Page 1034 - รวมคำวินิจฉัย ของประธานศาลอุทธรณ์คดีชำนัญพิเศษ
P. 1034
ล�ำปำงรับพิจำรณำค�ำร้องขอฝำกขังของพนักงำนสอบสวนดังกล่ำว แสดงว่ำศำลจังหวัดล�ำปำง
ื
เห็นว่ำคดีของผู้ต้องหำอยู่ในอ�ำนำจพิจำรณำพิพำกษำของศำลจังหวัดล�ำปำงแล้ว เม่อผู้ต้องหำ
ี
โต้แย้งจึงเป็นกรณีมีปัญหำว่ำคดีน้จะอยู่ในอ�ำนำจพิจำรณำพิพำกษำของศำลเยำวชนและ
ึ
ครอบครัวหรือไม่ ซ่งต้องเสนอปัญหำน้นให้ประธำนศำลอุทธรณ์คดีช�ำนัญพิเศษเป็นผู้วินิจฉัย
ั
ิ
ั
ั
ิ
ี
ั
ั
ิ
ี
ตำมพระรำชบญญตศำลเยำวชนและครอบครวและวธพจำรณำคดเยำวชนและครอบครว
พ.ศ. ๒๕๕๓ มำตรำ ๑๑
ี
มีปัญหำต้องวินิจฉัยประกำรต่อมำว่ำ คดีน้อยู่ในอ�ำนำจพิจำรณำพิพำกษำของศำล
เยำวชนและครอบครัวหรือไม่ เห็นว่ำ พระรำชบัญญัติศำลเยำวชนและครอบครัวและวิธีพิจำรณำ
คดีเยำวชนและครอบครัว พ.ศ. ๒๕๕๓ มำตรำ ๑๐ (๕) บัญญัติให้ศำลเยำวชนและครอบครัว
ี
ั
มีอ�ำนำจพิจำรณำพิพำกษำหรือมีค�ำส่งในคดีท่มีกฎหมำยบัญญัติให้เป็นอ�ำนำจของศำลเยำวชน
ี
และครอบครัว คดีน้พนักงำนสอบสวนกล่ำวหำว่ำ ผู้ต้องหำใช้มีดท�ำครัวปำดคอผู้ตำยซ่งเป็นพ่ชำย
ี
ึ
และเป็นบุคคลในครอบครัวของจ�ำเลยโดยเจตนำฆ่ำตำมประมวลกฎหมำยอำญำ มำตรำ ๒๘๘
ต่อมำแจ้งข้อกล่ำวหำแก่ผู้ต้องหำเพ่มเติมว่ำ ผู้ต้องหำกระท�ำควำมผิดฐำนกระท�ำควำมรุนแรง
ิ
ในครอบครัวตำมพระรำชบัญญัติคุ้มครองผู้ถูกกระท�ำด้วยควำมรุนแรงในครอบครัว พ.ศ. ๒๕๕๐
มำตรำ ๔ ซ่งอยู่ในอ�ำนำจพิจำรณำพิพำกษำของศำลเยำวชนและครอบครัวตำมมำตรำ ๘
ึ
ึ
วรรคหน่ง ด้วย แต่ข้อกล่ำวหำในควำมผิดฐำนกระท�ำควำมรุนแรงในครอบครัวของผู้ต้องหำ
ื
ตำม มำตรำ ๔ ดังกล่ำว เป็นกรรมเดียวกับควำมผิดฐำนฆ่ำผู้อ่นตำมประมวลกฎหมำยอำญำ
มำตรำ ๒๘๘ แม้พระรำชบัญญัติคุ้มครองผู้ถูกกระท�ำด้วยควำมรุนแรงในครอบครัว พ.ศ. ๒๕๕๐
มำตรำ ๔ วรรคสอง บัญญัติให้ควำมผิดฐำนกระท�ำควำมรุนแรงในครอบครัวเป็นควำมผิด
อันยอมควำมได้และหำกเป็นควำมผิดฐำนท�ำร้ำยร่ำงกำยตำมประมวลกฎหมำยอำญำ มำตรำ ๒๙๕ ด้วย
ให้ควำมผิดดังกล่ำวเป็นควำมผิดอันยอมควำมได้ด้วยซ่งแสดงให้เห็นเจตนำรมณ์ของ
ึ
�
่
้
ี
ี
่
่
์
กฎหมำยวำประสงคทจะหลกเล่ยงมใหนำมำตรกำรทำงอำญำโดยเครงครัดตำมประมวลกฎหมำย
ิ
ี
อำญำมำใช้บังคับแก่กำรท�ำร้ำยร่ำงกำยบุคลคลในครอบครัวด้วยมุ่งหวังว่ำผู้กระท�ำและผู้ถูก
ี
กระท�ำอำจจะยังอยู่ในวิสัยท่จะปรองดองและปรับปรุงควำมสัมพันธ์ระหว่ำงกันได้ตำม
ื
เจตนำรมณ์ของพระรำชบัญญัติคุ้มครองผู้ถูกกระท�ำด้วยควำมรุนแรงในครอบครัว แต่เม่อคดีน ้ ี
ื
พนักงำนสอบสวนกล่ำวหำว่ำผู้ต้องหำกระท�ำควำมผิดฐำนฆ่ำผู้อ่นตำมประมวลกฎหมำยอำญำ
มำตรำ ๒๘๘ ซ่งเป็นควำมผิดท่เกิดจำกเจตนำฆ่ำท่ผู้กระท�ำมุ่งร้ำยประสงค์ต่อชีวิตผู้ถูกกระท�ำ
ี
ี
ึ
ิ
นับเป็นเร่องร้ำยแรงเป็นอย่ำงย่ง มิใช่เพียงเจตนำท�ำร้ำยเช่นเดียวกับควำมผิดฐำนท�ำร้ำยร่ำงกำย
ื
1006
