Page 41 - Son Kitap
P. 41
SAATLE GELEN HUZUR
Tenefüs zili çaldı. Sinan tek başına bahçeye indi. Bahçede oynarken çok güzel bir saat
buldu. Saatin güzelliğinden gözlerini alamamıştı. Yerdeki saati aldı, cebine koydu.
Tenefüs bitmiş, ders başlamıştı. Dersin tam yarısında bir çocuk ağlayarak içeri girdi.
“Babamın bana aldığı saati bulamıyorum. Siz gördünüz mü” diyerek saati tarif etti. Sı-
nıftaki herkes saati görmediğini söyleyince, çocuk ağlayarak sınıftan ayrıldı.
Yine teneffüs zili çalmış ve Sinan bahçeye inmişti. Bahçeye indiğinde çok garip bir
duygu hisseden Sinan, içinden gelen sese kulak verdi: “Saati senin aldığını gördüm.
Saat o kadar güzeldi ki ben bile almayı düşündüm ama içimden gelen sesi dinledim ve
saati almadım. O ses bana “Saati alma, alma, alma…” diyordu. Onu dinledim almadım
ama sen de içindeki sesi dinleyip saati sahibine vermelisin. Hatanı düzeltebilirsin” dedi.
Sinan içinden gelen bu sesi dinleyerek saati sahibine vermeye karar verdi. Ders biti-
minde saati sahibine götürüp teslim edip, “Ey içimdeki ses, bana doğru yolu gösterdiğin
için sana çok teşekkür ederim.” diyerek çok mutlu olur.
