Page 160 - เจ้าแม่กวนอิม 84 ปาง
P. 160

160


                                        ้
                                    ็
                                                       ้
                                             ิ
            การปฏิบัติธรรมจ าเปนตองปดทวารทังหก
                                                                        ่
                                                                                              ้
                                                                                                   ่
                                                                                                   ิ
                                                                                   ็
                                                                  ้
                                                                  ั
                                                                                           ั
                                                                                                       ่
                                           ่
                                 ้
            ก าจัดประสาทตาดวยใจ ไมยึดติดไปตามภาพนนๆ ทีตามองเหนและรบรูในสงทีจะ
            เกิดเปนบาปกรรมเพราะรูปขึ้นมาไดอีก
                  ็
                                                     ้
                                            ้
                                       ้
                  ิ
                                                     ่
                       ้
                                          ้
            ผูปฏบัติทังหลายจงรบรูไวดวยเถิดวา
                                    ั
             ้
                           ่
                                                                ้
                                ้
                 ็
            ตาเปนมารอยางรายกาจ ที่คอยขัดขวางการเขาถึงพระธรรม
                                                        ็
            จ าเปนตองก าจัดประสาทตาเพราะตาเปนมารที่ขัดขวางการเขาถึงธรรม
                 ็
                                                                                  ้
                     ้
                                                                             ี
                                                         ็
                                  ้
            จงระลึกถึงธรรมไวในใจเสมอ เหมือนเปนสวนหนงของชวิต
                                                                     ึ่
                                                             ่

                                        ้
            หากมุงเขาสูสุขาวดีภูมิ ตองละประสาทตาใหหมดไปจากการสมผัสรบรู
                                                                                   ั
                                                                                             ้
                       ้
                                                               ้
                         ่
                   ่
                                                                                          ั
                                                         ็

                       ็
                                                                ่
                  ้
                     ่
            จะไดไมเปนมารคอยขัดขวางความสาเรจอีกตอไป
                                                                          ่
                                                  ่
             ้
                                                           ่
                  ิ
            ผูปฏบัติตองสารวม ตาเหนรูป ไมปรุงแตงไปตามรูปทีมองเหน

                                         ็
                                                                                  ็
                       ้
             ้
                                                                             ั
            รูถึงความปลอมแปลงหลอกลวงของรูปจากประสาทตาสมผัส
            ใหมองเปนเพียงสงไมยั่งยืน
                                ิ่
                                     ่
               ้
                      ็
                           ่
             ้
            รูถึงสภาวะซงรากมูลของสภาวะนนเปนสูญ
                           ึ
                                                       ็
                                                   ้
                                                   ั
                                  ้
                                     ่
                                                ิ
            เพือเปนไปในการเขาสูความบรสุทธ
               ่
                   ็
                                                     ์
                                                     ิ
                                                                 ็
              ็
            เปนธรรมชาติของสภาวะเดิมของตนมีความเปนสูญ
            สูทางสาเรจมรรคผลได
             ่
                        ็
                                       ้
   155   156   157   158   159   160   161   162   163   164   165