Page 25 - Son Kitap
P. 25
mızda Hasan amca vefat etmişti. Babam, “Kendi babam gibiydi” diyerek gözyaşlarına
boğuldu. Onu Nermin teyzenin yanına defnettiler. Hiç beklemediğimiz bir anda ol-
muştu Hasan amcanın vefatı. Hepimiz çok üzülmüştük.
Hasan amcanın vefatından hemen sonra eve avukat geldi. Babam eve haciz geldiğini
düşünürken, ummadığı bir şey olmuştu. Hasan amca ölmeden evini, tarlalarını ve yüklü
bir miktar parasını babama bırakmıştı. Babam duyduklarına inanamıyordu. Vasiyete
baktıkça ağlıyordu. Hem borçlarını ödeyecek hem de rahat yaşayacak imkanlara sahip
olmuştu. Hemen mezarlığa gidip dua etti. Ömrümüz boyunca Hasan amcayı hep min-
netle anacağız.
Özgeçmiş
2011 yılında İstanbul Bahçelievler’de dünyaya geldim. Bebekken geçirdiğim sarılık
ve enfeksiyonlar nedeniyle 1 ay yoğun bakımda kalmışım. Bu hastalık yüzünden ku-
laklarım hasar görmüş ve 4 yaşına kadar konuşmakta ve duymakta sıkıntı çekmişim.
Şu an 10 yaşındayım. Konuşma ve duymamda bir sıkıntı yok. 5 yaşında Kuran okumayı
öğrendiğim için madalya almaya hak kazandım. Böyle bir aileye sahip olduğum için
şanslı olduğumu düşünüyorum. Annem ve babam bana ve kardeşime çok iyi bakıyor.
Umarım biz de anne ve babamıza iyi bir evlat oluruz.
Ecrin HAYTA

