Page 266 - เอกสารประกอบการประชุมวิชาการ ศูนย์วิจัยพืชไร่ขอนแก่น ประจำปี 2563 เล่มที่ 1

261

่
้
ี
ั
ั
้
ี
ลกษณะทางการเกษตรดได ตวอย่างเชน Majid et al. (2001) รายงานการใชรังสแกมมาเพื่อชกน าให้เกิด
ั
ี
่
ุ
ี่
ุ

การกลายพันธุ์ในอ้อยจานวน 3 ชด พบว่า อ้อยชดท 1 พบโคลนอ้อยกลายพันธุ์ดเดนจานวน 4 โคลนทให้
ี่

ผลผลิต ค่าบริกซ์สูง และต้านทานต่อโรคเน่าแดง ชุดที่ 2 คัดเลือกอ้อยกลายพันธุ์ดีเด่นจานวน 5 โคลน โดย

ี
ิ
พิจารณาจากความเขียวของใบ การเจริญเตบโตดของอ้อยเมื่ออยู่ในสภาพน้ าขัง คาบริกซ์ ผลผลต และการ
ิ
่
ต้านทานต่อโรคเน่าแดง และชุดที่ 3 คัดเลือกอ้อยกลายพันธุ์ดเด่นจานวน 4 โคลน ที่มีวันออกดอกช้าลงโดย
ี

มีโคลนพันธุ์ SCM-28 ที่ออกดอกช้ากว่าพันธุ์เดิม 1-291/87 นาน 3 เดือน Khan et al. (2007) รายงานการ
ฉายรังสีแกมมาแบบเฉียบพลัน (acute) ในอ้อยพันธุ์ NI-98 NIA-2004 และ BL4 ที่ระดับ 0 10 20 30 และ
ั
40 เกรย์ พบว่า ที่ระดับ 30 เกรย์ และ 40 เกรย์ส่งผลทางลบต่อลักษณะการเกษตรของอ้อย โดยที่ในระดบ
ี
ู
ิ
ู
20Gy สงผลให้ความสงและผลผลตของอ้อยเพิ่มสงขึ้น Nagatomi (1993) รายงานการฉายรังสแกมมาแบบ
่
สะสม (chronic) ในอ้อยร่วมกับวิธีการเพาะเลี้ยงแคลลัส พบว่า ในอ้อยที่ฉายระดับรังสี 100 และ 300 เกรย์
มีความแปรปรวนของลักษณะปริมาณสูงกว่าประชากรอ้อยที่ไม่ได้รับการฉายรังสี เช่น ลักษณะขนาดล าอ้อย
้
ี่
ิ
และผลผลต และพบว่าอ้อยทไดรับการฉายรังสมีความแปรปรวนของการถ่ายทอดทางพันธุกรรมแบบกว้าง
ี
ู
สง ซึ่งบางลกษณะทดสามารถถ่ายทอดไปยังรุ่นตอไปไดโดยการขยายพันธุ์ดวยโคลนและใชเป็นแหลงของ
้
ี
่
ั
้
่
ี่
้

้
ฐานพันธุกรรมได นอกจากนี้ ยังพบการรายงานความสาเร็จของการฉายรังสในอ้อยเพื่อให้ตานทานตอโรค
่
้
ี
(Jagathesan et al., 1974; Srivastava et al., 1986) การไม่ออกดอกของอ้อย (Walker et al., 1969)
โรคใบด่าง (sugarcane mosaic virus) (Breanx, 1975; Dermodjo, 1977) โรคเน่าแดงและโรคใบด่างของ
ึ
อ้อย (Rao, 1974) เป็นตน งานวิจยครั้งนี้จงมีวัตถุประสงค เพื่อคดเลอกโคลนพันธุ์อ้อยดเดนให้ออกดอกช้า
ั
ี
่
ั
้
ื
์
หรือไม่ออกดอกด้วยวิธีการฉายรังสีแกมมา

วิธีด าเนินการ
สิ่งที่ใช้ในการทดลอง

อ้อยโคลนดเดนทให้ผลผลตสงแตพบการออกดอก จานวน 2 โคลน/พันธุ์ ไดแก่ KK07-037 และอู่
้
ี
ิ
ี่
่
ู
่
ี่
ื
ิ
่
ทอง 5 ออกดอกชวงกลางเดอนพฤศจกายน และพันธุ์ทออกดอกบางปี หรือไม่ออกดอกเป็นพันธุ์ตรวจสอบ
ได้แก่ พันธุ์ขอนแก่น 3
แบบและวธ ีการทดลอง
ิ

คัดเลือกข้อตาอ้อยจานวน 400 ข้อตาของอ้อยแต่ละพันธุ์เพาะห่างกัน 1 เดือนในวัสดุปลูก เมื่ออ้อย
่
่
่
้
้
้
ื
่
ั
ิ้
เริ่มงอกได 1 เดอนน าสวนยอดไปผานการฆ่าเชอและตดชนสวนเนื้อเยื่อเจริญสวนปลายยอดภายใตกลอง
ื้
และน าไปเลี้ยงบนอาหาร MS1 เพื่อยืดขยายยอดอ่อนซึ่งช่วงนี้ต้องวางในเครื่องเขย่าตลอด 1 เดือน จากนั้น
ย้ายลงอาหาร MS2 เพื่อใหอ้อยแตกกอได้อายุประมาณ 1 เดือน จึงย้ายตัวอย่างอ้อยลงอาหารแข็งเพื่อน าไป
ี
ี
้
ั
ี
ุ
ฉายรังสแบบเฉียบพลน โดยใชรังสขนาด 0 20 40 60 80 และ 100 Gy (เกรย์) ทาการฉายรังสชดละอย่าง

ู
ั
ั
ี
ั
น้อย 40 ตวอย่างทศนย์วิจยนิวเคลยร์เทคโนโลยี มหาวิทยาลยเกษตรศาสตร์ จากนั้นย้ายลงอาหารเหลว
ี่
MS2 เพื่อสังเกตการเปลี่ยนแปลงหลังการฉายรังสี ภายใต้สภาวะควบคุมแสง อุณหภูมิ และปลอดเชื้อ บันทึก
อัตราการรอดชีวิตเพื่อหาค่า LD หรือปริมาณรังสีที่ท าให้พืชตายคิดเป็น 50 เปอร์เซ็นต์ของชุดที่ไม่ฉายรังส ี
50
ู
ี่
ู
ั
ี่
ู
(control) จากนั้นน าอ้อยทรอดมาปลกในสภาพควบคม ดแลรักษา ให้น้ า ทศนย์วิจยพืชไร่ขอนแก่น
ุ