Page 221 - ทร 31001
P. 221
211
1. ถ้าแคบนักมักขยับยาก
ี
ถ้ากว้างมากไม่มอะไรจะใส่สม
ถ้าสงนักมักจะลอยไปตามลม
ู
ถ้าต านักมักจะจมธรณ ี
่
2. ไม้สงกว่าแม่ มักจะแพ้ลมบน
ู
ู
คนสงเกินคน มักจะโค่นกลางคัน
๋
ี
ู
3 ผู้ใหญ่นะลกเอยต้องมพรหมวิหาร
ลบล้างสันดานโขดหน
ิ
้
ี
เสยงตูมต้องแสรงว่าไม่ได้ยิน
เสยงน ้าไหลรนรนลกต้องฟง
ู
ิ
ี
ิ
ั
แล้วต้องหยุดพินจพิจารณา
ิ
สดับเสยงนกกามันบ้า
ี
ู
ิ
ลกน้องพูดอะไรไม่อนัง
ลับหลังมันก็สับเอาสับเอา
ิ
ี
ี
4 จรงใจ ไม่ซเรยส
ี
ี
ุ
ดแลความสข ความทกข์ของผู้ร่วมงานอยู่เสมอ แต่ต้องไม่ซเรยสไปตามต ารา พอให้มความ
ุ
ู
ี
็
่
ึ
ิ
ิ
ู
้
ึ
จรงใจและใจจรง ซงเปนความรสกทส่งถงกันได้
่
ี
ึ
ุ
5 อนภาพของปาก
้
สรางความรก ความชังได้ทั้งโลก
ั
ให้สขโศก สดชน ให้ขนขม
ื่
ุ
ื่
ให้หวั่นหวาด กราดเกรยว ให้เกลยวกลม
ี
ี้
ื่
ื่
ิ
ให้นยม ชมชน ให้ตนตัว
ั
ี
ให้โกรธเกลยด เหยียดหยาม ให้ความรก
ให้แตกหัก สามัคค ให้ดทั่ว
ี
ี
ิ
ให้ความคด วิทยา ให้กล้ากลัว
ุ
ุ
สขทกข์ทั่ว ร่วหลาก จากปากคน
ั
ื
ั
จะพูดจากปราศรยกับใครนั้น อย่าตะคั้นตะคอกให้เคองห ู
ู
ไม่ควรพูดอ้อองข้นมงกู คนจะหล่ล่วงลามไม่ขามใจ
ึ
ื
ึ
ึ
ี
แม้จะเรยนวิชาทางค้าขาย อย่าปากรายพูดจาอัชฌาสัย
้
ิ
ิ
ื
ี
ื
จะซ้อง่ายขายดมก าไร ด้วยเขาไม่เคองจตคดระอา
ี
ู
( บทกลอนของ สนทรภ่ )
ุ
