Page 45 - Son Kitap
P. 45
DOĞANIN ÖNEMİ
Şirin bir kasabada “Mia” adında doğayı çok seven bir kız çocuğu varmış. Mia her gün
evinin yakınında bulunan “Hayvanlar Ormanı” nı ziyarete gidermiş. Alovera, karanfil,
papatya gibi Mia’nın sevdiği çiçeklerle doluymuş orman.
Elma, muz, mandalina, portakal gibi pek çok meyve ağacı da ormandan hiç eksik ol-
mazmış. Ormana gelen ziyaretçiler, girişte satılan fidanlardan alıp dikerlermiş. Tüm
canlıların sevgisiyle büyürmüş bu orman.
Kasabanın yetkilileri pikniğe gelen insanların çöplerini yerlere atmamaları için plastik,
kağıt, cam, metal ve yenmiş atık kutularını ormanın bazı bölgelerine yerleştirmiş.
Bir gün Mia ormanda gezinirken, orta yaşlı bir kişinin atık kutularında bulunan pet
şişe, gazoz kapağı, yiyecek atıkları ve daha bir sürü çöpü etrafa döküp, kaçmaya çalış-
tığını görmüş. Mia çalılar, ağaç dalları, solmuş çiçekler ve pek çok bitki toplayıp, ken-
disini kamufle etmiş. Çöpleri döken kişiyi takip etmeye başlamış ama ne yazık ki
elinden kaçırmış. Kendi kendine, “Offf kaçırdım ne yapacağım ben şimdi? Ya o adam
yine gelip tüm çöpleri dökerse” diye üzülüp durmuş.
Adamın bir daha gelmeyeceğini düşünerek, bütün arkadaşlarını çağırmış. Hep birlikte
ormanda ne kadar çöp varsa toplamışlar. Orman tertemiz olmuş. Mia ve arkadaşları
mutluluk içinde evinin yolunu tutmuş.
