Page 1039 - รวมคำวินิจฉัย ของประธานศาลอุทธรณ์คดีชำนัญพิเศษ
P. 1039
ตำมประมวลกฎหมำยอำญำ มำตรำ ๘๐, ๒๘๘ มำด้วย เห็นว่ำ แม้พระรำชบัญญัติคุ้มครอง
ผู้ถูกกระท�ำด้วยควำมรุนแรงในครอบครัว พ.ศ. ๒๕๕๐ มำตรำ ๔ วรรคสอง บัญญัติให้ควำมผิด
ฐำนกระท�ำควำมรุนแรงในครอบครัวเป็นควำมผิดอันยอมควำมได้และหำกเป็นควำมผิดฐำน
ท�ำร้ำยร่ำงกำยตำมประมวลกฎหมำยอำญำ มำตรำ ๒๙๕ ด้วยก็ให้ควำมผิดดังกล่ำวเป็นควำมผิด
ื
ี
ี
อันยอมควำมได้ด้วย เพ่อแสดงให้เห็นเจตนำรมณ์ของกฎหมำยว่ำประสงค์ท่จะหลีกเล่ยงมิให้
น�ำมำตรกำรทำงอำญำโดยเคร่งครัดตำมประมวลกฎหมำยอำญำมำใช้บังคับแก่กำรท�ำร้ำย
ร่ำงกำยบุคคลในครอบครัวด้วยมุ่งหวังว่ำผู้กระท�ำและผู้ถูกกระท�ำอำจยังอยู่ในวิสัยท่จะปรองดอง
ี
และปรับปรุงควำมสัมพันธ์ระหว่ำงกันได้ตำมเจตนำรมณ์ของพระรำชบัญญัติคุ้มครองผู้ถูกกระท�ำ
ี
ื
่
�
ื
ี
่
้
ด้วยควำมรุนแรงในครอบครัว แต่เมอคดนโจทก์ฟ้องขอให้ลงโทษจำเลยฐำนพยำยำมฆ่ำผู้อน
ตำมประมวลกฎหมำยอำญำ มำตรำ ๘๐, ๒๘๘ ซึ่งเป็นควำมผิดที่เกิดจำกเจตนำฆ่ำที่ผู้กระท�ำ
ื
ิ
มุ่งร้ำยประสงค์ต่อชีวิตผู้ถูกกระท�ำนับเป็นเร่องร้ำยแรงเป็นอย่ำงย่ง มิใช่เพียงเจตนำท�ำร้ำย
เช่นเดียวกับควำมผิดฐำนท�ำร้ำยร่ำงกำยระหว่ำงบุคคลในครอบครัวตำมประมวลกฎหมำยอำญำ
ื
ี
่
ู
ื
ิ
มำตรำ ๒๙๕ กรณไม่อำจถอได้ว่ำควำมผดฐำนพยำยำมฆ่ำผ้อนตำมประมวลกฎหมำยอำญำ
ี
มำตรำ ๘๐, ๒๘๘ ท่โจทก์ฟ้องขอให้ลงโทษจ�ำเลยรวมมำกับควำมผิดฐำนกระท�ำควำมรุนแรง
ี
ในครอบครัวเป็นควำมผิดตำมท่บัญญัติไว้ในมำตรำ ๔ วรรคสอง แห่งพระรำชบัญญัติคุ้มครอง
ผู้ถูกกระท�ำด้วยควำมรุนแรงในครอบครัว พ.ศ. ๒๕๕๐ ที่จะอยู่ในอ�ำนำจพิจำรณำพิพำกษำของ
ศำลเยำวชนและครอบครัวเช่นเดียวกับควำมผิดฐำนท�ำร้ำยร่ำงกำยตำมมำตรำ ๒๙๕ ได้
เม่อควำมผิดฐำนกระท�ำควำมรุนแรงในครอบครัวเป็นกรรมเดียวกับควำมผิดฐำนพยำยำมฆ่ำผู้อ่น
ื
ื
ู
ู
ู
�
ุ
ั
ั
ิ
ู
ี
ื
่
ิ
โดยควำมผดฐำนพยำยำมฆ่ำผ้อนมอตรำโทษสงกว่ำและพระรำชบญญตค้มครองผ้ถกกระทำ
ั
ุ
ั
ี
ด้วยควำมรนแรงในครอบครว พ.ศ. ๒๕๕๐ มำตรำ ๘ วรรคสอง บญญตว่ำ ในกรณท ่ ี
ั
ิ
ั
กำรกระท�ำควำมผิดฐำนกระท�ำควำมรุนแรงในครอบครัวเป็นควำมผิดกรรมเดียวกับกฎหมำยอ่น
ื
ให้ด�ำเนินคดีควำมผิดฐำนกระท�ำควำมรุนแรงในครอบครัวต่อศำลรวมไปกับควำมผิดตำม
ั
ื
กฎหมำยอ่นน้น เว้นแต่ควำมผิดตำมกฎหมำยอ่นน้นมีอัตรำโทษสูงกว่ำให้ด�ำเนินคดีต่อศำลท่ม ี
ั
ื
ี
ั
อ�ำนำจพิจำรณำควำมผิดตำมกฎหมำยอ่น ดังน้น ศำลจังหวัดล�ำปำงซ่งเป็นศำลท่มีอ�ำนำจพิจำรณำ
ี
ื
ึ
ควำมผิดตำมประมวลกฎหมำยอำญำดังกล่ำว จึงมีอ�ำนำจพิจำรณำพิพำกษำคดีน้ตำม
ี
พระรำชบัญญัติคุ้มครองผู้ถูกกระท�ำด้วยควำมรุนแรงในครอบครัว พ.ศ. ๒๕๕๐ มำตรำ ๘ วรรคสอง
วินิจฉัยว่ำ คดีนี้ไม่อยู่ในอ�ำนำจพิจำรณำพิพำกษำของศำลเยำวชนและครอบครัว
1011
