Page 79 - นาวิกศาสตร์ เดือน มกราคม ๒๕๕๖
P. 79
นานา
สาระ
นาวาโทหญิง แสงแข โตษยานนท dianatosa_2@hotmail.com
เพิ่มเวลาวาง เพิ่มสขภาพ
ุ
ั
ิ
ิ
ี้
ิ
ี
ิ
เสยงบนจากคนทำงานยุคนมักจะมีคำพูดตดปาก มักจะเครียดและหงุดหงดงาย เพราะคดวาชีวตตวเองมีแต
็
ิ
ู
วา “ทำงานจนไมมีเวลา” อยูเสมอ หากฟงดเผิน ๆ ภาระเตมไปหมด จนคดไมออกวาจะจัดการอยางไรให
ี้
แลวประโยคนอาจฟงดดี เพราะหลายคนมักจะเขาใจวา งานทุกอยางเสร็จทันเวลา
ู
คนที่ทำงานจนไมมีเวลาพักผอน แปลวาเขาเปนผูอุทิศ Try it
ตนใหการทำงานเปนอยางมาก แตถาลองพิจารณาดูดี ๆ หาสงที่ “ตองทำ” ใหเจอ ลองเขียนการทำงานของ
ิ่
ั
การนำเรองงานมาเปนทั้งหมดของชีวิตจนแทบจะไมมี คณเพื่อใหมองเห็น หนาที่หลกไดชัดเจนขึ้น โดยแบง
ุ
ื่
เวลาสำหรับดูแลสุขภาพ ครอบครัว คนรัก ซึ่งก็ถือเปน ตารางออก เปน ๓ สวน คองานเรงดวน งานที่รอได
ื
สงสำคญในชีวิตเชนเดยวกน นคอรปแบบการทำงานที่ และงานงาย ๆ ที่ใชเวลานอย พรอมทั้งระบุระยะเวลาโดย
ั
ั
ื
ี่
ู
ี
ิ่
ดีแลวจริง ๆ หรือความจริงแลวคนเราจำเปนตองทำงาน ประมาณที่ใชในการทำงานแตละชิ้นลงไปดวย
ั้
ี
ื
ั
หนกขนาดนนเลยหรอไม และมีวิธไหนที่จะชวยเพิ่ม B ทำงานจนดึกดื่น
ความสมดุลของชีวิตทั้ง “ในเวลา (งาน) และ “นอกเวลา ความจริงแลวคงไมผิดอะไรหากเราอยากจะตนเชา
ื่
ิ
(งาน)” ไดบาง มาทำงานแลวกลบดก ๆ เพื่อหนรถตด หรืออยากจะ
ั
ี
ึ
พฤติกรรมเหลานี้ ใชคุณหรือเปลา ทำงานลวงเวลา (ดวยความเต็มใจ) แตถาเหตุผลที่ทำให
ั
ี้
ั
ุ
เจน บูเชอร (Jane Boucher) นกพูดชื่อดงแหง คณตองมีกจวัตรแบบนไมใชเหตผลที่ดสกเทาไร จน
ิ
ี
ุ
ั
ั
ื
ั
ิ
สหรฐอเมรกา เขียนไวในหนงสอ How to Love the ท ำ ใ ห ไ ม ไ ด ห ล ับ ไ ม ไ ด น อ น หรอเปนคนประเภท
ื
Job You Hate ของเธอวา “ชีวิตของคนทำงานยุคนี้จะ Workaholic (เสพตดการทำงาน) ที่อยากทำทุกอยางให
ิ
เปลี่ยนงาน ๔ - ๕ แหงโดยเฉลี่ย และเกิดความเครียด เสรจสมบูรณภายในวันเดยว จนถงขั้นยอมสละเวลาพัก
ี
ึ
็
ุ
งายกวาคนสมัยกอน ซึ่งสวนใหญแลวเหตผลที่ทำให ผอนมาทำงานแทน ลักษณะแบบนี้คือนิสัยของคนกลุม B
ั
ั
พนกงานไมพึงพอใจงานของตวเอง เปนเพราะพวกเขา ซึ่งมักจะเปนบุคคลอันเปนที่รกของหัวหนาเนองจาก
ื่
ั
ิ
ทำงานภายใตการบรหารเวลาที่ไมด” โ ด ย เ ฉ พ า ะ พวกเขามีความมุงมั่นในการทำงานสูง แตมีขอเสียคือ ไม
ี
ู
ั
พฤติกรรมการทำงานในกลุม A B C D E และ F ตอไปนี้ คอยดแลตวเอง และพักผอนนอย เพราะเปนหวงเรอง
ื่
A งานยุงตลอดเวลา งานมากเกนไป ทำใหสุขภาพไมคอยดีและอาจเกิด
ิ
ี้
ั
โดยมากแลวอาการแบบนมักจะมาพรอมกบ ความเครียดสะสมได
ั
ิ
ู
ตำแหนงที่สงขึ้น เชน ผูบรหาร ผูจดการ หัวหนางาน Try it
ิ
แตกอาจเกดขึ้นกบคนทำงานในระดบพนกงานทั่วไปได คนหาเปาหมายที่แทจรง การทำงานที่ดคอการ
ั
ิ
ั
ั
็
ื
ี
ิ
เชนกัน ทำงานที่เนนคณภาพ ไมใชปรมาณ ดงนนแทนที่จะ
ั
ั้
ุ
ุ
คนในกลุม A มักจะรูสึกวาตัวเองมีงานคั่งคางในมือ ทำงานไปเรอย ๆ อยางไรทิศทาง คณควรคนหา
ื่
อยูตลอดเวลาจนทุกอยางพันกันวุนวายไปหมด เพราะงาน เปาหมายของงานและเปาหมายขององคกรใหเจอ เพื่อ
ี
็
็
เกากยังทำไมเสรจเสยที แถมยังมีงานใหมเขามาแทรก กำจัดเวลาที่ตองเสียไปกับการทำงานบางอยางที่ไมคุมคา
เปนระยะ ๆ จนไมรวาจะเรมตนลงมือทำอะไรกอนดี C หอบงานกลับบานไมเวนวันหยุด
ู
ิ่
ึ
ึ่
็
ุ
ู
มารตวอีกทีบนโตะกมีแตเอกสารกองโต คนกลมนจง ในหนงสปดาหทุกคนตางตองมีวันหยุดเพื่อชารจ
ั
ั
ี้
นาวิกศาสตร ปที่ ๙๖ เลมที่ ๑ มกราคม ๒๕๕๖ 77

