Page 626 - รวมไฟล์วารสาร ปีที่ 8 ฉบับที่ 1
P. 626
4
ี
ู
ึ
ึ
โอกาสกลับมากระท าความผิดซ ้าอก โดยการแก้ไขฟนฟด้วยการให้การศกษา อบรม และฝกฝนวิชาชพ อัน
ี
ื้
็
ี
ี่
เปนผลท าให้ผู้กระท าความผิดสามารถกลับไปประกอบอาชพทสจรตได้ เมอพ้นโทษมาแล้ว
6
ื่
ุ
ิ
็
ื
ี
ี
่
กฎหมายอาญา ถอเปนกฎหมายทมการรวบรวมเอาความผิดในลักษณะต่างๆ เข้าไว้ด้วยกัน ท าให้
ี
ึ
ื
กฎหมายอาญามฐานความผิดหรอลักษณะของการกระท าความผิดทมความหลากหลายอย่างมาก ซงฐานความผิด
ี
ี
่
่
็
ื
ี
ื
หรอลักษณะของการกระท าความผิดน้ ได้มการจ าแนกหรอแบ่งประเภทของความผิดไว้เปน 2 ประเภทท ี่
ี
ี
ี
ื
ิ
ส าคัญ คอ ความผิดอาญาแผ่นดน และ ความผิดอาญาอันยอมความได้ ความผิดอาญาทั้ง 2 ประเภทน้ มข้อ
่
ิ
ี
ิ
ื
ี
ิ
แตกต่างทส าคัญ คอ ความผิดอาญาอันยอมความได้นั้น กฎหมายก าหนดให้สทธแก่ผู้เสยหายในการด าเนนการ
ื
ี
ได้เองโดยไม่จ าต้องขอความช่วยเหลอจากรฐ จงท าให้ความผิดอาญาอันยอมความได้ มความยืดหยุ่นในการ
ั
ึ
ิ
บังคับใช้มากกว่าความผิดอาญาแผ่นดน
แม้ว่าการกระท าความผิดในบางฐานความผิดนั้น จะเปนการกระท าต่อเอกชนให้ได้รบอันตราย
ั
็
ื
็
เสยหายโดยตรง แต่การกระท านั้นก็ยังได้ชอว่ากระทบกระเทอนต่อมหาชนเปนส่วนรวม ดังนั้น รฐสามารถ
่
ี
ั
ื
ิ
เข้าด าเนนการปองกันและปราบปรามได้เอง โดยไม่ต้องให้ผู้หนงผู้ใดเข้ารองทกข์กล่าวโทษต่อเจ้าหน้าทของ
้
ุ
่
ี
่
ึ
้
รฐ อาท บทบัญญัตในประมวลกฎหมายอาญาลักษณะ 12 ว่าด้วย “ความผิดเกียวกับทรพย์” ในหมวด 1
7
ั
่
ิ
ั
ิ
ั
ั
ความผิดฐานลักทรพย์และวิ่งราวทรพย์ มาตรา 334 มาตรา 335 มาตรา 335 ทวิ มาตรา 336 และมาตรา 336
ี
ั
ิ
่
่
่
็
ทวิ ซงฐานความผิดในหมวดน้ล้วนแต่เปนการกระท าความผิดทกระท าต่อกรรมสทธ์ในทรพย์ของผู้อนหรอ
ึ
ิ
ื
ื
ี
ทผู้อนเปนเจ้าของรวมอยู่ด้วยทั้งส้น และมคณธรรมทางกฎหมายทม่งค้มครองกรรมสทธ์ ิในทรพย์ทม ี
ี
ุ
ุ
ุ
ี
ื
็
ิ
่
ิ
่
่
ี
่
ั
ี
ี
ั
ผลกระทบโดยตรงต่อเอกชนให้ได้รบความเสยหาย แต่ก็อาจส่งผลกระทบโดยรวมต่อความมั่นคงปลอดภัย
ั
ในการด ารงชพของประชาชนในสังคมได้ด้วย รฐจงได้มการบัญญัตให้ความผิดฐานลักทรพย์เปนความผิดท ี่
ึ
ิ
็
ี
ี
ั
ิ
่
ี
ื
้
็
็
ี
ิ
มลักษณะเปนความผิดอาญาแผ่นดน เพือเปนการปองกันหรอข่มขู่ให้ผู้ทคดจะกระท าความผิดได้เกรงกลัวและ
่
ี
ั
ไม่กล้ากระท าความผิด และยังได้มการก าหนดลักษณะของการกระท าความผิดฐานลักทรพย์ในบาง
์
ี
ิ
ี่
่
ุ
พฤตการณ เปนเหตฉกรรจ์ทท าให้ผู้กระท าความผิดต้องได้รบการลงโทษทเพิ่มมากยิ่งข้น โดยพิจารณาจาก
ึ
ั
็
ิ
้
ั
ิ
ุ
ั
่
ื
ปจจัยในการก าหนดเหตฉกรรจ์ในหลายด้าน อาท ปจจัยในเรองของความชั่วรายภายในจตใจของผู้กระท า
ความผิด ปจจัยในเรองของตัวผู้กระท าความผิด ปจจัยในเรองกรรมของการกระท าความผิด ปจจัยในเรอง
ั
ื่
ั
ั
ื่
ื่
ุ
ุ
ั
ของเหตจงใจหรอจดม่งหมายในการกระท าความผิด ปจจัยในเรองลักษณะของการกระท าความผิด ปจจัยใน
ุ
ื
ู
ื
่
ั
ั
ี่
ั
ื่
เรองสถานทในการกระท าความผิด ปจจัยในเรองของโอกาสในการกระท าความผิด และปจจัยในเรองของ
ื่
ื่
ี
่
ิ
็
ความผิดทเกิดข้นบ่อยๆ เปนต้น ซงมข้อสังเกตว่า การก าหนดลักษณะหรอพฤตการณของการกระท า
ี
์
่
ึ
ึ
ื
ี
ึ
่
ั
่
ึ
ความผิดฐานลักทรพย์โดยส่วนใหญ่ เปนการก าหนดข้นเพือแก้ไขปญหาทเกิดข้นในช่วงเวลานั้นๆ จงอาจท า
็
ึ
ั
ั
์
์
ื
ั
ิ
ุ
ั
ให้คาดการณได้ว่าลักษณะหรอพฤตการณของการกระท าความผิดฐานลักทรพย์จะได้รบการแก้ไขปรบปรง
่
เพิ่มมากข้นตามสถานการณ ดังนั้น เมอพิจารณาจากสถานการณทมความเกียวข้องกับอาวุธปนในปจจบัน
ั
ุ
ื
่
ื
ี
ี่
์
ึ
์
6 เพ่งอ้าง, หน้า 133
ิ
ิ
่
ี
ิ
ั
7 คณต ณ นคร, กฎหมายอาญาภาคทั่วไป, พมพ์คร้งท 5, หน้า 140
607
