Page 55 - การวิจัยด้านวนวัฒน์

่
่
ื

ุ
ั
่
้
ื
้
่
ี
อยูในเขตพนทีของอุทยานแหงชาติ และพนทีปาอนุรักษ นาเสยดายทีไมไผทีใชกนอยูในปจจบันสวนใหญ 
ิ
ั
ู
ํ
ํ
ิ
ั
ถกนาออกมาจากปาธรรมชาตจนเกินกาลงผลตของปา ทําใหทรพยากรไมไผที่มีอยในปาธรรมชาติ
ู
ไมเพยงพอกับความตองการของตลาดในปจจุบัน (สภลท และคณะ, 25553)
ี

่
้
ั

การทีจะสงเสรมใหเกษตรกรหันมารวมกนปลกไผเศรษฐกิจใหกวางขวางมากขึนนน
ิ
ั
้

ู

ั
จําเปนตองมีขอมลที่ชวยในการตดสนใจของเกษตรกรหรอภาคเอกชน โดยเฉพาะขอมูลดานการใชประโยชน 
ื
ู
ิ


้
ื
่
ิ
ู
ั
ั
่

ขอมลดานเศรษฐกิจและความคุมคาในการลงทุน เชน ชนดพันธุไผทีเหมาะสมกบพนที การจดเตรยมตนพนธุ
ี
ั
้
ี
ิ
สําหรับปลูก การเตรยมพนที่ปลูก ขั้นตอนการปลูกและบํารุงรักษา ผลผลตของหนอและลา การเจรญเตบโต
ํ

ิ
ื
ิ
ื
ั
่
่
ของหนอและลา รวมถึงการจดการเพอการใชประโยชนอยางยังยืน (Sroithongkham & Chiablaem, 2004)
ํ
่
การจัดการสวนไผเพอการใชประโยชนจากลาในปรมาณทีเหมาะสมจะเปนการใชทรัพยากรไผที่ได 



่
ิ
ื
ํ
ั
ิ
ู
ิ
่

ํ

ประโยชนสงสดและมีความยังยืน จึงเปนสงที่จาเปนตอการสงเสรมการลงทุนปลกไผทั้งในภาครฐและ
่
ู
ุ
ภาคเอกชน

้
ั
ุ
จากการสารวจการใชประโยชนเบืองตน พบวาชนิดพนธไผทีมีศกยภาพในการสงเสริมการปลูก
ํ
ั
่
ิ
ิ
ู
ิ



ุ
ั
สามารถนามาผลตเปนสนคาทางเศรษฐกิจไดดมีอย 5 ชนดพนธไดแก ไผบงใหญ (Dendrocalamus brandisii)
ํ
ี
ไผซางหมน (Dendrocalamus sericeus) ไผหมาจู หรือไผหวานอางขาง (Dendrocalamus latiflorus)
ื
ี
ไผเลยงหวาน (Bambusa nana) และไผกิมซง หรอไผตงลืมแลง (Bambusa beecheyana) ดังนน
้
ุ
ั
้
การศึกษาคร้งนี้จึงมงเนนหาขอมลการจดการ เพอใหไดผลผลิตและการเจริญเติบโตของหนอและลาทีด ี
่
ํ
ั
ุ
ื่
ู
ั

ึ
่
ั
้
ี


ผลการศกษาครงน สามารถสนองตอบตอนโยบายของรฐบาล ในการทีจะสงเสรมใหทั้งหนวยงาน
้
ิ
ั
ภาครัฐและภาคเอกชน ไดเขามามีสวนรวมในการปลกไผใหมากขึน เพอรองรบการใชสอยในครวเรือน

ื

ั
่
ั

ู

้
และภาคอุตสาหกรรมในอนาคต

วิธีการศึกษา
กาหนดรูปแบบการตดสางลาของไผเศรษฐกิจ จํานวน 5 ชนิด ไดแก ไผบงใหญ 
ั
ํ
ํ
(Dendrocalamus brandisii) ไผซางหมน (D. sericeus) ไผหมาจ หรอไผหวานอางขาง (D. latiflorus) ไผเลยงหวาน
ู
ื
ี้
(Bambusa nana) และไผกิมซง (B. beecheyana) ชนิดละ 48 กอ โดยวางแผนการทดลองดังน ้ ี
ุ
ั
ั
ุ
1. ตดลําออก 25% (ลําที่มีอายุ 2-3 ป) จากจํานวนลําทั้งหมดในกอ ของแตละชนิดพนธไผ
ั
ุ
ั
2. ตดลําออก 50% (ลําที่มีอายุ 2-3 ป) จากจํานวนลําทั้งหมด ของแตละชนิดพนธไผ
ิ
ั
3. ตดลําออก 75% (ลําที่มีอายุ 2-3 ป) จากจํานวนลําทั้งหมด ของแตละชนดพันธุไผ

ั
4. ไมตดลําออกเลย (control) ในแตละชนิดพนธไผ
ุ
ั
ํ
ํ
่
่
ู
ทําการเก็บขอมลจานวนลาที่มีอายุ 1-3 ป ระหวางวันที 23 มกราคม 2555 – วันที 2
่
ื
ํ
่

่
ํ
ั
ุ
กมภาพนธ 2555 เพอใชในการคํานวณหาจานวนลาทีจะตองตดสางออก (ภาพที่ 1 และตารางที 1)

ั
44