Page 107 - รายวิชาภาษาไทย(พท31001)
P. 107

ห น า  | 107












































                       การเขียนกลอนสุภาพ มีหลักการเขียนดังนี้


                                                                        ั
                                                              ื
                       บทหนึ่งมี 4 วรรคหรือ 2 บาทๆ ละ 2 วรรค  คอ วรรคสดบ วรรครับ วรรครอง วรรคสง แตละ
               วรรคมี 8 พยางค หรือ 7 หรือ 9 พยางคก็ได  

                                                                       
                       สัมผัส ใชพยางคสุดทายของวรรคที่หนึ่งสัมผัสกับพยางคที่ 3 หรือ 5 ของวรรคที่สองและพยางค
                                     
                                         ั
               สุดทายของวรรคที่สอง   สัมผสกับพยางคสุดทายของวรรคที่สาม   พยางคสุดทายวรรคที่สามสัมผัสกับ
                                                   
               พยางคที่ 3 หรือ 5 ของวรรคที่สี่ และพยางคสุดทายของวรรคที่สี่ สัมผสกับพยางคสุดทายของวรรคที่สอง
                                                                         ั
                     
               ในบทตอไป เรียกวา สัมผัสระหวางบท
                                                                ื
                       เสียงวรรณยุกตที่นิยมในการแตงกลอนมีดงนี้  คอ  พยางคสุดทายของวรรคที่สองตองใชเสียง
                                                           ั
               จัตวา หรือเสียงเอก หรือเสียงโท และพยางคสุดทายของวรรคที่สี่ นิยมใชวรรณยุกตสามัญหรือเสียงตรี

               และพยางคนี้ไมนิยมใชเสียงวรรณยุกตที่ซ้ํากับพยางคสุดทายของวรรคที่สองหรือพยางคสุดทายของ
               วรรคที่สาม
   102   103   104   105   106   107   108   109   110   111   112