Page 142 - การวิจัยไม้กฤษณา

การพัฒนาการเกิดกฤษณา

้
�
ก็ตามที่ทาให้เนือไม้ของต้นกฤษณาเกิดบาดแผลได้ ต้นกฤษณาจะสร้าง
สารเคมีที่เกี่ยวข้องกับการสร้างกฤษณามาสะสมบริเวณบาดแผล และ
้
�
�
ปรากฎให้เห็นเป็นสีน้าตาลอ่อน ๆ สีน้าตาลจะเข้มขึน เมื่ออายุของแผล
�
้
เพิ่มมากขึน กฤษณาที่สะสมจะมีสีน้าตาลดาหรือเกือบดา แต่กฤษณา
�
�
้
ที่เกิดขึนนีจะปรากฎเพียงเป็นแถบแคบ ๆ กว้าง 1-2 มิลลิเมตร ซึ่งการ
้
ผิดปกตินีไม่ได้เกิดขึนกับกฤษณาทุกต้น ได้มีการศึกษาถึงสาเหตุการเกิด
้
้
้
สารกฤษณา จากผลการศึกษาพบว่า เชือราไม่ใช่ปัจจัยที่จะสามารถชีชัด
้
้
ลงไปได้ว่าทาให้เกิดสารกฤษณาได้ เนืองจากต้นกฤษณาทีไม่ได้ใส่เชือรา
่
�
่
�
ลงไปในลาต้น (Control) ก็สามารถสร้างสารกฤษณาได้เช่นกัน (Rahman
and Basak, 1982; Rahman and Khisa, 1984) จากรายงานของนักวิจัยไทย
�
Siripatanadilok et al. (1991) ได้พิสูจน์ว่า สาเหตุหลักที่ทาให้เกิดสาร
้
้
กฤษณาในเนือไม้ เนื่องมาจากกลไกการรักษาบาดแผลที่เกิดขึ้นในเนือไม้
้
้
ของต้นกฤษณาเอง ท้งนีเชือราอาจเข้าไปทาลายเนือไม้ให้เกิดบาดแผลได้
�
้
ั
�
้
้
แต่ไม่ใช่สาเหตุหลักที่ทาให้เกิดสารกฤษณาขึนในเนือไม้ นอกจากนีมีชัย
้
(2532) ยงพบว่า ลกษณะทางกายวิภาคของชินไม้ทีเกิดสารกฤษณา
่
ั
ั
้
จะพบเซลล์ที่มีลักษณะผิดปกติ กล่าวคือผนังเซลล์ของเซลล์จะมีลักษณะ
คล้ายถูกย่อยสลายจนทาให้เกิดเป็นช่องขนาดใหญ่ การสลายตัวของผนัง
�
เซลล์ บางเซลล์เกิดการสลายตัวไปทั้งเซลล์ และส่วนของเซลล์ที่ผิดปกตินี ้
่
ู
่
ู
ั
จะอย่ใกล้กบบาดแผลมากทีสด และในส่วนทีอย่ลึกจากบาดแผลตาม
ุ
่
ธรรมชาติ ไม่พบว่ามีเซลล์ที่ผิดปกติอยู่เลย (ภาพที 8-1)
ต้นกฤษณามีลักษณะเด่นคือ มีความสามารถในการรักษาบาดแผล
้
และสร้างเนือเยือประเภทเดียวกบเนือเยือของเปลือก (Phloem) กระจาย
่
่
้
ั
้
ปนอยู่ท่วไปและจานวนมาก ทาให้สามารถสร้างเปลือกขึนปิดแผลได้
ั
�
�
ทุกแห่งภายในเนือไม้ มีชัย (2532) ได้รายงานว่าการเกิดบาดแผลน่าจะ
้
การวิจัยไม้กฤษณา 135