Page 1031 - รวมคำวินิจฉัย ของประธานศาลอุทธรณ์คดีชำนัญพิเศษ
P. 1031

ค�ำวินิจฉัยของประธำนศำลอุทธรณ์คดีช�ำนัญพิเศษ   พนักงำนสอบสวน

                       ที่ วยช ๕๕/๒๕๖๕                          สถำนีต�ำรวจภูธร

                                                                                             ้
                                                                                            ู
                                                                                            ้
                                                                เวียงมอก                          ผรอง
                                                                นำย ม.                          ผู้ต้องหำ


                       แม้พนักงำนอัยกำรยังไม่ได้ฟ้องผู้ต้องหำเป็นคดีต่อศำลและกำรด�ำเนินกำร
                                                                     ั
              ยังอยู่ในระหว่ำงกำรสอบสวนก็ตำม แต่กำรสอบสวนเป็นข้นตอนส�ำคัญของกำรฟ้องคด           ี
              เน่องจำก ป.วิ.อ. มำตรำ ๑๒๐ บัญญัติห้ำมมิให้พนักงำนอัยกำรย่นฟ้องคดีใดต่อศำล
                                                                             ื
                ื
                                                  ั
                                                            ั
              โดยมิได้มีกำรสอบสวนในควำมผิดน้นก่อน ท้งในกำรสอบสวนพนักงำนสอบสวนก                  ็
                                                                                               ี
                                                      ึ
              ไม่อำจด�ำเนินกำรได้โดยล�ำพังในทุกกรณีซ่งบำงกรณีต้องย่นค�ำร้องต่อศำล และศำลท่ม     ี
                                                                     ื
                                                    ี
                                     ั
                                                                                               ั
              อ�ำนำจพิจำรณำค�ำร้องน้นต้องเป็นศำลท่มีอ�ำนำจพิจำรณำพิพำกษำคดีน้นน่นเอง ดังน้น
                                                                                     ั
                                                                                  ั
                                                                  ื
                    ี
              กำรท่พนักงำนสอบสวนสถำนีต�ำรวจภูธรเวียงมอก ย่นค�ำร้องขอฝำกขังผู้ต้องหำต่อ
              ศำลจังหวัดล�ำปำง และศำลจังหวัดล�ำปำงรับพิจำรณำค�ำร้องขอฝำกขังของพนักงำนสอบสวน
                                                 ็
                                          �
                                                                                         ิ
                                                             ู
                                                                           �
               ั
              ดงกล่ำว แสดงว่ำศำลจังหวัดลำปำงเหนว่ำคดีของผ้ต้องหำอยู่ในอำนำจพิจำรณำพพำกษำ
                                                                                          ี
                                             ื
              ของศำลจังหวัดล�ำปำงแล้ว เม่อผู้ต้องหำโต้แย้งจึงเป็นกรณีมีปัญหำว่ำคดีน้จะอยู่
                                                                             ึ
              ในอ�ำนำจพิจำรณำพิพำกษำของศำลเยำวชนและครอบครัวหรือไม่ ซ่งต้องเสนอปัญหำน้น
                                                                                               ั
              ให้ประธำนศำลอุทธรณ์คดีช�ำนัญพิเศษเป็นผู้วินิจฉัยตำม พ.ร.บ. ศำลเยำวชนและครอบครัว
              และวิธีพิจำรณำคดีเยำวชนและครอบครัว พ.ศ. ๒๕๕๓ มำตรำ ๑๑
                                                                                           ึ
                       คดีน้พนักงำนสอบสวนกล่ำวหำว่ำ ผู้ต้องหำใช้มีดท�ำครัวปำดคอผู้ตำยซ่งเป็น
                           ี
              พี่ชำยและเป็นบุคคลในครอบครัวของจ�ำเลยโดยเจตนำฆ่ำตำม ป.อ. มำตรำ ๒๘๘ ต่อมำ
              แจ้งข้อกล่ำวหำแก่ผู้ต้องหำเพิ่มเติมว่ำ ผู้ต้องหำกระท�ำควำมผิดฐำนกระท�ำควำมรุนแรง
              ในครอบครัวตำม พ.ร.บ. คุ้มครองผู้ถูกกระท�ำด้วยควำมรุนแรงในครอบครัว พ.ศ. ๒๕๕๐
              มำตรำ ๔ ซ่งอยู่ในอ�ำนำจพิจำรณำพิพำกษำของศำลเยำวชนและครอบครัวตำมมำตรำ
                         ึ
                         ึ
              ๘ วรรคหน่ง ด้วย แต่ข้อกล่ำวหำในควำมผิดฐำนกระท�ำควำมรุนแรงในครอบครัวของ
                                                                                     ื
              ผู้ต้องหำตำมมำตรำ ๔ ดังกล่ำว เป็นกรรมเดียวกับควำมผิดฐำนฆ่ำผู้อ่นตำม ป.อ.
              มำตรำ ๒๘๘ แม้ พ.ร.บ. คุ้มครองผู้ถูกกระท�ำด้วยควำมรุนแรงในครอบครัว พ.ศ. ๒๕๕๐

              มำตรำ ๔ วรรคสอง บัญญัติให้ควำมผิดฐำนกระท�ำควำมรุนแรงในครอบครัวเป็น
              ควำมผิดอันยอมควำมได้และหำกเป็นควำมผิดฐำนท�ำร้ำยร่ำงกำยตำม ป.อ. มำตรำ ๒๙๕ ด้วย




                                                     1003
   1026   1027   1028   1029   1030   1031   1032   1033   1034   1035   1036