Page 25 - Son Kitap
P. 25

mızda Hasan amca vefat etmişti. Babam, “Kendi babam gibiydi” diyerek gözyaşlarına
        boğuldu. Onu Nermin teyzenin yanına defnettiler. Hiç beklemediğimiz bir anda ol-
        muştu Hasan amcanın vefatı. Hepimiz çok üzülmüştük.
        Hasan amcanın vefatından hemen sonra eve avukat geldi. Babam eve haciz geldiğini
        düşünürken, ummadığı bir şey olmuştu. Hasan amca ölmeden evini, tarlalarını ve yüklü
        bir miktar parasını babama bırakmıştı. Babam duyduklarına inanamıyordu. Vasiyete
        baktıkça ağlıyordu. Hem borçlarını ödeyecek hem de rahat yaşayacak imkanlara sahip
        olmuştu. Hemen mezarlığa gidip dua etti. Ömrümüz boyunca Hasan amcayı hep min-
        netle anacağız.


















        Özgeçmiş

        2011 yılında İstanbul Bahçelievler’de dünyaya geldim.  Bebekken geçirdiğim sarılık
        ve enfeksiyonlar nedeniyle 1 ay yoğun bakımda kalmışım. Bu hastalık yüzünden ku-
        laklarım hasar görmüş ve 4 yaşına kadar konuşmakta ve duymakta sıkıntı çekmişim.
        Şu an 10 yaşındayım. Konuşma ve duymamda bir sıkıntı yok. 5 yaşında Kuran okumayı
        öğrendiğim için madalya almaya hak kazandım. Böyle bir aileye sahip olduğum için
        şanslı olduğumu düşünüyorum. Annem ve babam bana ve kardeşime çok iyi bakıyor.
        Umarım biz de anne ve babamıza iyi bir evlat oluruz.


        Ecrin HAYTA
   20   21   22   23   24   25   26   27   28   29   30