Page 162 - เจ้าแม่กวนอิม 84 ปาง
P. 162

162


                                                       ปางที่ 80


                                                             ่
                                                       ซอ ผอ ฮอ

                            พระอวโลกิเตศวรมหาโพธสตว ไดทรงแสดงกิรยาอาการ
                                                           ิ
                                                                    ้
                                                                                   ิ
                                                            ั
                                                                ์
                                              ็
                                                                                    ็
                                           ้
                                                                         ์
                                                                               ี
                               บรรยายใหเหนถึงประสาทหู  วิพากษถึงเสยงเปนภัย
                                                                   ี
                                   ี
                                                         ่
                   ทรงวางแขนสทองค าลงมาเบื้องลาง เพื่อชแนะสงสอนใหสตวโลกทังปวง
                                                                   ้
                                                                                    ้
                                                                                      ั
                                                                                                ้
                                                                          ั่
                                                                                         ์
                                         ั
                                      ่
                                 ้
                                                                  ั
                                                                ้
                                                                                 ่
                                            ์
                          โดยใหเหลาสตวละประสาทหู ไดฟงความสูญแหงสภาวะตน

                                                ่
            ความหมายของพระคาถา ซอ ผอ ฮอ
                                                            ี
                                             ็
                                       ึ
                                                                  ื
                                                                  ่
                                                                                            ี
            ซอ ผ่อ ฮอ         หมำยถง   เปนพระคำถำน้ต่อเนองจำกประโยคก่อน มควำมหมำย
                                                                     ี
                   ึ
            ว่ำ   ถงแม้จะละประสำทตำแล้วประสำทหก็เปนทขัดข้องกีดขวำง จงต้องละเช่นกัน
                                                                                         ึ
                                                            ู
                                                                ็
                                                                     ่

                                                              ่
                               ้
            จงปฏิบัติธรรมดวยการสารวมหูฟงเสยง ไมปรุงแตงไปตามเสยงทีไดยิน รูถึงสภาวะ
                                                       ี

                                                                                           ้
                                                                                                ้
                                                                                        ่
                                                                      ่
                                                                                   ี
                                                   ั
                                                                            ่
              ึ
                                                                         ้
                                      ั
                                      ้
                                                                                            ์
                                                                                            ิ
                                                                                               ็
              ่
                                                                                       ิ
                                           ็
            ซงรากมูลของสภาวะนนเปนสูญ  เพือเปนไปในการเขาสูความบรสุทธ เปนธรรมชาติ
                                                          ็
                                                      ่
            ของสภาวะเดิม
                                                         ่
                                                                             ็
                                                                      ้
            รูถึงความปลอมแปลงหลอกลวงของกลินสมผัส ใหมองเปนเพียงสงไมยั่งยืน
                                                                                            ่
             ้
                                                                                        ิ่
                                                             ั
                                                                               ็
                      ่
                                          ้
               ้
            แลวในทีสุดก็จะสามารถเขาถึงสภาวะเดิมของตนมีความเปนสูญ สูทางสาเรจมรรค

                                                                                        ่
                                                                                                  ็
                                                              ็
                                                                                  ั
                                               ่
                                                                                         ี
                                                                                       ่
                                          ี
                                                                                                ิ
            ผลได ละประสาทหู จากเสยงทีไมใชความเปนจรง  เพื่อการฟงแตเสยงจรง  ความ
                                                                    ิ
                                                  ่
                                                     ่
                  ้
            สูญแหงสภาวะของตน
                   ่
                                                                                               ์
                                                             ้
            ฉะนนความสาเรจในวิสยที่เปนอนุตตระได  เพราะถาประสาทไมบรสุทธก็ไมมีทางที                             ่
                                                                                          ิ

                                                                                                    ่
                                                                                      ่
                                                                                               ิ
                                       ั
                 ั
                                             ็
                 ้
                               ็
                                                                        ้
                                   ้
                                                                                            ่
                                                  ้
                                         ้
            จะบรรลุมรรคผลได เราตองท าใหประสาทหู ประสาทตาสะอาดไมหวันไหว  ตาม
                                                                                        ่
                                                                                                      ์
                                                     ้
                                                                                       ้
                                                           ้
                                                              ็
            ภาวะสมผัสที่มากระทบการปฏิบัติตองใหเปนไปตามธรรมชาติแลวาตุ  4  ขันธ  5  ก็
                    ั
                                                                             ้
                              ่
                                                                ็
                                                                                ิ
                                                    ์
            จะสะอาดเองไมดับสูญและสมบูรณในความเปนธาตุที่แทจรง
   157   158   159   160   161   162   163   164   165   166   167