Page 163 - ข้อกำหนดวินัย และการดำเนินการทางวินัย การอุทธรณ์ และการร้องทุกข์ ของข้าราชการครูและบุคลากรทางการศึกษา
P. 163

154



                                                       หนา   ๔๓
                                                                                           ั
              เลม   ๑๒๔   ตอนที่   ๕๓   ก          ราชกิจจานุเบกษา                  ๑๒   กนยายน   ๒๕๕๐


                                                        หมวด  ๕

                                                การทํารายงานการสอบสวน



                      ขอ  ๓๘  เมื่อคณะกรรมการสอบสวนไดรวบรวมพยานหลักฐานตาง  ๆ  เสรจแลว  ใหประชุม
                                                                                                   
                                                                                           ็
              เพื่อพิจารณาสํานวนการสอบสวน  โดยชั่งน้ําหนักพยานหลักฐานทั้งปวง  ทั้งขอเท็จจรงอันเปนสาระสําคญ
                                                                                        ิ
                                                                                                        ั
                                                                                 
              ของการกระทํา  ขอกฎหมายที่ยกขนอางอิงวินิจฉัย  ขอพิจารณา  และขอเสนอในการใชดลพินิจ
                                           ึ้
                                                           
                                                                          
                             
                                                                                          ุ
                                                                                              
                                            
                      ในการพิจารณาลงมติ  ใหประธานกรรมการถามกรรมการสอบสวนทีละคน  เพื่อใหออกความเห็น
                              ็
                                           ั
                                              
              ทุกคนในทุกประเดนที่พิจารณา  ดงตอไปนี้
                                        
                                      ็
                      (๑)  ในกรณีที่เหนวาผูถูกกลาวหากระทําผิดวินัย  ก็ใหระบุดวยวาการกระทําของผูถูกกลาวหา
              เปนความผิดวินัยกรณีใด  ตามมาตราใด  และสมควรไดรบโทษสถานใด
                                                              ั
                                                                                           ู
                                                         
                                     ็
                                                                   ิ
                                                                         ื
                                            ู
                      (๒)  ในกรณีที่เหนวาผูถกกลาวหามิไดกระทําผิดวนัย  หรอการกระทําของผูถกกลาวหาไมเปน
                                        
              ความผิดวินัย  ก็ใหมีความเห็นยุติเรื่อง
                                                                      ิ
                              ู
                                                                                         
                      (๓)  ผูถกกลาวหาหยอนความสามารถในอันที่จะปฏิบัตหนาที่ราชการ  บกพรองในหนาที่ราชการ
                                         
                ื
              หรอประพฤตตนไมเหมาะสมกับหนาที่ราชการตามมาตรา  ๑๑๑  หรอไมอยางไร
                          ิ
                                                                               
                                                                        ื
                                                                                             
                                                      
                                                                                                       
                                                                                     ิ
                                                                ู
                                                         ิ่
                                                                                          
                      (๔)  ในกรณีที่มีเหตุอันควรสงสัยอยางยงวา  ผูถกกลาวหาไดกระทําผิดวนัยอยางรายแรง  แตการ
              สอบสวนไมไดความแนชัดพอที่จะรบฟงลงโทษปลดออกหรือไลออก  ถาใหรบราชการตอไปจะเปนการ
                                              ั
                                                                                   ั
                                                                              
                                                                                 
                           
                                                                                             
                ี
                                                ื
                                                              ็
                                                        
              เสยหายแกราชการตามมาตรา  ๑๑๒  หรอไม  อยางไร  กใหมีความเห็นไปตามนั้น
                                      
                                                                            
                      ขอ  ๓๙  เมื่อไดประชุมพิจารณาลงมติตามขอ  ๓๘  แลว  ใหคณะกรรมการสอบสวนทํารายงาน
                                                                                            ั้
                                                                                          
                                       ั
              การสอบสวนซึ่งมีสาระสําคญตามแบบ  สว.  ๖  ที่  ก.ค.ศ.  กาหนด  เสนอตอผูสงแตงตงคณะกรรมการ
                                                                                      ั่
                                                                                 
                                                                    ํ
                                                                             
              สอบสวน  หากกรรมการสอบสวนผูใดมีความเห็นแยง  ใหทําความเห็นแยงแนบไวกับรายงานการสอบสวน
                         
              โดยถือเปนสวนหนึ่งของรายงานการสอบสวนดวย
                      รายงานการสอบสวนอยางนอยตองมีสาระสําคัญ  ดงตอไปนี้
                                                  
                                                                  ั
                                                                     
                                                       ั
                                
                      (๑)  สรปขอเท็จจรงอันเปนสาระสําคญและพยานหลักฐาน  ในกรณีที่ไมไดสอบสวนพยานตาม
                                       ิ
                                                                                         
                             ุ
                                            
                                                                                               ู
                                                                           
              ขอ  ๓๐  วรรคหก  และขอ  ๓๑  ใหรายงานเหตุที่ไมไดสอบสวนนั้นใหปรากฏไว  ในกรณีที่ผูถกกลาวหาให 
                                                             
               
                                                               
                   ํ
              ถอยคารบสารภาพใหบันทึกเหตผลในการรับสารภาพไวดวย
                                          ุ
                     ั
                                                                            
                                 ั
                            ิ
                      (๒)  วนิจฉยเปรียบเทียบพยานหลักฐานที่สนับสนุนขอกลาวหากับพยานหลักฐานที่หักลาง
              ขอกลาวหา
               
   158   159   160   161   162   163   164   165   166   167   168