Page 80 - นาวิกศาสตร์ เดือน พฤศจิกายน ๒๕๖๑

มาตรา ๑๕๑๖ เหตุฟ้องหย่ามีดังต่อไปนี้ (๗) สามีหรือภริยาวิกลจริตตลอดมาเกินสามปี
(๑) สามีหรือภริยาอุปการะเลี้ยงดูหรือยกย่องผู้อื่น และความวิกลจริตนั้นมี ลักษณะยากจะหายได้ กับทั้ง
ฉันภริยาหรือสามี เป็นชู้หรือมีชู้ หรือร่วมประเวณีกับผู้อื่น ความวิกลจริตถึงขนาดที่จะทนอยู่ร่วมกันฉันสามีภริยา
เป็นอาจิณ อีกฝ่ายหนึ่งฟ้องหย่าได้ ต่อไปไม่ได้ อีกฝ่ายหนึ่งฟ้องหย่าได้
(๒) สามีหรือภริยาประพฤติชั่ว ไม่ว่าความประพฤติชั่วนั้น (๘) สามีหรือภริยาผิดทัณฑ์บนที่ทำให้ไว้เป็น
จะเป็นความ ผิดอาญาหรือไม่ ถ้าเป็นเหตุให้อีกฝ่ายหนึ่ง ในเรื่องความ ประพฤติอีกฝ่ายหนึ่งฟ้องหย่าได้
(ก) ได้รับความอับอายขายหน้าอย่างร้ายแรง (๙) สามีหรือภริยาเป็นโรคติดต่ออย่างร้ายแรงอันอาจเป็น

(ข) ได้รับความดูถูกเกลียดชังเพราะเหตุที่คงเป็นสามี ภัยแก่อีกฝ่ายหนึ่งและโรคมีลักษณะเรื้อรัง ไม่มีทาง
หรือภริยาของฝ่าย ที่ประพฤติชั่วอยู่ต่อไป หรือ ที่จะหายได้ อีกฝ่ายหนึ่งนั้นฟ้องหย่าได้
(ค) ได้รับความเสียหายหรือเดือดร้อนเกินควร (๑๐) สามีหรือภริยามีสภาพแห่งกายทำให้สามี
ในเมื่อเอาสภาพฐานะ และความเป็นอยู่ร่วมกันฉันสามีภริยา หรือภริยานั้น ไม่อาจร่วมประเวณีได้ตลอดกาล อีกฝ่าย
มาคำนึงประกอบ อีกฝ่ายหนึ่งนั้นฟ้องหย่าได้ หนึ่งฟ้องหย่าได้
(๓) สามีหรือภริยาทำร้าย หรือทรมานร่างกายหรือ มาตรา ๑๕๑๗ เหตุฟ้องหย่าตาม มาตรา ๑๕๑๖
ี
ี
จิตใจ หรือหมิ่น ประมาทหรือเหยียดหยามอีกฝ่ายหนึ่ง (๑) และ (๒) ถ้าสาม หรือภริยา แล้วแต่กรณ ได้ยินยอม
หรือบุพการีของอีกฝ่ายหนึ่ง ทั้งนี้ ถ้าเป็นการร้ายแรง หรือรู้เห็นเป็นใจในการกระทำที่เป็นเหตุ หย่านั้น ฝ่ายที่
ิ
อีกฝ่ายหนึ่งนั้นฟ้องหย่าได้ ยนยอมหรือรู้เห็นเป็นใจนั้นจะยกเป็นเหตุฟ้องหย่านั้น
(๔) สามีหรือภริยาจงใจละทิ้งร้างอีกฝ่ายหนึ่งไป ไม่ได้ และเหตุฟ้องหย่าตาม มาตรา ๑๕๑๖ (๑๐) ถ้า
เกินหนึ่งปี อีกฝ่ายหนึ่ง นั้นฟ้องหย่าได้ เกิดเพราะการกระทำของอีกฝ่ายหนึ่ง อีกฝ่ายหนึ่งนั้น
(๔.๒) สามีหรือภริยาต้องคำพิพากษาถึงที่สุดให้จำคุก จะยกเป็นเหตุฟ้องหย่าไม่ได้
และได้ถูกจำคุก เกินหนึ่งปีในความผิดที่อีกฝ่ายหนึ่งมิได้ ในกรณีฟ้องหย่าโดยอาศัยเหตุแห่งการผิดทัณฑ์บนตาม
มีส่วนก่อให้เกิดการกระทำความผิด หรือยินยอมหรือ มาตรา ๑๕๑๕ (๘) นั้น ถ้าศาลเห็นว่าความประพฤติของ
็
ุ
้
รู้เห็นเป็นใจในการกระทำความผิดนั้นด้วย และการเป็นสาม ี สามีหรอภรยาอันเปนเหตใหทำทัณฑบน เปนเหตเลก
ื
ิ
็
ุ
์
็
ภริยากันต่อไปจะเป็นเหตุให้อีกฝ่ายหนึ่งได้รับความเสียหาย น้อยหรือไม่สำคัญเกี่ยวแก่การอยู่ร่วมกันฉันสามีภริยา
หรือเดือดร้อนเกิน ควร อีกฝ่ายหนึ่งนั้นฟ้องหย่าได้ โดยปกติสุข ศาลจะไม่พิพากษาให้หย่าก็ได้
(๔.๒) สามีและภริยาสมัครใจแยกกันอยู่เพราะ มาตรา ๑๕๑๘ สิทธิฟ้องหย่าย่อมหมดไปในเมื่อ
เหตุที่ไม่อาจอยู่ร่วมกัน ฉันสามีภริยาได้โดยปกติสุข ฝ่ายที่มีสิทธิฟ้องหย่าได้ กระทำการอันแสดงให้เห็นว่า
ตลอดมาเกินสามปี หรือแยกกันอยู่ตามคำสั่งของศาล ได้ให้อภัยในการกระทำของอีกฝ่ายหนึ่งซึ่งเป็นเหตุให้เกิด
เป็นเวลาเกินสามปี ฝ่ายใดฝ่ายหนึ่งฟ้องหย่าได้ สิทธิฟ้องหย่านั้นแล้ว
(๕) สามีหรือภริยาถูกศาลสั่งให้เป็นคนสาบสูญ ซึ่งเหตุที่กล่าวตามมาตรา ๑๕๑๖ หากมีฝ่ายหนึ่ง
หรือไปจากภูมิลำเนา หรือถิ่นที่อยู่เป็นเวลาเกินสามปี ประพฤติตนที่เข้าลักษณะใดลักษณะหนึ่ง และไม่เข้าข้อยกเว้น
โดยไม่มีใครทราบแน่ว่าเป็นตายร้ายดีอย่างไร อีกฝ่ายหนึ่ง ตามมาตรา ๑๕๑๗ และมาตรา ๑๕๑๘ อีกฝ่าย มีสิทธิ
ฟ้องหย่าได้ ที่จะนำความไปฟ้องต่อศาลเพื่อฟ้องหย่าได้เสมอ

(๖) สามีหรือภริยาไม่ให้ความช่วยเหลืออุปการะเลี้ยงดู จากหลักกฎหมายข้างต้น ผู้เขียนเห็นว่าสังคม
อีกฝ่ายหนึ่งตาม สมควร หรือทำการเป็นปฏิปักษ์ต่อการที่เป็น มาถูกทางแล้ว หากจะลดอัตราการหย่า ต้องเริ่มด้วยการ
สามีหรือภริยากันอย่างร้ายแรง ทั้งนี้ ถ้าการกระทำนั้น ลดอัตราการแต่งงาน เพื่อเป็นการช่วยสังคม “เป็นโสด
ถึงขนาดที่อีกฝ่ายหนึ่งเดือดร้อนเกินควรในเมื่อเอา สภาพฐานะ ต่อไปครับ ท่านผู้อ่าน”
และความเป็นอยู่ร่วมกันฉันสามีภริยามาคำนึงประกอบอีกฝ่าย ที่มา : https://img-s-msn-com.akamaized.net/tenant/amp/entityid/
หนึ่งนั้นฟ้องหย่าได้ BBjvsKF.img?h=1080&w=1920&m=6&q=60&o=f&l=f&x=1245&y=863

78 นาวิกศาสตร์ ปีที่ ๑๐๑ เล่มที่ ๑๑ ประจำเดือน พฤศจิกายน ๒๕๖๑