Page 24 - ดนตรีพื้นบ้าน ภาคกลาง

ํ
บทเพลงที ใช้สําหรับการประชัน
บ ท เ พ ล ง ที ใ ช้ ส า ห ร ั บ ก า ร ป ร ะ ชั น
บทเพลงที ใช้สําหรับการประชัน

บทเพลงที่ใชบรรเลงในการประชันวงปพาทยในปจจุบันนี้ สวนใหญจะใช 

เพลงเถาเปนหลักทั้งนี้เนื่องจากบทเพลงประเภทเพลงเถาเปนเพลงที่นักดนตร ี

สามารถแปรทํานองไดอยางอิสระ สรางความเปนเอกลักษณ (identity ) เฉพาะ

ตัว และสามารถแปรผันตามอารมณและความสามารถของผูบรรเลง ทําใหเห็น

ถึงความสามารถในการบรรเลงของนักดนตรี เปนการโชวทั้งดานความคิดไหว

พริบปฏิภาณ และทักษะการบรรเลงเครื่องดนตรีอยางแทจริง ทั้งนี้ การประชัน

ในสมัยกอนไมมีกรรมการตัดสิน ผูฟงสวนมากเปนนักดนตรีหรือฟงดนตรีเปน

จะวิพากษวิจารณตัดสินกันเองวาใครฝมือเปนอยางไรในการประชันแตละครั้ง

จึงมีผูวิจารณใหความเห็นตางกันไปตามทัศนะและรสนิยม ตอมาจึงมีการ

ประชันโดยมีการประตัดสินแพชนะเพื่อชิงรางวัล และกําหนดเปนหลักเกณฑใน

การประชันครั้งนั้นๆ ทั้งนี้หลักเกณฑในการประชันวงปพาทยแตละครั้ง

สามารถกําหนดหลักเกณฑขึ้นมาไดตามผูจัดงานจะเห็นสมควร อาทิ งาน

ประชันปพาทยของงานชุมนุมดนตรีไทยอุดมศึกษา ณ เวทีมหาวิทยาลัยมหิดล


กําหนดบทเพลงที่แตละวงจะบรรเลง ดังนี้เพลงโหมโรง เพลงปรบไก

เพลงทยอย เพลงเดี่ยวระนาดเอก เพลงลา

เพลงเถา