Page 158 - ข้อกำหนดวินัย และการดำเนินการทางวินัย การอุทธรณ์ และการร้องทุกข์ ของข้าราชการครูและบุคลากรทางการศึกษา

149

หนา ๓๘
ั
เลม ๑๒๔ ตอนที่ ๕๓ ก ราชกิจจานุเบกษา ๑๒ กนยายน ๒๕๕๐

ั
็
ํ
ื
เกบไวในสานวนการสอบสวนหนึ่งฉบับ โดยใหผูถกกลาวหาลงลายมือชื่อ และวัน เดอน ปที่รบทราบไว
ู
เปนหลักฐานดวย


ั

ํ
เมื่อไดดาเนินการดงกลาวแลว ใหคณะกรรมการสอบสวนถามผูถกกลาวหาวาจะยนคาชี้แจงแกขอ
ู
ื่
ํ
ํ
ื
ื

ื่

ู
กลาวหาเปนหนังสอหรอไม ถาผูถกกลาวหาประสงคจะยนคาชี้แจงเปนหนังสือ ใหคณะกรรมการสอบสวน
ิ
ิ
ั
ู

ํ
ื่
ใหโอกาสผูถกกลาวหายนคาชี้แจงภายในเวลาอันสมควร แตอยางชาไมเกนสบหาวนนับแตวนที่ไดรบทราบ



ั

ั
ขอกลาวหาและสรุปพยานหลักฐานที่สนับสนุนขอกลาวหา และตองใหโอกาสผูถูกกลาวหาที่จะใหถอยคํา

ื
ื่

เพิ่มเตมรวมทั้งนําสบแกขอกลาวหาดวย ในกรณีที่ผูถกกลาวหาไมประสงคจะยนคาชี้แจงเปนหนังสอ
ื
ิ
ู

ํ
็
ใหคณะกรรมการสอบสวนดําเนินการเพื่อใหผูถกกลาวหาใหถอยคาและนําสบแกขอกลาวหาโดยเรว


ื
ู

ํ
เมื่อคณะกรรมการสอบสวนไดรวบรวมพยานหลักฐานตาง ๆ เสร็จแลว ใหดําเนินการตามขอ ๓๘
และขอ ๓๙ ตอไป


ั
ั
ู
ื
ในกรณีที่ผูถกกลาวหามา แตไมยอมลงลายมือชื่อรบทราบ หรอไมมารบทราบขอกลาวหาและ

สรปพยานหลักฐานที่สนับสนุนขอกลาวหา ใหคณะกรรมการสอบสวนสงบันทึก ซงมีสาระสาคญตามแบบ

ั
ํ
ุ
ึ่
ู
ั

สว. ๓ ทางไปรษณียลงทะเบียนตอบรบไปใหผูถกกลาวหา ณ ที่อยูของผูถูกกลาวหา ซึ่งปรากฏตาม



ื
หลกฐานของทางราชการหรือสถานที่ตดตอที่ผูถกกลาวหาแจงใหทราบ พรอมทั้งมีหนังสอขอใหผูถก
ั
ู
ู

ิ
่



ื
ํ
กลาวหาชี้แจง นัดมาใหถอยคาและนําสบแกขอกลาวหา ในกรณีเชนนี้ ใหทําบันทึกซงมีสาระสําคญตาม
ึ
ั
แบบ สว. ๓ เปนสามฉบับ เพื่อเก็บไวในสํานวนการสอบสวนหนึ่งฉบับ และสงใหผูถูกกลาวหาสองฉบับ
ู
ู
ั
ื
โดยใหผูถกกลาวหาเกบไวหนึ่งฉบับและใหผูถกกลาวหาลงลายมือชื่อ และวัน เดอน ปที่รบทราบสงกลับ
็
คนมารวมไวในสานวนการสอบสวนหนึ่งฉบับ เมื่อลวงพนสบหาวนนับแตวนที่ไดดาเนินการดงกลาว
ั

ํ

ิ
ื

ํ
ั

ั
หากไมไดรับแบบ สว. ๓ คืนหรือไมไดรับคําชี้แจงจากผูถูกกลาวหา หรือผูถูกกลาวหาไมมาใหถอยคําตามนัด



ู
ใหถอวาผูถกกลาวหาไดทราบขอกลาวหาและสรุปพยานหลักฐานที่สนับสนุนขอกลาวหาแลว และไม
ื


ประสงคที่จะแกขอกลาวหา ในกรณีเชนนี้ คณะกรรมการสอบสวนจะไมสอบสวนตอไปก็ได หรือถาเห็น


ิ
เปนการสมควรที่จะไดทราบขอเท็จจรงเพิ่มเตมจะสอบสวนตอไปตามควรแกกรณีกได แลวดาเนินการตาม
ํ
ิ
็


ื่

ื
ู
ํ
ื



ขอ ๓๘ และขอ ๓๙ ตอไป แตถาผูถกกลาวหามาขอใหถอยคํา ยนคาชี้แจงแกขอกลาวหา หรอขอนําสบ
ุ
แกขอกลาวหากอนที่คณะกรรมการสอบสวนจะเสนอสํานวนการสอบสวนตามขอ ๓๙ โดยมีเหตผล

อันสมควร ใหคณะกรรมการสอบสวนใหโอกาสแกผูถูกกลาวหาตามที่ผูถูกกลาวหารองขอ
็
ขอ ๒๕ เมื่อคณะกรรมการสอบสวนไดรวบรวมพยานหลักฐานตามขอ ๒๔ เสรจแลว
ั่

กอนเสนอสํานวนการสอบสวนตอผูสงแตงตงคณะกรรมการสอบสวนตามขอ ๓๙ ถาคณะกรรมการสอบสวน

ั้
