Page 86 - นาวิกศาสตร์ เดือน มีนาคม ๒๕๕๙
P. 86
๒ ข้อหา คือ ๑.ลักทรัพย์ หรือ ๒.ยักยอก (ทรัพย์สินหาย) เจ้าของก็ยังคงติดตามหาทรัพย์อยู่ โดยมีการประกาศให้
แต่ด้วยความที่ยายแกมีข้อโต้แย้งอยู่ในใจว่าการ ผู้คนรับรู้รับทราบ ทั่วทั้งงาน และยายเองก็ได้ยินเสียง
กระทำของแกจะไม่ผิดกฎหมายใดๆ เลย แต่พอฟังชื่อ ประกาศนั้นด้วย จึงเป็นที่ประจักษ์ชัดแล้วว่า เมื่อทรัพย์
้
์
ขอหา เรื่องยักยอกทรัพย์สินหาย แกก็พอที่จะยอมรับได้ หลุดหาย เจ้าของทรัพย์ยังคงติดตามหาทรัพย และมิได้มี
ว่าแกผิด แต่พอพูดถึงเรื่องลักทรัพย์ แกเถียงคอเป็นเอ็น สละการครอบครองทรัพย์ เมื่อยายเก็บได้ ยายย่อมทราบดีว่า
เลยทีเดียว ผู้เขียนจึงต้องใช้ความพยายามอย่างสูงใน ทรัพย์สินดังกล่าวเป็นของผู้ใด และต้องเอาไปคืนที่ใด
การอธิบาย และสื่อภาษา โดยต้องอธิบายถึง ๓ ภาษาเลย การที่ยายนำทองเส้นดังกล่าว ไปเป็นของตนเสีย
ทีเดียว โดยใช้ภาษาอีสานก็แล้ว ภาษาไทยก็แล้ว แกก็ยัง เป็นการแสวงหาประโยชน์อันมิควรได้โดยชอบด้วย
มีข้อโต้แย้งอยู่ แต่ทีเด็ดอยู่ที่ผู้เขียนสามารถพูดภาษาส่วย กฎหมาย เพื่อให้ได้ทรัพย์ที่อยู่ในความครอบครองของ
ได้บ้าง พูดไปไม่กี่คำ ประกอบกับพ่อของผู้เขียนช่วยเสริม บุคคลอื่นมาเป็นของตน การกระทำของยาย จึงเป็น
นิดหน่อย ยายแกเข้าใจแบบแจ่มแจ้งแดงแจ๋ ซึ่งสามารถ ความผิดฐานลักทรัพย์ ดังที่บัญญัติไว้ในมาตรา ๓๓๔
แปลเป็นภาษาไทยได้ดังนี้ครับ บัญญัติว่า “ผู้ใดเอาทรัพย์ของผู้อื่น หรือที่ผู้อื่นเป็นเจ้าของ
รวมอยู่ด้วยไปโดยทุจริต ผู้นั้นกระทำความผิดฐานลักทรัพย์
ต้องระวางโทษจำคุกไม่เกินสามปี และปรับไม่เกิน
หกพันบาท”
ยายแกได้ยินคำว่าคุก ถึงกับน้ำหมากกระจายเต็มพื้น
ผู้เขียนต้องรีบอธิบายต่อไปว่า เท่านั้นยังไม่พอนะยาย
กรณีนี้เป็นเหตุการณ์ที่เกิดในวัด และเหตุเกิดตอนกลางคืน
มาตรา ๓๓๕ เขาเอาโทษหนักขึ้นอีกนะ จากระวางโทษ
จำคุก ๓ ปี จะเป็น ๗ ปี นะยาย
ผู้เขียนได้แต่แนะนำว่า เรื่องนี้เราคนบ้านเดียวกัน
ของหาย ได้คืน เรื่องก็คงจะจบ เจ้าของคงไม่ติดใจเอาความ
ยายคงไม่อยากที่จะติดคุกตอนแก่นะยาย ไปหาเงิน
ซื้อทองมาคืนเขาเถอะครับ ยายได้ฟังอย่างนั้น แกตกใจ
ทรัพย์สินที่เราเห็น วางอยู่บนพื้นดิน พื้นหญ้า ก็ดี และวิตกกังวลเป็นอย่างมาก และบ่นพึมพำว่า เงินก็ไม่มี
ถูกวางทิ้งไว้ในที่ใด ๆ ก็ดี ผู้พบเห็นหรือเก็บได้เราต้อง เล่นไฮโลหมดแล้ว เนี่ย เหลือแค่ห้าร้อยเอง จะแก้
ระลึกเสมอว่า ของสิ่งนั้นมีเจ้าของ เมื่อเราพบเห็น จำต้อง ปัญหาอย่างไรดี สักพัก ยายแกคิดวิธีแก้ปัญหาได้
ทำหน้าที่พลเมืองดีกล่าวคือ ต้องพยายามนำสิ่งของ เก็บข้าวของแล้วบอกขอบคุณมากเจ้านาย เดี๋ยวยายไป
ดังกล่าวส่งคืนเจ้าของ และด้วยความที่ของสิ่งนั้นยังมี ต่อทุนหาเงินซื้อทองไปคืนเขาก่อน เรื่องจะได้จบ
เจ้าของอยู่ อำนาจการครอบครอง ปกครองทรัพย์ ก็ยัง เฮ้อออออ สงสัย ๗ ปี คงไม่พอสำหรับยาย ตำรวจ
คงอยู่ที่เจ้าของทรัพย์นั้น ๆ การทำหล่น ทำหาย หรือ คงต้องแถมข้อหาการพนัน ไปอีกสักปี ๒ ปี น่าจะดี
วางลืมทิ้งไว้ มิได้เป็นการแสดงว่าเจ้าของได้สละการ
ครอบครอง ดังนั้น ของหล่น ของที่วางทิ้งอยู่ อำนาจ
การครอบครองยังคงอยู่ที่เจ้าของทรัพย์ และจาก ภาพจาก: http://www.thongpanchang.com
ข้อเท็จจริงของเหตุการณ์ที่เกิดขึ้น ในขณะที่ยายเก็บทองได้นั้น http://my.dek-d.com
นาวิกศาสตร์ ปีที่ ๙๙ เล่มที่ ๓ มีนาคม ๒๕๕๙ ๘๕
