Page 62 - การวิจัยด้านวนวัฒน์

สรุปผล

ิ
ขอสรุปในการจัดการสวนไผที่มีศักยภาพสูงทางเศรษฐกิจ 5 ชนด เมืออาย 3 ป จากการเกบ
่
็
ุ
ื
่

ู

ํ
ํ

ุ
ขอมลตอเนองเปนระยะเวลา 1 ป ไดขอสรปจานวนหนอและลําใหม รวมถึงคุณภาพของลาในไผแตละชนิด
ดังตารางตอไปนี ้

ตารางที่ 3. จํานวนหนอและลําไผเศรษฐกิจ 5 ชนิดหลังจัดการตัดสางลําออกในระดับตางๆ กัน

การจดการ (tr.) จํานวนลําใหมเฉลีย (ลํา/กอ)

ั
่
หมายเหต ุ
ชนิดพันธุไผ T1 (25%) T2 (50%) T3 (75%) T4 (C)
1.ไผบงใหญ 3(b) 8(a) 5(ab) 4(b) ตัวอักษรในวงเล็บเหมือนกัน
คอกลุมเดียวกัน (a>b>c)
ื
2.ไผซางหมน 3(b) 4(b) 5(a) 4(b)
3.ไผหมาจ ู 4(b) 4(b) 6(a) 3(b)

4.ไผเลี้ยงหวาน 6(c) 8(ab) 10(a) 7(bc)

ั้
ุ
ั้
หมายเหต T1 : ตัดสางลําออก 25% ของจํานวนลําทงหมด T2 : ตัดสางลําออก 50% ของจํานวนลําทงหมด
ั
T3 : ตัดสางลําออก 75% ของจํานวนลําทงหมด T4 : ไมตดสางลําออก (control)
ั้

ู
่

ั

ั
ํ
ํ
จากการวิเคราะหขอมลจานวนหนอและลาใหมทีไดภายหลงการจดการ 4 วิธีการแลว
่
ั
ํ

ั
ประมาณ 1 ป พบวาจานวนลาใหมทีได มีความแตกตางกนทางสถิตอยางมีนยสาคัญ (0.05) ในแตละ


ํ
ํ
ิ
ชนิดไผ ดังน ้ ี

1. ไผบงใหญ ควรตดสางลาออกในปรมาณ 50% จะใหปรมาณหนอและลามากทีสด สวน

ํ
ิ
ุ
่
ิ
ั

ํ

ั
การตดสางลําออก 75% หรือไมตดสางลาออก จะใหปรมาณหนอปานกลาง และการตดสางลาออก
ั
ิ
ั
ํ
ํ
25% จะใหปรมาณหนอและลานอยทีสด
ุ
ิ
่

ํ
ิ
ํ

ิ
ั

ุ
่
ํ
2. ไผซางหมน ควรตดสางลาออกในปรมาณ 75% จะใหปรมาณหนอและลามากทีสด สวน

่
ั
ํ

ั
ื
ํ
ั
การตดสางลําออก 25%, 50% หรอไมตดสางลาออก จะใหปรมาณหนอและลาทีไมแตกตางกนทาง
ิ
สถิติ
ํ
่
3. ไผหมาจ ควรตดสางลําออกในปรมาณ 75% จะใหปรมาณหนอและลามากทีสุด สวนการ
ั
ู

ิ
ิ
ตดสางลําออก 25%, 50% หรือไมตดสางลําออก จะใหปรมาณหนอและลาทีไมแตกตางกนทางสถิติ
ั

่
ั
ิ
ํ
ั
้
ี

4. ไผเลยงหวาน ควรตดสางลาออกในปรมาณ 75% หรือ 50% จะใหปรมาณหนอและลา
ิ
ํ
ํ
ั
ิ
ํ
่
ั
มากทีสุด สวนการไมตดสางลําออก จะใหปรมาณหนอและลาปานกลาง และการตดสางลําออก 25%

ิ
ั
จะใหปรมาณหนอและลานอยที่สุด
ํ

ิ

51