Page 170 - ข้อกำหนดวินัย และการดำเนินการทางวินัย การอุทธรณ์ และการร้องทุกข์ ของข้าราชการครูและบุคลากรทางการศึกษา

161

หนา ๔๔
เลม ๑๒๕ ตอนที่ ๑๑ ก ราชกิจจานุเบกษา ๑๕ มกราคม ๒๕๕๑

็
ู


ทําบันทึกลงวันเดอนป เวลา และสถานที่ที่แจง และลงลายมือชื่อผูแจง พรอมทั้งพยานรเหนไวเปน

ื

ั
ํ

ื
ู

ั
ั
ั
หลกฐานแลว ใหถอวนที่แจงนั้นเปนวนที่ผูถกลงโทษไดรบแจงคาสั่ง
ั่
ู
ั

ในกรณีที่ไมอาจแจงใหผูถกลงโทษลงลายมือชื่อรบทราบคําสงลงโทษทางวินัยไดโดยตรง



แตไดมีการแจงเปนหนังสือโดยสงสําเนาคําสั่งลงโทษทางวินัยทางไปรษณียลงทะเบียนตอบรับไปให
ึ่

ํ
ู
ู
ั่
ผูถกลงโทษ ณ ที่อยของผูถกลงโทษ ซงปรากฏตามหลักฐานของทางราชการ โดยสงสาเนาคําสง
ู
ู
ู
ลงโทษทางวินัยไปใหสองฉบับเพื่อใหผูถกลงโทษเก็บไวหนึ่งฉบับ และใหผูถกลงโทษลงลายมือชื่อ

และวนเดือนปที่รับทราบคําสั่งลงโทษทางวินัยสงกลับคืนมาเพื่อเก็บไวเปนหลักฐานหนึ่งฉบับ ในกรณี
ั

เชนนี้ เมื่อลวงพนระยะเวลาสิบหาวนนับแตวนที่ปรากฏในใบตอบรับทางไปรษณียลงทะเบียนวาผูถก
ู

ั

ั


ั่
ลงโทษไดรบเอกสารดังกลาวหรอมีผูรบแทนแลว แมยงไมไดรบสาเนาคําสงลงโทษทางวินัยฉบับที่ให 
ั
ั

ั
ื
ั
ํ
ู
ผูถกลงโทษลงลายมือชื่อและวันเดือนปที่รับทราบคําสั่งลงโทษทางวินัยกลับคืนมา ใหถือวาผูถูกลงโทษ

ั่
ํ
ไดรบแจงคาสงแลว
ั
ํ
ั


ํ
ขอ ๔ การอุทธรณคาสงลงโทษทางวินัย ใหอุทธรณไดสาหรบตนเองเทานั้น จะอุทธรณ
ั่
ื
แทนผูอื่นหรอมอบหมายใหผูอื่นอุทธรณแทนไมได 

ื
การอุทธรณตองทําเปนหนังสอแสดงขอเท็จจริงและเหตุผลในการอุทธรณใหเห็นวาไดถูก

ู
ลงโทษโดยไมถกตอง ไมเหมาะสม หรอไมเปนธรรมอยางไร และลงลายมือชื่อและที่อยของผูอุทธรณ

ื
ู
ในการอุทธรณ ถาผูอุทธรณประสงคจะแถลงการณดวยวาจาในชั้นพิจารณาของ อ.ก.ค.ศ.


ื
เขตพื้นที่การศึกษา หรอ ก.ค.ศ. แลวแตกรณี ใหแสดงความประสงคไวในหนังสืออุทธรณตามวรรคสอง



ื
ื่

ื

หรอจะทําเปนหนังสอตางหากก็ได แตตองยนหรอสงหนังสอขอแถลงการณดวยวาจานั้นตอ อ.ก.ค.ศ.
ื

ื


ั
ื่
ื
ั
เขตพื้นที่การศึกษา หรือ ก.ค.ศ. โดยตรงภายในสามสิบวนนับแตวนที่ไดยนหรอสงหนังสออุทธรณ
ื

ิ
ขอ ๕ เพื่อประโยชนในการอุทธรณ ผูจะอุทธรณมีสทธิขอตรวจหรือคัดรายงาน
การสอบสวนของคณะกรรมการสอบสวนหรือของผูสอบสวนได สวนการขอตรวจหรือคัดบันทึก
ื


ถอยคาบุคคล พยานหลักฐานอื่น หรอเอกสารที่เกี่ยวของ ใหอยในดลพินิจของผูบังคบบัญชาผูสง
ั
ุ
ํ
ู
ั่

ื
ั
ลงโทษที่จะอนุญาตหรอไม โดยใหพิจารณาถึงประโยชนในการรกษาวินัยของขาราชการ ตลอดจน

ุ
เหตผลและความจําเปนเปนเรอง ๆ ไป
ื่


ั
ิ
ขอ ๖ ผูอุทธรณมีสทธิคดคานอนุกรรมการ หรอกรรมการผูพิจารณาอุทธรณ ถาผูนั้นมี
ื
ั

ุ


เหตอยางหนึ่งอยางใด ดงตอไปนี้