Page 113 - รายวิชาภาษาไทย(พท31001)
P. 113

ห น า  | 113




                       ผังภูมิ
















                       ตัวอยาง
                         มนัสไทยประณตไท              นรินทรไทยมิทอถอน

                       มิผูกรักมิภักดิบร            มิพึ่งบารมีบุญ

                         ถลันจวงทะลวงจ้ํา            บุรุษนําอนงคหนุน

                          ุ
                       บุรษรุกอนงครุน                ประจญรวมประจัญบาญ
                                                      ฉันทยอเกียรติชาวนครราชสีมา

                       คณะและพยางค ภุชงคประยาฉันท บทหนึ่งมี 2 บาท แตละบาทมี 2 วรรค  วรรคแรกและวรรค
                                     ื
                                                                       ํ
                                                  ํ
                            ํ
                      ํ
               หลังมีจานวนคาเทากัน คอ มีวรรคละ 6 คา รวม 2 วรรค เปน 12 คา มากกวาอินทรวิเชียรฉันท เพียง 1 คา ํ
               เทานั้น
                                                  
                                                                
                                                          ุ
               สัมผัสบังคับเหมือนอินทรวิเชียรฉันท แตกําหนดคร ลหุ ตางกันไปเล็กนอย
                                                                           
                       สัมผัส  บังคบสัมผสตามผังดังที่โยงไวใหดู  จึงเห็นไดวาบังคบสัมผสเหมือนอินทรวิเชียรฉันท
                                       ั
                                 ั
                                                                           ั
                                                                                ั
               บางแหงกวีอาจใชสัมผัสอักษรได  
                     
                                                                                               ํ
                       ครุ-ลหุ มีการเรียน ครุ ลหุ ตามที่เขยนไวในผัง ถาจะดูเฉพาะ ลหุ ก็จะเห็นไดวาอยูที่คาที่ 1 และ
                                                    ี
               คําที่ 4 ทุกวรรค และเปนระเบียบเชนนี้ไมเปลี่ยนแปลง
                                                                                           ื
                           
                       5.  ราย แบงเปน รายโบราณ รายสุขภาพ รายดั้นและรายยาว รายยาวที่เรารูจักดี คอ รายยาว มหา
               เวสสันดรชาดก
                        
                                                        ํ
                       รายยาว  คอรายไมมีกําหนดจํานวนคาในวรรคหนึ่งๆ  วรรคทุกวรรคในรายอาจมีจํานวนคํา
                                 ื
                                                                                                     
               แตกตางกัน คือมากบางนอยบาง ใชแตงขึ้นเปนบทเทศน เชน รายยาวมหาเวสสันดรชาดกเปนตนและราย
                                                                                               
                                                              
               ชนิดนี้ไมตองอาศัยคําประพันธชนิดอื่น  เรื่องใดประพันธเปนรายยาว ก็ใหเปนรายยาวตลอดทั้งเรื่อง
                       ตัวอยาง  อถ มหาสตฺโต ปางนั้นสมเด็จพระเวสสันดรอดุลดวงกษัตริย ตรัสทอดพระเนตรเห็น
                            
                                                                                                ี
                                                                                         ั
                                                                     
               พระอัครเรสถึงวิสัญญีภาพสลบลงวันนั้น พระทัยทาวเธอสําคัญวาพระนางเธอวางวาย จดเอาวารมาโสรจ
                                      ี
                            ุ
                                                                                              
                                                                            
               สรงลงที่พระอระพระมัทร  หวังวาจะใหชุมชื่นฟนสมปฤดีคืนมา  แหงนางพระยานั้นแล(รายยาวมหา
                                     ี
               เวสสันดรชาดก กัณฑมัทร)
   108   109   110   111   112   113   114   115   116   117   118