Page 159 - วิหารล้านนา มรดกภูมิปัญญา พุทธสถาปัตยกรรม
P. 159
(4.2)
ิ
้
�
่
การกอร้ปัขีนำที่รงวหารล�านำนำา
ู
้
่
ำ
ั
ิ
ี
ึ
วิหารล้านนามกระบวินการขนรปัทรง หรอล้าดบการกอสรางทสามารถ
่
�
ี
�
้
ำ
ี
้
์
วิเคราะหไดจัากเอกสารโบราณในการกาหนดระเบยบสดสวินของโครงสราง
้
ั
ิ
่
ั
�
ึ
์
์
หร่อทีเรยกวิา “ตาราล้กขณะวิิหาร” จัากการศกษาของ ส่บพุงศ จัรรยส่บศร ี
่
ำ
ี
(2549) เกี�ยวิกับกระบวินการก่อรูปัขึนทรงวิิหารล้้านนา ทีมีล้ำาดับการขึ�นรูปั
�
�
133
�
�
ี
�
�
ั
ั
ั
�
�
โดยเริมจัากการขึนฐ์านทีมควิามสงเทากนทังหล้ง จัากนันขึนอาคารหล้งหล้วิง
ู
่
ั
้
ั
ี
ั
�
ั
ุ
ึ
�
�
่
่
่
�
ทีสวินใหญมผู้งเก่อบสีเหล้ียมจััตรส แล้้วิจังคอยขึนอาคารหล้งซึ่ดหนา – หล้ง
�
่
่
ี
ทมขนาดเทากนแตมควิามกวิางล้ดล้งจัากหล้งหล้วิงทไมเปันสดสวินใดๆ ตอกน
ี
้
่
็
ี
่
�
ั
ั
ี
ั
่
ั
�
ี
้
แตมควิามยาวิเปั็นกงหนงของหล้ังหล้วิง ตอมาจัึงขนอาคารมุขหนาอาคาร
ึ
�
ึ
�
่
่
ึ
ี
�
ทีมควิามกวิางล้ดล้งแล้ะมควิามยาวิใกล้้เคยงกบหล้งซึ่ด จัากนันจังตดตังบนได
ั
ี
�
ิ
ึ
ั
ั
�
ี
้
ั
ำ
ึ
ี
ี
้
่
�
ึ
้
้
็
�
�
้
ทางขนเฉพุาะดานหนา แล้ะอาจัมบนไดทางขนเล้กๆ ดานขางทไมสาคญมาก
ั
้
่
ั
ั
่
�
ี
้
ั
นก จังไมมการปัระดบตกแตงราวิบนได ในการขึนโครงสรางชีางมกมการสราง
ั
่
ึ
ี
่
�
�
่
สวินปัระกอบทังหมดของโครงสรางดานล้างกอน จัากนันจังยกขึนไปัปัระกอบ
้
่
�
ึ
้
ั
้
พุรอมกน
134
�
ู
ุ
ั
้
ขอสงเกต ค่อ การขึ�นรปันันจัะขึนที “หลงหลวง” หร่อชีดโครงสราง
�
ั
้
�
�
ี
�
ิ
�
ึ
หนาจัวิมาตางไหมท�ใหญทสด โดยระบบสัดสวินเรมขนทโถงกล้างของอาคาร
้
่
ุ
ี
�
�
ั
่
่
้
ี
ึ
่
�
่
แล้วิถายทอดล้งมาตามสดสวินจันจับทมขดานหนา ซึ่งควิามงามแล้ะสดสวิน
ั
่
ั
้
�
้
้
ุ
ี
ำ
�
ี
ของอาคารอันเปั็นผู้ล้สาเรจัจัะเกิดข�นทมุขหน้า ซึ่�งหากไมมีระเบียบสัดสวิน
่
่
ึ
็
ึ
ึ
่
ทกาหนดไวิแล้วิกอนการข�นรปัหล้งหล้วิง อาคารอาจัไม่ไดสดสวินรูปัทรง
้
�
ี
้
ั
ำ
ู
่
้
ั
ั
่
่
ึ
�
่
้
ั
�
ี
�
้
ทสวิยงาม แมวิาชีางจัะขนโครงทรงหล้งหล้วิงแล้วิ แตเมอถายสดสวินล้งมา
่
่
่
่
ุ
ำ
่
้
ั
้
�
ึ
ี
่
ี
ี
ั
จันถงมขหนา อาจัไมไดสดสวินทล้งตวิสวิยงามหากไมมระเบยบของการกาหนด
�
ั
สดสวินทีชีดเจัน หร่อทีเรยกวิา “มอก” ของวิิหาร
่
ี
่
ั
�
135
154
