Page 1296 - รวมไฟล์วารสาร ปีที่ 8 ฉบับที่ 1
P. 1296

5

                                                              ็
                                                                                         ึ
                                                  ู
                                                                 ิ
               ส่วนย่อยในแต่ละแถวของล าดับชั้นถกสมมตให้เปนอสระต่อกัน (Saaty,1990) ซงหมายความว่าระดับ
                                                         ิ
                                                                                         ่
               ความส าคัญของเกณฑ์ทั้งหลายจะไม่ข้นอยู่กับส่วนย่อยทอยู่ต ากว่าเกณฑ์นั้น ๆ
                                                               ี
                                                               ่
                                                                  ่
                                               ึ
                                                     ี
                                                                                                         ็
                                                                                            ่
                                   ุ
                                            ิ
                                         ิ
                                                                                            ี
                                                ี
                         2) การให้ดลยพินจเชงเปรยบเทยบเพื่อค านวณล าดับความส าคัญ ขั้นตอนท 2 น้  ี แบ่งได้เปน 3
                                       ี
                                   ี
                                           ู
                           ื
               ขั้นตอนย่อยคอ การเปรยบเทยบค่ (Pairwise Comparisons) การค านวณค่าน ้าหนัก (Weight Calculation) และการ
                                                ิ
                                          ุ
               ตรวจสอบความสอดคล้องของดลยพินจ (Consistency Check)
                                        ี
                                                                  ี
                         2.1) การเปรยบเทยบค่ เพื่อหาความส าคัญเชงเปรยบเทยบของส่วนย่อยต่างๆ ในแต่ละระดับชั้น การ
                                                              ิ
                                            ู
                                   ี
                                                                       ี
                                ็
                                        ี
                                                                                                            ่
                           ู
                            ี
                                             ี
               เปรยบเทยบค่น้จะเปนการเปรยบเทยบระดับความเข้มข้นของอทธพล (Strength of Influence) ของค่ส่วนย่อยเมอ
                       ี
                                                                                                  ู
                  ี
                                                                      ิ
                                                                    ิ
                                                                                                            ื
                                                                            ี
                                                            ึ
                                               ื
               เทยบกับส่วนประกอบในระดับทเหนอกว่าซงอยู่ถัดข้นไป มาตราส่วนทใช้ในการเปรยบเทยบคอมาตราส่วนมล
                 ี
                                                                                       ี
                                           ่
                                           ี
                                                     ึ
                                                     ่
                                                                                               ื
                                                                                           ี
                                                                            ่
                                                                                                            ู
                                       ี
                                           ู
                                                                                        ุ
                                                               ุ
                                                ิ
                                                                            ื
                                                                                                 ี
                                                                                                 ่
                                                                                           ี
                                                                                           ่
                                                                                     ิ
                                            ี
                                  ี
               ฐาน AHP 1-9 การเปรยบเทยบค่น้จะเร่มจากระดับล่างสด (ระดับทางเลอก) และส้นสดทระดับทสอง (ระดับท    ี ่
                                                             ี
                                                                      ู
                                                                  ี
                                                         ู
                                                                                                        ็
                                       ่
                  ึ
                  ่
                                       ี
               หนงของเกณฑ์) หลังจากทส่วนย่อยทั้งหมดได้ถกเปรยบเทยบค่โดยให้มาตราส่วน 1-9 แล้ว ต่อไปจะเปนการ
                                                                                ู
                                                      ึ
                                                      ่
                                                                            ี
                        ิ
                           ์
                                                                                                           ุ
                                                                 ์
               สรางเมทรกซดลยพินจ หรอเรยกอกอย่างหนงว่าเมทรกซการเปรยบเทยบค่ มาตราส่วนมลฐาน AHP 1-9 ดลย
                                                                       ี
                  ้
                                                              ิ
                                                                                            ู
                                      ื
                                             ี
                                  ิ
                                         ี
                             ุ
               พินจ (Verbal Judgments) มาตราส่วนทใช้เปรยบเทยบ มความส าคัญเท่ากัน (Equal Importance) 1 มความส าคัญ
                                                          ี
                                                               ี
                  ิ
                                                      ี
                                                ี
                                                ่
                                                                                                   ี
                                              ี
               กว่าบ้าง (Moderate Importance) 3 มความส าคัญกว่ามาก (Strong Importance) 5 มความส าคัญกว่าค่อนข้างมาก
                                                                                    ี
                                          ี
               (Very Strongly Importance) 7 มความส าคัญกว่าอย่างยิ่ง (Extreme Importance) 9 ค่ากลางระหว่างระดับความ
                                    ่
                          ิ
                                    ี
               เข้มข้นของอทธพลตามทกล่าวมาข้างต้น 2, 4, 6, 8 ทมา: Saaty, 1996
                             ิ
                                                           ี่
                                                                ้
                                                                                                     ็
                                                                           ์
                                                                                            ู
                                                                        ิ
                                                                                  ี
                         2.2) การค านวณค่าน ้าหนัก หลังจากได้สรางเมทรกซการเปรยบเทยบค่แล้วจะเปนการใช้
                                                                                       ี
                                                         ์
                                                                                                     ่
                                ิ
                                        ์
                                                                                                          ี
                                                                                                          ่
                                                                                                     ี
               กระบวนการทางคณตศาสตรเพื่อค านวณเวกเตอรลักษณะเฉพาะ (Eigenvector) และค่าลักษณะเฉพาะทมากทสด
                                                                                                            ุ
                                               ิ
                                                         ์
               (Largest Eigenvalue) ของแต่ละเมทรกซเวกเตอร ลักษณะเฉพาะจะให้ล าดับความส าคัญ (ค่าน ้าหนัก) ส่วนค่า
                                                  ์
                                                          ึ
                                            ็
                                                          ่
                                                                                                  ิ
                                                                                                      ี
               ลักษณะเฉพาะสามารถน ามาใช้เปนมาตรวัดตัวหนงในการตรวจสอบ ความสอดคล้องของดลยพินจ วิธค านวณ
                                                                                             ุ
               เวกเตอรลักษณเฉพาะและค่าลักษณะเฉพาะสามารถศกษาได้จากงานวิจัยของ Saaty (1990)
                            ์
                      ์
                                                            ึ
                         2.3) การตรวจสอบความสอดคล้องของดลยพินจ วิธ AHP สามารถวัดระดับความสอดคล้องของดลย
                                                           ุ
                                                                                                           ุ
                                                                     ี
                                                                 ิ
               พินจแต่ละชดได้ โดยการค านวณอัตราส่วนความสอดคล้อง (Consistency Ratio: C.R.) ในแต่ละเมทรกซ หาก
                                                                                                         ์
                                                                                                      ิ
                          ุ
                  ิ
               อัตราส่วนความสอดคล้องมค่าเท่ากับศนย์จะหมายความว่าภายในชดของ ดลยพินจนั้นมความสอดคล้องอย่าง
                                                                                ุ
                                                 ู
                                                                                           ี
                                                                                     ิ
                                       ี
                                                                         ุ
                                                            ่
                      ์
                    ู
                                                  ี
                                                             ึ
                                                                                                     ี
               สมบรณ หากอัตราส่วนความสอดคล้องมค่าเท่ากับหนงจะหมายความว่าความไม่ความ สอดคล้องจะเทยบเท่ากับ
                         ี
                         ่
                 ุ
               ดลยพินจทได้จากการส่ม ถ้าอัตราส่วนความสอดคล้องมค่ามาก (โดยทั่วไปค่าวิกฤตจะอยู่ท 0.1) แสดงว่า ดลย
                      ิ
                                   ุ
                                                                                             ี
                                                                                             ่
                                                               ี
                                                                                                           ุ
                                      ี
                                      ่
                                                                                                        ์
               พินจนั้นไม่น่าเชอถอช่วงทยอมรบได้ของ C.R. ข้นอยู่กับขนาดของเมทรกซ ตัวอย่างเช่น ถ้าเปนเมทรกซขนาด
                                                         ึ
                                           ั
                                                                               ์
                             ่
                                                                                               ็
                                                                             ิ
                  ิ
                                ื
                             ื
                                                                                                     ิ
                                            ิ
                                                                                         ิ
                                               ์
                                                                                   ั
               3x3 C.R. ไม่ควรเกิน 0.05 ถ้าเมทรกซขนาด 4x4 C.R. ไม่ควรเกิน 0.08 และส าหรบเมทรกซมขนาดมากกว่า 5x5
                                                                                             ี
                                                                                            ์
                                                            1277
   1291   1292   1293   1294   1295   1296   1297   1298   1299   1300   1301