Page 630 - รวมไฟล์วารสาร ปีที่ 8 ฉบับที่ 1
P. 630
8
ิ
ุ
ี
ึ
ุ
คณธรรมทางกฎหมายของเหตฉกรรจ์ในความผิดฐานลักทรพย์ลักษณะน้ จงมใช่การม่งค้มครองเพียงเฉพาะ
ุ
ุ
ั
ุ
ิ
ุ
ึ
แต่“กรรมสทธ์ ิและการครอบครอง” เท่านั้น แต่ยังครอบคลมไปถงภัยคกคามต่างๆ อันอาจเกิดจากการใช้
ี
ั
อาวุธนั้นทั้งต่อปจเจกบคคล ต่อสังคมโดยรวม และต่อความมั่นคงของประเทศอกด้วย
ุ
้
4. บทสรุปและขอเสนอแนะ
เมอพิจารณาจากกฎหมายต่างประเทศ ทั้งในประเทศทใช้ระบบกฎหมายคอมมอนลอว์ ซงได้แก่
ี
ื่
่
่
ึ
ึ
่
ี
ั
่
ั
มลรฐแอละแบมา ประเทศสหรฐอเมรกา และประเทศทใช้ระบบกฎหมายซวิลลอว์ซงได้แก่ ประเทศสหพันธ ์
ิ
ี
ี
ั
ุ
ั
สาธารณรฐเยอรมนและประเทศสาธารณรฐออสเตรยถงความจ าเปนในการก าหนดเหตฉกรรจ์ในความผิด
็
ึ
ี
่
ี
ฐานลักทรพย์ทเกียวข้องกับการลักอาวุธปนนั้น แสดงให้เหนได้ว่าในต่างประเทศได้มการให้ความส าคัญ
ี
็
่
ื
ั
์
ิ
ี่
่
ึ
ี่
ั
็
็
ื
เปนอย่างมากกับการก าหนดให้ลักทรพย์ทเปนอาวุธปน เปนพฤตการณประการหนงทท าให้ผู้กระท า
็
ความผิดต้องได้รบโทษหนักข้นเนองจากพิจารณาว่าทรพย์ประเภทน้เปนทรพย์ทมความอันตรายสง และเปน
ี่
ั
ี
ั
ี
ึ
ู
่
ั
็
ื
็
ี
ี
ู
์
ุ
ั
ุ
ทรพย์ทมอานภาพในการท าลายล้างสง ประกอบกับเมอได้มการจ าลองเหตการณททรพย์ประเภทน้ได้อยู่ใน
ี
่
ี
ื่
ี่
ั
่
ความครอบครอง ของผู้ก่ออาชญากรรมแล้วย่อมเชอได้อย่างแน่แท้ว่ามใช่การน าไปใช้เพือวัตถประสงค์ใน
ิ
ื
่
ุ
ุ
การปองกันหรอค้มครองสทธของตนโดยชอบด้วยกฎหมาย แต่จะน าไปใช้เพือวัตถประสงค์ในการเพิ่มความ
้
ิ
ื
ิ
่
ุ
ี
ุ
เสยหายในการก่ออาชญากรรมอนๆ ให้มความรนแรงมากยิ่งข้นจากการกระท าของตัวผู้ก่ออาชญากรรมเอง
่
ึ
ื
ี
ี
ู
้
ู
่
ิ
ื
่
จงส่งผลกระทบต่อความรสกของผู้อนในความปลอดภัยทั้งต่อชวิตและทรพย์สนของตนเองทอาจถก
ี
ึ
ึ
ั
ุ
้
ประทษรายได้โดยง่าย
ื
่
นอกจากน้เมอพิจารณาถงการปรบปรงแก้ไขประมวลกฎหมายอาญาของประเทศไทย ในส่วนท ่ ี
ุ
ึ
ั
ี
ี
่
ั
ั
่
่
ั
เกียวข้องกับความผิดฐานลักทรพย์ทมเหตฉกรรจ์ในแต่ละคร้ง ไม่ว่าจะเปนการปรบปรงแก้ไขเพือลดปญหา
ุ
ั
ุ
ี
็
การลักทรพย์ ซงเปนศาสนสมบัตของประเทศไทยในป พ.ศ.2512 หรอแม้กระทั่งการปรบปรงแก้ไขเพือลด
ี
ุ
่
็
่
ื
ั
ิ
ึ
ั
ปญหาการลักทรพย์เกียวกับโค กระบอ หรอเครองมอเครองใช้ของเกษตรกรในป พ.ศ.2525 และพ.ศ.2530
ั
ี
ื
ื
ั
ื
่
่
่
ื
ื
่
ั
จะเหนได้ว่าเปนการปรบปรงแก้ไขเพือการปองกันและปองปรามปญหาทเกิดข้นในขณะนั้น ดังนั้น เมอน า
ึ
้
ื
็
ั
ี
่
็
ุ
้
่
ี
ปจจัยต่างๆ ข้างต้น มาประกอบกับสถตของการจดทะเบยนอาวุธปนมจ านวนเพิ่มมากข้นในแต่ละป รวมทั้ง
ื
ี
ิ
ึ
ี
ิ
ั
์
ื
ุ
เหตการณลักลอบบกคลังแสงของกองทัพ และตัวอย่างค าพิพากษาฎกาท 12873/2553 เพื่อลักอาวุธปนและ
ี
ี่
ุ
ุ
็
ึ
็
ื
ิ
ี
น าไปใช้ประกอบอาชญากรรม จงเปนการเหมาะสมหากมการบัญญัตให้กรณการลักอาวุธปนเปนเหตฉกรรจ์
ี
ี่
ึ
อันส่งผลท าให้ผู้กระท าในลักษณะดังกล่าวต้องรบโทษหนักข้น เพื่อให้สมประสงค์ตามเจตนารมณทแท้จรงท ี่
์
ั
ิ
่
ี
ั
้
้
ิ
ต้องการให้บทบัญญัตดังกล่าวท าหน้าทเปนเครองมอส าหรบปองกันและปองปรามการกระท าความผิดได้
่
ื
ื
็
ิ
ี
ิ
ึ
อย่างมประสทธภาพและเกิดประสทธผลมากยิ่งข้น ซงการก าหนดเหตฉกรรจ์ดังกล่าวน้ อาจส่งผลต่อระดับ
ุ
ี
ิ
ึ
ิ
่
ิ
ุ
ื
่
ความรนแรงของการประกอบอาชญากรรมอนทน้อยลงด้วยไม่มากก็น้อย โดยการเพิ่มเตมบทบัญญัตเฉพาะ
่
ี
ิ
ี
ั
ื
ี
ส าหรบการลักอาวุธปน และมอัตราโทษทมความเหมาะสมและสอดคล้องกับทั้งประมวลกฎหมายอาญาของ
่
ี
ไทยและของต่างประเทศ เทยบเคยงอัตราโทษจากการกระท าความผิดฐานลักทรพย์ทเปนบทหนักทสดของ
ี
ี
ี่
ี่
็
ุ
ั
611
