Page 133 - สอนสนุก สร้างสุข สไตล์สาธิตปทุมวัน เล่ม 2
P. 133
สอนสนุก สร้างสุข สไตล์สาธิต (ปทุมวัน) เล่มที่ 2 131
ในทุก ๆ วินาที ที่ถาโถมเข้ามาว่า ครู ต้องปรับ ต้องเปลี่ยน ต้องแก้ไข
ต้องทันเทคโนโลยี จนบางเวลาก็คิดเหมือนกัน ตกลงนี้เราเป็น ครู
หรือเป็นนักเรียนกันแน่ ตกลงว่าเรากำลังสอน หรือเรากำลังเรียน
นั้นก็เป็นอีกช่วงเวลาหลาย ๆครั้ง ที่นึกขึ้นได้ ในวันที่ต้องตอบคำถาม
สังคม และคำถามของเด็ก และผู้ปกครอง จนทำให้รู้สึกว่าเราจะ
กำหนดทิศทาง การสอนอย่างไร ต้องเป็นอะไร และเปลี่ยนอย่างไร
คำถาม คือ ต้องเปลี่ยนจริง ๆ ไหม แล้วถ้าต้องเปลี่ยนจะเปลี่ยนอะไร
หากไม่เปลี่ยนจะ เป็นอย่างไร เหล่านี้ คือ คำถามที่ครูอย่างเราเฝ้าคิด
อยู่ตลอดเวลาจนบางครั้ง คิดไปขนาดว่า อาชีพ นี้ยังควรเป็นเราอยู่ไหม
แล้วเรายังมีอะไรที่บอกกับตัวเองได้ว่า เรายังเป็น ครูที่ดีอยู่ เรายังทำหน้าที่
ครู ได้อย่างสมศักดิ์ศรีของความเป็นครูอยู่ ก็ในเมื่อเราเองก็ยังต้องใช้
ชีวิตอยู่ในสังคมที่ต้องเปลี่ยนแปลงตลอดเวลา และด้วยเหตุผลเหล่านี้
สิ่งที่เราจะยังสามารถรู้ได้ว่า อาชีพนี้ ควรต้องมีลักษณะอย่างไรบ้าง
เพื่อให้เป็นอาชีพที่ยังทรงคุณค่า ในทางสังคม และวัฒนธรรมแบบไทย
ไทย ของเรา การกำหนดจุดที่เราจะยืน และที่ที่เราจะยืนหยัดอยู่ได้จะทำ
อย่างไร สำคัญคือ ทำอย่างไรให้ คำว่า แม่พิมพ์ พ่อพิมพ์ของชาติ
ยังคงเป็นถ้อยคำที่เรายังระลึกได้ตลอดเวลา และตลอดการดำรง
อยู่ในอาชีพนี้ของเราไปได้ เมื่อเป็นเช่นนี้ก็ควรต้องถอยกลับไปสักนิด
แล้วคิดเพิ่มสักหน่อย ว่า ครู ของเราสอนอะไร เรามาบ้าง และทำไม
วันเวลาผ่านมาหลายปี เรายังคงเคารพ และรักครูของเราอยู่เสมอมา
ทำไมเวลาเราเจอ ครูผู้ใหญ่เราถึงรู้สึกได้ในทันทีว่า เรายังคงเคารพ
ท่านอยู่เสมอ ด้วยเหตุนี้ ก็ ได้คำตอบ คือคำว่า จิตวิญญาณ ความเป็น
