Page 58 - การวิจัยด้านวนวัฒน์

ํ
ํ
่
่
ี
้


้
ํ
ั
โดยรวมของไผเลยงหวานมากตามไปดวย ซึงจานวนลาใหมในการบันทึกครั้งที 3 นีใกลเคียงกบจานวน
่
ู
หนอใหมในการบันทึกครั้งที 2 แสดงวาหนอมีอัตราการรอดสง
จากขอมลในการบันทึกครงที 4 (ก.ย.55) พบวาไผเลยงหวานจะใหปรมาณหนอโดยรวมมาก
ู
ั
้
ิ
ี
้
่
่
ทีสุด (75.00%) และการตดสางลําออกที 50% หรือการไมตดสางออกเลย จะใหอัตราการแตกหนอใหม
ั
่
ั
่



ี

ํ
ํ
ํ
ั
มากที่สุด (79.17%) แตการไมตดสางลาออกเลยจะไดจานวนลาใหมเฉลยตอกอนอยที่สุด (0.063)
่
ี
็

ั
ํ
รวมถึงขนาดของหนอและลาเฉลย (ความโต-ความสูง) เลกกวาการตดสางลําออก 50% และ 75%

่
ี
ํ
สวนไผเศรษฐกิจอีก 4 ชนิดใหอัตราการแตกหนอเฉลยจากมากไปนอยคือ ไผซางหมนทีสางลาแก 50%

่
่
ใหอัตราการแตกหนอมากที่สุด (75.00%) รองมาคือไผกิมซงทีสางลาออก 50% ใหอัตราการแตกหนอ

ํ
ุ


ู
่
68.75% ไผบงใหญที่สางลําออก 75% ใหอัตราการแตกหนอ 60.42% และไผหมาจทีสางลาออก 75%
ํ
ั
ํ
ใหอัตราการแตกหนอ 45.83% ตามลาดบ

จากขอมลในการบันทึกครงที่ 5 (ต.ค.55) ซึ่งเปนชวงที่ไผบางชนิดทีใหอัตราการแตกหนอเฉลย
ั้
่
ี
่
ู
สงในเดอนทีแลวเรมใหอัตราการแตกหนอเฉลยลดลง เชนไผซางหมน (32.29%) และไผเลยงหวาน
่
ิ

่

ู
ี
้
ี
่
ื
ี



ู
ุ
ั
(22.92%) แตไผหมาจ ไผกิมซง และไผบงใหญ ยงคงใหอัตราการแตกหนอเฉลยที่สงอยู คือ 65.10%
่
ู
78.13% และ 81.77% ตามลาดบ
ํ
ั

่
ู

สวนการบันทึกขอมล 2 เดือนสุดทายของป (พ.ย.-ธ.ค.55) ซึงเปนชวงปลายฤดฝนแลว ทําให
ู

ั
่
ี
่

อัตราการแตกหนอโดยเฉลยของไผทุกชนิด ทั้งทีมีการจดการและไมมีจัดการมีปริมาณลดลง โดยมี
ี

่

อัตราการแตกหนอเฉลยอยระหวาง 0.52 - 11.46% ในชวงเดือนพฤศจิกายน 2555 และ 0 - 6.25%
ู
ั
ิ
ิ
ื
่
ู

ในชวงเดอนธนวาคม 2555 ในขณะทีขอมลของจํานวนลําใหมรวมในไผทุกชนดเร่มคงทีแลว จึงได 
่
ิ
ู
ุ
่
ื
ํ
้
ั
ดาเนนการเกบและบันทึกขอมลครงสดทายในเดือนมกราคม 2556 เพอสรุปผลเปรียบเทียบปริมาณ
็
และคุณภาพของลําที่ไดภายหลังการจัดการ (ตารางที่ 2)


ผลการศึกษาและวิจารณผล
การทดลองการจดการสวนไผ โดยการตดสางลาของไผเศรษฐกิจ 5 ชนิดจากกอที่มีอายุ 3 ป
ั
ั
ํ
ออกในปรมาณ 25%, 50% และ 75% ของจานวนลาทั้งหมด เปรยบเทียบกบกอทีไมไดมีการตดสางลาออก
ิ
ั
่
ี

ั
ํ
ํ
ํ

ู

ํ
(control) บันทึกขอมลหนอและลา ในชวงระยะเวลาประมาณ 1 ป สรุปผลในไผแตละชนิดแสดงได 
ดังตารางที่ 2 และการวิเคราะหขอมลการจดการของไผเศรษฐกิจแตละชนิด ดงนี ้
ู
ั
ั

1. ไผบงใหญ : ภายหลังการจัดการตัดสางลําออก 25% ของจานวนลาทั้งหมดแลวประมาณ

ํ
ํ
่
ี
ํ
ํ
ํ
ี
่
ํ
ํ
ํ
ื
1 ป ไผบงใหญจะใหลาใหม จานวน 140 ลา (จาก 48 กอ) หรอมีลาใหมเฉลย 3 ลา/กอ และมีจานวนลาเฉลย
ํ
ี
่
13 ลํา/กอ (รวมลําเกาดวย) โดยมีความสูง-ความโตของลาใหมเฉลย 6.89 เมตร และ 4.48 เซนติเมตร
ํ
ตามลาดบ
ั
ํ
47