Page 138 - จรัมบุญ
P. 138

ถ้าหากว่าได้มากกว่าเสีย  ก็ควรจะทา  แต่ถ้าหากว่าเสียมากกว่าได้



                                                 �


                               ็




                            ุ




                                       ิ




                ก็อย่าทา  สรปกคือต้องพจารณา  ต้องใคร่ครวญเสียก่อน  อย่าด่วน
                       �
                ตัดสินใจ
                                       ฺ
                                ี
                       ประการท่ห้า  สญญตสฺส  แปลว่าเป็นผู้สํารวม  ความก็คือ




                ระมัดระวังตา หู จมูก ลิ้น กาย ใจอันเป็นทางมาของกิเลสทั้งหลาย
















                                                                           ิ


                                                                           ้











                                  ่
                                  ี
                                                        �
                                         ี
                                       ู
                                     ี
                     �
                มีคนจานวนไม่น้อยทเสยผ้เสยคน  เพราะไม่สารวมตา  หู  จมูก  ลน
                                                                             ี
                                    �
                กาย ใจ ย่งเป็นพระไม่สารวมระมัดระวัง ค่าของความเป็นพระมันก็ไม่ม
                         ิ
                                     ้
                                �
                                     �
                     ุ
                                ้
                พระพทธเจ้าตรัสยานักยาหนาทีเดียวในเร่องของการสารวมตา หู จมูก
                                                    ื
                                                               �
                                                        �
                 ิ
                                                    ี
                ล้น  กาย  ใจ  เพราะมันเป็นช่องทางท่จะทาให้เราถ้าหากว่าไม่ม   ี


                                    ี







                สติสัมปชัญญะอย่างท่กล่าว  ก็จะตกเป็นทาสปรุงแต่งไปในทางชอบ









                ในทางชัง  เพราะเราไม่ระมัดระวัง  ต้องเอาสติไปเป็น  รปภ.  หรือ






























                เป็นยามประจ�าประตูทั้ง ๖ ประตูตา ประตูหู ประตูจมูก ประตูลิ้น
                ประตูกาย ประตูใจ เพราะว่ากิเลสมันชอบเข้ามาหาเรา เหมือนกับแขก









                                         ุ





                                                                       ั



                                                       ี


                             ั
                 ี
                 ่
                ทชอบมาคยกบเรา  พระพทธเจ้าท่านเปรยบกิเลสเหมือนกบแขก

                          ุ





                                                         ิ












                              ุ
                           ั
                                                    �
                                                ็
                                   ั
                ใช้คาว่าอาคนตกะ  มนเข้ามาแล้วกมาทาให้จตใจของเราแปรสภาพ
                    �
                                                           ี
                                            ิ
                จากจุดเดิมคือประภัสสรบริสุทธ์  กลายเป็นจิตท่เศร้าหมอง  น่ก็ต้อง
                                                                       ี



                ระมัดระวัง  ไม่ว่าเป็นนักบวช  หรือผู้ครองเรือนจะต้องระมัดระวังตา











                หู จมูก ลิ้น กาย ใจ มิฉะนั้นแล้วจะเสียผู้เสียคน เสียพระ
                                                                           ื
                       ประการต่อไป  ธมฺมชีวิโน  ดํารงชีวิตอยู่ด้วยธรรมะ  กคอ
                                                                          ็
                                ี
                        ี
                                                        ี
                                                                     �
                                  ี
                                                       ี
                 �
                ทาหน้าท่ของตนท่มีท่เป็น ไม่ว่าจะเป็นหน้าท่ท่ธรรมชาติเขากาหนดให้















                                             ี
                                                       ี
                เช่น เป็นพ่อ เป็นแม่ เป็นลูก เป็นพ่เป็นน้อง พ่ ป้า อา ลุง ปู่ ย่า ตา ยาย



                                                                             ่
                                                                             ี











                                                   �
                 ี
                ท่เราไม่อยากจะเป็น  แต่ธรรมชาติเขากาหนดให้เราเป็น  หรือหน้าท

















                 ี
                ท่สังคมกาหนดให้เราเป็น  เช่นเป็นเจ้าอาวาส  เป็นผู้ช่วยเจ้าอาวาส
                        �




                เป็นนายกรัฐมนตรี เป็นอะไรท้งหลายท้งปวงท่สังคมเขากาหนดให้เราเป็น
                                                      ี
                                                               �
                                                 ั
                                         ั
           112 จรัมบุญ
   133   134   135   136   137   138   139   140   141   142   143