Page 453 - เอกสารประกอบการประชุมวิชาการ ศูนย์วิจัยพืชไร่ขอนแก่น ประจำปี 2563 เล่มที่ 1
P. 453
448
ิ
ี่
ิ
์
ผลตลดลงถึง 70 เปอร์เซ็นต ในอ้อยพันธุ์ cv. R575 ทประเทศโกตดวัวร์ (Daurois et al., 2020) และมี
ู้
ู
ี
่
รายงานการระบาดในประเทศผปลกอ้อยในทวีปเอเชย เชน อินเดย ไทย บังกลาเทศ ศรีลงกา และเวียดนาม
ั
ี
(Putra et al., 2013) ปัจจุบันเชื้อไวรัสนี้ได้แพร่กระจายเป็นวงกว้างและเพิ่มความเสียหายให้อ้อยเพิ่มขึ้นอย่าง
ี
่
่
ู
้
่
ตอเนื่อง มักพบไดมากในแปลงอ้อยหลายแหลงปลกในประเทศไทย แตยังไม่มีรายงานความเสยหายจากโรคนี้
ท าให้เกิดการละเลยและอาจเป็นสาเหตุหนึ่งที่ท าให้ต้นทุนการผลิตสูงขึ้น
้
ิ
ี่
Reddy and Sreenivasulu (2011) ไดทดสอบตดเนื้อเยื่อเจริญของอ้อยทตดเชอไวรัส SCSMV
ั
ื้
ี้
ี้
เพาะเลยงในอาหารเพาะเลยงเนื้อเยื่อแลวตรวจตดตามเชอไวรัสโดยเปรียบเทยบ 2 วิธีการ คอ DAC-ELISA
ื้
ิ
ี
้
ื
และ RT-PCR พบว่า การตรวจด้วยวิธี DAC-ELISA ไม่พบการติดเชื้อของไวรัส SCSMV แต่พบว่าการตรวจดวย
้
วิธี RT-PCR สามารถตรวจพบการตดเชอไวรัสนี้ถึง 92 เปอร์เซ็นต ซึ่งเทคนิคนี้มีความไวในการตรวจมากกว่า
์
ื้
ิ
่
Kasemsin et al. (2011) ไดตรวจพบเชอ SCSMV ในตวอย่างอ้อยทแสดงอาการใบขดดางทเก็บมาจากแปลง
้
ื้
ั
ี
ี่
ี่
ี
เกษตรกรในจงหวัดนครปฐม โดยใชวิธี RT-PCR รวมทงวิเคราะห์ลาดบนิวคลโอไทด พบว่า มีความคลายคลง
้
้
ึ
ั้
ั
ั
์
เท่ากับ 97 เปอร์เซ็นต์ กับเชื้อ SCSMV-JP1 จากประเทศจีน ต่อมา Morodi et al. (2015) ได้รายงานการเกิด
โรคใบด่างและใบขีดด่างของอ้อยในประเทศอิหร่าน พบว่าเป็นเชื้อไวรัส SCMV และ SCSMV ตรวจด้วยเทคนิค
ี่
ี
ั
ู่
RT-PCR โดยใชไพร์เมอร์ทมีความจาเพาะมีขนาดดเอ็นเอ 572 คเบส และน าไปวิเคราะห์ลาดบนิวคลโอไทด์มี
ี
้
ความใกล้เคียงกับไวรัส SCSMV ถึง 99 เปอร์เซ็นต์
ื้
เทคนิคการตรวจหาเชอสาเหตุโรคใบขีดด่างมีการพัฒนาแล้วหลายวิธีด้วยกัน ทั้งการตรวจสอบภายใต ้
ี
้
่
ั
กลองจลทรรศน์ วิธีทางอิมมูโนวิทยา และในการตรวจระดบดเอ็นเอ สวนการตรวจของสองวิธีการแรกพบ
ุ
ั
ุ
ปัญหาในเรื่องของความจ าเพาะและความไวของวิธีการ ส่วนการตรวจในระดับดีเอ็นเอ็นเอปจจบันมีการพัฒนา
ั
วิธีการตรวจเชอชนิดนี้ดวยเทคนิค PCR ขึ้นหลายวิธี (Reddy and Sreenivasulu, 2011) ทาให้การตรวจคด
ื้
้
กรองโรคไดง่ายขึ้น มีความไวและความจาเพาะเจาะจงมากขึ้น และมีการรายงานการตรวจพบเชอนี้มากขึ้น
ื้
้
่
ู
่
ิ
ื้
ื
ึ
ั
์
ดงนั้นวัตถุประสงคในการศกษานี้ คอการสารวจและตรวจตดตามเชอไวรัสใบขีดดางในแหลงปลก โดยใช ้
เทคนิค Reverse transcriptase-Polymerase chain reaction (RT-PCR) เพื่อการป้องกันและก าจัดที่ถูกต้อง
เช่น การเลือกท่อนพันธุ์ที่สะอาดปลอดโรคเพื่อลดความเสียหายที่จะเกิดขึ้นต่อผลผลตอ้อย
ิ
วิธีการด าเนินการ
ั
็
การส ารวจและเกบตวอย่างอ้อย
ั
์
สารวจและเก็บรวบรวมตวอย่างอ้อยในปี 2563 บริเวณจงหวัดก าแพงเพชร นครสวรรค ชยภูมิ
ั
ั
นครราชสมา บุรีรัมย์ สพรรณบุรี และกาญจนบุรี ใชหลกการเก็บแบบ grid pattern ดดแปลงวิธีการจากสทธิ
ุ
ั
ั
ี
้
ิ
ั
ี่
ี่
็
ั
ิ
ศกดิ์ และคณะ (2554) เก็บเฉพาะตวอย่างทแสดงอาการทสงสยว่าเปนโรค โดยเดนสารวจในแปลงหากอทเป็น
ั
ี่
ั
โรค โดยจ าแนกตามลกษณะ อาการใบขีดดาง สังเกตอาการดางเป็นรอยขีดสน ๆ สีเขียวอ่อนสลบกับสเขยวเข้ม
่
ั้
ี
่
ั
ี
ี
ื
ี่
้
ื
ี
็
ี
ั่
ทวทั้งใบ ใบเป็นฝอย มีสเขยวซีดแลวเปลยนเปนเขียวอมเหลอง สเหลอง สขาวปนเหลอง และสขาวซีด พร้อม
ื
ี
ี
ระบุพิกัด โดยเก็บตัวอย่างใบอ้อยไว้ที่อุณหภูมิ 4 องศาเซลเซียส
