สุนัขจิ้งจอกที่ผูกหางติดกับม้าก็ถูก
                     ลากถูลู่ถูกังไปตามพื้น  ร้องโวยวายเจ็บแสบไปทั้งตัว
                                ลิงที่แอบมองอยู่บนต้นไม้หัวเราะคิกคัก  พลางชี้ชวนให้กระต่ายที่สังเกตการณ์อยู่บนเนินเขา
                     เรียกเพื่อนสัตว์ป่ามาเยอะ ๆ บรรดาสัตว์ทั้งหลายที่เคยถูกสุนัขจิ้งจอกรังแกก็รู้สึกสนุกสนานครื้นเครง

                                                                                   ้
                                สุนัขจิ้งจอกถูกลากจนเป็นรอยด่างไปทั้งตัว  กระต่ายหัวเราะร่าอาปากค้างนานเกินไป  ปาก
                     ของมันจึงฉีกกว้างถึงหู  ส่วนลิงกระโดดโลดเต้นบนต้นไม้เพลินไปหน่อย  จึงพลัดตกลงมากระแทกพื้นจน
                     แดง  สัตว์ทั้งสามจึงมีลักษณะดังกล่าวติดตัวมาจนถึงปัจจุบันนี้
   16   17   18   19   20   21   22   23   24   25   26