Page 11 - นาวิกศาสตร์ เดือน กรกฎาคม ๒๕๖๕
P. 11
ั
ิ
ผลของการปฏิวัต ฝ่ายปฏิวัติเป็นฝ่ายถูกปราบอย่างรุนแรง เลยกลายเป็นฝ่ายกบฏ ทหารเรือท้งหลายเลยถูกเหมา
ว่าเป็นพวกกบฏไปด้วย เวลานั้น นายพลเรือที่รับราชการอยู่ในกองทัพเรือมี ๑๒ คน ในจ�านวนนี้ ไม่ถูกจับ ๒ คน คือ
หม่อมเจ้ำครรชิตพล อำภำกร กับ หลวงจ�ำรัสจักรำวุธ นอกนั้นถูกจับ ๑๐ คน เมื่อถูกปราบเรียบร้อยแล้ว ก็โดนยุบ
โดนยึด โดนย้าย จนยับเยิน สารพัดจะโดน
่
�
ี
�
ี
ทางการเปิดให้เข้าทางานได้ตามปกติในวันท ๔ กรกฎาคม ราชนาวิกสภามีคนมาทางานกันเต็มท่ในวันท ่ ี
๗ กรกฎาคม เพราะเจ้าพนักงานของราชนาวิกสภาไม่โดนจับเลย
ราชนาวิกสภาไม่ใช่หน่วยกาลังรบก็โดนกับเขำด้วยเหมือนกัน คือ โดนค้นทุกห้อง ค้นแล้วก็โดนยึด ข้าวของที่เหลืออย ู่
�
ไม่โดนยึด คือ โต๊ะบิลเลียด ฟลอร์เต้นร�า เอาไปไม่ได้เพราะมันหนักมาก แต่ละแผ่นต้องใช้อย่างน้อย ๔ คนยก และ
ต้องใช้รถบรรทุกถึง ๔ คัน จึงจะหมด เรื่องฟลอร์เต้นร�า คนที่เคยเต้นอยู่บนฟลอร์ไม่รู้หรอกว่ามันหนักแค่ไหน ผมเอง
ทั้งเคยเต้นอยู่บนฟลอร์ ทั้งเคยเป็นคนยกขนฟลอร์ จึงรู้ดีว่ามันหนักเอาการมาก ๆ บิลที่นายทหารเซ็นชื่อไว้ก็ไม่หาย
เพราะไม่รู้ว่าจะเอาไปท�าอะไร หนังสือในห้องสมุดหายบ้าง ที่หาย (โดนยึด) มากที่สุดก็คือ สมบัติในห้องภัณฑุปกรณ์
และเก้าอี้เหล็กพับ ซึ่งเป็นเก้าอี้ที่ทันสมัยมากในเวลานั้น หายหมดเกลี้ยง คนที่ขนเอาไปต้องเดือดร้อนหน่อย เพราะ
ต้องไปลบตราเครื่องหมายราชนาวิกสภาที่เก้าอี้ออก
ิ
่
ี
ี
็
้
์
ั
้
้
ั
้
ห้องภณฑุปกรณของราชนาวิกสภา เปนหองขายของเช่นหางสรรพสนค้ายอย ๆ ทเดยว มสนคาทงกระเปาเดนทาง
ิ
๋
ิ
ี
ุ
ั
นาฬิกาข้อมือ นาฬิกาต้งโต๊ะ วิทย ปากกาหมึกซึม ดินสอ จักรเย็บผ้า อินทรธน อุนาโลม (หน้าหมวก) แปรงสีฟัน ยาสีฟัน
ู
สบู่ หนังสือ รวมแล้วราคาก็หลายหมื่นบาท (ราคาในยุคนั้น) สินค้าเหล่านี้ถูกกวาดเกลี้ยง
ึ
ภายในอาคารราชนาวิกสภา มีห้องอยู่ห้องหน่ง เม่อผู้ยึดครองจากไปแล้ว เจ้าหน้าท่ของราชนาวิกสภาได้ไปพบ
ี
ื
ี
ี
้
ื
ู
กระเป๋าหนังใบใหญ่ ๕ ใบ เป็นกระเป๋าท่เอามาฝากขาย มาซุกหลบมุมอยู่ในห้องน พอเปิดกระเป๋าด ปรากฏว่าพบ เส้อผ้า
ั
ุ
ู่
ึ
วิทย สบ ฯลฯ ยัดไว้แน่นท้ง ๕ ใบ แสดงว่าขนข้นรถไม่ทันเพราะมันหนักมาก ถ้ามีเวลายึดครองนานต่อไป ก็คงไม่เหลือ
ื
�
เม่อมีการสารวจความสูญเสียต่อไปแล้ว ราชนาวิกสภาก็หน้ามืด ข้าวของ ขวดโซดา ขวดนาหวาน เขายังทวง
�
้
ขวดเปล่าของเขาคืนอีก โซดา น�้าหวานเหล่านี้ ราชนาวิกสภาขายให้แก่บรรดาเรือหลวงต่าง ๆ ที่จอดเรียงรายกันอยู่
ท้งทอดสมอกลางแม่นา ผูกทุ่นท่าเทียบเรือ เข่อนท้งสองฝั่งแม่นาเจ้าพระยา ต้งแต่หน้าวัดแจ้งไปจนถึงเทเวศร์
ั
ั
้
�
ื
ั
้
�
เป็นจ�านวนมากมายหลายล�า เรือทั้งหลายเหล่านี้ก�าลังจะเลี้ยงส่งพวกทหารปลดในวันที่ ๓๐ มิถุนายน พ.ศ. ๒๔๙๔
ขวดโซดา น�้าหวาน เลยติดอยู่ตามเรือหลวง ไปตามคืนมาได้ไม่เท่าไร นอกนั้นสูญ ภัณฑุปกรณ์ราชนาวิกสภาเลยต้อง
รับใช้หนี้ค่าขวดเปล่าอีกหลายหมื่นบาท
ื
“ครูหวัด” ท่านได้เล่าถึงเร่องของฝ่ายท่เข้ายึดครองบริเวณพระราชวังเดิมว่า เขามีเทคนิคในการ “งัดแงะ”
ี
ได้อย่างแนบเนียน
“วิธีงัดกุญแจของเขาเป็นเลิศ เขางัดมิให้ตราแตกเสียด้วย เขาท�าอย่างไรท่านรู้ไหม? เขางัดออกมาหมดทั้งสายยู
โดยมิให้ตราแตกเลยแม้แต่นิดเดียว พอขนของข้างในเสร็จแล้ว ก็ตีสายยูให้ประกบเข้าตามรูปเดิม เป็นอันว่าไม่มีรอย
แกะรอยงัดเลยแม้แต่น้อย ใคร ๆ ก็ดูเห็นว่าลูกกุญแจ และประตูคงสภาพเดิม หารู้ไม่ว่าโจรผู้ดีท่านลอกคราบพวกเรา
�
ี
�
จนเหลือแค่เปลือก ส่งของท่ทาโจรกรรมได้ตกอยู่เว้งนาครเขษมบานตะเกียง เจ๊กรวยกันใหญ่ เพราะผู้เอาไปจานา หรือ
ิ
ิ
�
ขายไม่รู้จักค่าของของ พันบาทขายได้ร้อยเดียวก็เอา”
(จาก “นิทานชาวไร่” ตอนที่ ๖๒ โดย นาวาเอก สวัสดิ์ จันทนี)
นาวิกศาสตร์ 9
ปีที่ ๑๐๕ เล่มที่ ๗ กรกฎาคม ๒๕๖๕
