Page 259 - รวมคำวินิจฉัย ของประธานศาลอุทธรณ์คดีชำนัญพิเศษ
P. 259

ื
                                                                       ั
              ปล่อยสินค้ำเป็นเอกสำร ๒ ชุด และโจทก์ยินยอมเสียค่ำใช้จ่ำยท้งปวงเพ่อควำมสะดวกในกำร
                                                                         ิ
                                                                                  ั
                                                                             ี
                                    ั
                      ิ
                                      ุ
                                                                   �
                                                               ็
                                                                                           ่
                                                                                               ิ
              ขนถ่ำยสนค้ำไปใช้ตำมวตถประสงค์ของโจทก์โดยรวดเรว จำเลยมได้มส่วนรบร้ด้วย เมอเกด
                                                                                    ู
                                                                                           ื
              ควำมเสียหำยย่อมตกแก่โจทก์ฝ่ำยเดียว ขอให้ยกฟ้อง
                       ในวันนัดพิจำรณำ ศำลจังหวัดพระโขนงเห็นว่ำ กรณีมีปัญหำว่ำ คดีน้อยู่ในอ�ำนำจ
                                                                                     ี
              พิจำรณำพิพำกษำของศำลทรัพย์สินทำงปัญญำและกำรค้ำระหว่ำงประเทศหรือไม่ จึงให้รอกำร
                                    ั
              พิจำรณำพิพำกษำคดีไว้ช่วครำว แล้วเสนอปัญหำดังกล่ำวให้ประธำนศำลอุทธรณ์คดีช�ำนัญพิเศษ
                                                ั
              เป็นผู้วินิจฉัยตำมพระรำชบัญญัติจัดต้งศำลทรัพย์สินทำงปัญญำและกำรค้ำระหว่ำงประเทศ
              และวิธีพิจำรณำคดีทรัพย์สินทำงปัญญำและกำรค้ำระหว่ำงประเทศ พ.ศ. ๒๕๓๙ มำตรำ ๙
                       พิเครำะห์แล้ว กรณีมีปัญหำต้องวินิจฉัยว่ำ คดีน้เป็นคดีแพ่งเก่ยวกับกำรให้บริกำร
                                                                  ี
                                                                               ี
              ระหว่ำงประเทศ กำรขนส่งระหว่ำงประเทศ และนิติกรรมอ่นท่เก่ยวเน่องอันอยู่ในอ�ำนำจพิจำรณำ
                                                                         ื
                                                               ื
                                                                    ี
                                                                  ี
              พิพำกษำของศำลทรัพย์สินทำงปัญญำและกำรค้ำระหว่ำงประเทศตำมบทบัญญัติ มำตรำ ๗ (๕)
                                    ั
              แห่งพระรำชบัญญัติจัดต้งศำลทรัพย์สินทำงปัญญำและกำรค้ำระหว่ำงประเทศและวิธีพิจำรณำ
              คดีทรัพย์สินทำงปัญญำและกำรค้ำระหว่ำงประเทศ พ.ศ. ๒๕๓๙ หรือไม่ เห็นว่ำ สภำพแห่ง
              ข้อหำตำมค�ำฟ้องของโจทก์เป็นกำรกล่ำวอ้ำงให้จ�ำเลยรับผิดเพรำะเหตุล่ำช้ำท่จ�ำเลยรับจ้ำงโจทก์
                                                                                ี
              ด�ำเนินพิธีกำรศุลกำกรน�ำสินค้ำออกจำกท่ำเรือไปส่งยังโรงงำนโจทก์ไม่เป็นไปตำมก�ำหนด
              คิดค่ำเสียหำยเป็นค่ำปรับแก่สำยเรือ ค่ำระวำงท่ำเรือเก็บรักษำสินค้ำ ค่ำเตรียมกำรติดตั้งสินค้ำ

              หม้อต้มไอน�้ำ และค่ำเสียหำยอื่น ๆ รวม ๑,๓๓๙,๖๐๕.๑๓ บำท ส่วนจ�ำเลยให้กำรปฏิเสธ โดย

              อ้ำงว่ำโจทก์ตกลงเง่อนไขกับผู้ขนส่งในสำธำรณรัฐประชำชนจีนขอให้ผู้ขนส่งออกเอกสำรแยก
                                ื
              ปล่อยสินค้ำเป็น ๒ ชุด แทนท่จะส่งมอบเอกสำรแก่จ�ำเลยเป็นเอกสำรชุดเดียวกันท้ง ๑๑ ตู้
                                          ี
                                                                                         ั
                                             ื
              โดยโจทก์ยินยอมเสียค่ำใช้จ่ำยเพ่อควำมสะดวกในกำรขนถ่ำยสินค้ำ จ�ำเลยมิได้ตกลงกับ
                                                             ี
              ผู้ขนส่งด้วย จ�ำเลยจึงไม่ต้องรับผิดต่อโจทก์ เช่นน้กำรท่จ�ำเลยตกลงรับเป็นตัวแทนด�ำเนินพิธีกำร
                                                        ี
              ศุลกำกรน�ำสินค้ำออกจำกท่ำเรือเพ่อขนส่งให้แก่โจทก์ยังโรงงำนดังกล่ำวเป็นกำรให้บริกำร
                                              ื
                                                   ้
                                                                                   ิ
              แก่โจทก์เพ่อให้จำเลยรบสินค้ำท่โจทก์สงซอจำกต่ำงประเทศ จึงเป็นกำรให้บรกำรแก่โจทก์ใน
                        ื
                             �
                                                   ื
                                                 ั
                                                 ่
                                  ั
                                           ี
                                                                            ี
                                                                                   ื
                                                                              ี
              ประเทศ มิใช่กำรให้บริกำรระหว่ำงประเทศ และเป็นเพียงนิติกรรมอ่นท่เก่ยวเน่องกับกำรขนส่ง
                                                                         ื
              ระหว่ำงประเทศ เม่อคดีตำมค�ำฟ้องไม่มีประเด็นข้อพิพำทเก่ยวกับกำรขนส่งสินค้ำทำงทะเล
                                                                    ี
                                ื
                                                                      ้
                                                                                            ั
                                                                         ่
                                                                                  ั
                                                                                     ิ
                                                                         ี
                                              ี
                                            ั
                                                ้
                                              ่
                                        ็
                   ่
              ระหวำงประเทศอนเปนประเดนหลกทตองวนจฉยเกยวกบสทธหนำทและควำมรบผดตำมสญญำ
                                 ็
                             ั
                                                          ี
                                                          ่
                                                                 ิ
                                                              ั
                                                                    ิ
                                                     ิ
                                                       ั
                                                   ิ
                                                                                            ึ
              ขนส่งระหว่ำงประเทศตำมพระรำชบัญญัติกำรรับขนของทำงทะเล พ.ศ. ๒๕๓๔ คดน้จงมใช่
                                                                                              ิ
                                                                                          ี
                                                                                         ี
                                                                                             ื
                                                                                             ่
              คดแพ่งเกยวกบกำรให้บรกำรระหว่ำงประเทศ กำรขนส่งระหว่ำงประเทศและนตกรรมอนท            ่ ี
                 ี
                       ี
                           ั
                                     ิ
                                                                                       ิ
                                                                                     ิ
                       ่
                                                     231
   254   255   256   257   258   259   260   261   262   263   264